![](https://faretra.info/wp-content/uploads/2021/06/Κ-5.jpg)
Tης Ξανθής Χονδρού – Χιλλ
Ως πρώτη ποιήτρια στην στήλη αυτή θα σας παρουσιάσουμε την Πανκούρη Σίνχα, που ζει και εργάζεται ακούραστα για την ποίηση στην Ινδία. Πρόκειται για μία δίγλωσση ποιήτρια και συγγραφέα, που έχει εκδόσει βιβλία ποιημάτων στα Αγγλικά, όπως ‘Prison Talkies’ και ‘Dear Suzannah’, δύο συλλογές διηγημάτων που εκδόθηκαν στα Χίντι από τον Gyanpeeth, που είναι ένας από τους πιο διάσημους εκδοτικούς οίκους στα Χίντι, και δύο ακόμη που θα κυκλοφορήσουν σύντομα. Η πολυγραφότατη ποιήτρια αυτή έχει εκδόσει μέχρι στιγμής πέντε ποιητικές συλλογές στα χίντι, και πολλές άλλες δημοσιεύσεις της είναι σε εξέλιξη.
Η Πανκούρη Σίνχα έχει σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Νέο Δελχί και πήρε δίπλωμα PG στη δημοσιογραφία, από το Symbiosis Pune, έκανε το μεταπτυχιακό της στην ιστορία από το SUNY Buffalo και έχει ένα ημιτελές διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Calgary, στον Καναδά. Έχει εργαστεί σε διάφορες θέσεις ως δημοσιογράφος, λέκτορας και συντάκτης περιεχομένου.
Οι πρόβες χαμόγελου
Χαμογελάς
Σχεδόν σαν αντανακλαστική ενέργεια
Ένα χαμόγελο τόσο μεγάλο τόσο ζεστό
Θα σε ανεβάσει ψηλά
Χαμογέλασε, σαν να είναι αντανακλαστικό
Δοκίμασέ το, λέει εκείνη,
Ναι, να το
Ορίστε
Αν υπάρχει καλή θέληση
Η προσπάθεια να εξασκηθείς
Υπάρχει πίστη
Υπάρχει εμπιστοσύνη.
Μπορεί να είναι κι έτσι
Υπερβολή της στιγμής
Υπερβολή της απλότητας
Αλλά ναι, η προθυμία
Το κοινό
Η ευθύτητα
Στις λέξεις
Πραγματικά συμβαίνει
σε εκδηλώσεις
σε περιπτώσεις
Ναι, το χαμόγελο
Σαν αντανακλαστική ενέργεια.
Στη γραφή της κυριαρχούν τα θέματα της εξορίας, της μετανάστευσης, της ισότητας των φύλων, προσποίησης αλλά και περιβαλλοντικών ανησυχιών. Ο λόγος της είναι άμεσος, ευθύς, ξεκάθαρος και επικριτικός αρκετές φόρες, ίσως και ειρωνικός κάποιες άλλες. Έχει αρκετές φορές πολιτικό χαρακτήρα, επικρίνοντας δομές, νόμους, σύνορα και όρια.
Έχει δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά και ανθολογίες στην Ινδία και στο εξωτερικό. Έχει κερδίσει πολλά και σημαντικά, εθνικά βραβεία στην Ινδία αλλά ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια και διεθνή βραβεία, όπως το βραβείο καλύτερης αλληλογραφίας για το διήγημά της στο πρώτο λογοτεχνικό φεστιβάλ Τσέχωφ, στη Γιάλτα της Κριμαίας το 2019.
Έχει λάβει βραβεία από την Αλβανία, τη Ρουμανία, τη Νιγηρία, την Τυνησία, μεταξύ άλλων χωρών, για κείμενά της στα αγγλικά, ενώ κέρδισε το ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής στον διεθνή διαγωνισμό ποίησης Premio Besio στην Ιταλία τον Ιανουάριο του 2021. Πρόσφατα, κέρδισε το βραβείο Galateo για ποίηση στη μητρική γλώσσα στην Ιταλία στις 3 Ιουνίου 2021, το βραβείο “Sahitto Excellence in Literature” στο Μπαγκλαντές στις 30 Απριλίου και το 3ο βραβείο για το ποίημά της “Chekhov in my Heart”, στην κατηγορία, γεωγραφία των τόπων του Τσέχωφ.
Εκτός από ποιήματα γράφει και διηγήματα, αλλά και σενάρια για ντοκιμαντέρ, όπως το UGC “Cobra-God at Mercy”, που κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας το 1997.
Τα ποιήματα της Σουζάνας
Τα ποιήματα της Σουζάνας έγιναν απλώς καθρέφτες της πραγματικής ψυχικής της κατάστασης, της απλής λήθης των πραγμάτων, της σκέψης κυρίως, γιατί υπήρχαν όρια στην απαρίθμησής τους. Τα ποιήματα της Σουζάνας, έγιναν ποιήματα που ήθελαν να περπατήσουν μέχρι εκείνο το καφενείο, ή απλά μακριά από το σπίτι, εκείνο το νοικιασμένο μέρος, σε εκείνη τη μακρινή χώρα. Θέλοντας να πάει με τα πόδια σε εκείνο το καφέ, που είχε αρχίσει να πηγαίνει, πριν από περίπου μια δεκαετία.Θέλοντας να περπατήσει μέχρι εκείνο το καφέ, αυτή τη στιγμή, αυτήν τη στιγμή. Χωρίς να ξέρει πώς να βρεθεί σε αυτό το καφέ. Γράφοντας για πάντα, μια φανταστική ζωή, για να βρίσκεται μόνο σε ένα καφέ για πάντα. χωρίς ανεμοστρόβιλο ανθρώπων γύρω της, χωρίς να λέει πράγματα χωρίς λόγια.
Τα ποιήματα της Σουζάνας έγιναν ποιήματα στέκοντας στον ήλιο, στο ηλιοβασίλεμα, να αναδύεσαι, περίπου στο ηλιοβασίλεμα, από όλο το σκοτάδι που περιβάλλεσαι. Να ζεις μόνη σου την επόμενη μέρα, ενδεχομένως, μέσα σε κάποιους σιωπηλούς λυγμούς.Τα ποιήματα της Σουζάνας έγιναν ποιήματα του να στέκεσαι στον ήλιο και να πίνεις νερό με τρεμάμενα χείλη. Ναι, αποδίδοντας φόρο τιμής στον ήλιο και μαζεύοντας όλα τα χρώματα, πέταλο-πέταλο, λουλούδι-λουλούδι, σκέψη με σκέψη, λίγο-λίγο, βήμα-βήμα, απλά μαζεύοντας μαζί, το τρένο, τη σειρά των σκέψεων κάποιου, όπως λέει η έκφραση.
Και ένα τρένο περνούσε ακριβώς από μπροστά της, και ένας σταθμός ήταν ακριβώς μπροστά της. και υπήρχαν εκατομμύρια είδη πολιτικής, σχετικά με τη διάβαση του δρόμου, την επιβίβαση, την επιβίβαση στο στάσιμο τρένο. Υπήρχαν κομμένα εισιτήρια για το τρένο, προειδοποιήσεις από τους υπαλλήλους των μέσων μεταφοράς, υπήρχαν σαφείς πολιτικές συγκατοίκησης, που διευθύνονταν από κάποιον, εξαιρετικά ισχυρό!
![](https://faretra.info/wp-content/uploads/2021/06/202749632_4058418804246221_4829293650865166503_n.jpg)
Ειδικά το μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα να κυριαρχεί στην ποίηση της Πανκούρη Σίνχα, καθότι η ίδια έχει ζήσει από πρώτο χέρι αυτήν την απάνθρωπη ιστορία του διωγμού, όταν την έστειλαν από τον Καναδά, όπου σπούδαζε, πίσω στην Ινδία μετά από το διαζύγιο από το σύζυγό της. Παρόλο που περιγράφει ίσως προσωπικές στιγμές, έχει μεγάλη ανταπόκριση στο ευρύτερο κοινό και έτσι τα ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι δύο γλώσσες, ενώ μεταφράσεις τους έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά στη Σερβία, τη Ρουμανία, την Ισπανία, την Τσεχία, τα Σκόπια, το Περού, την Κίνα, το Μπαγκλαντές, το Νεπάλ, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Βενεζουέλα, την Τυνησία και άλλες. Έχει επίσης δημοσιεύσει πρωτότυπα ποιήματά της στα αγγλικά σε περιοδικά και ανθολογίες στην Ινδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ, στη Ρουμανία και σε όλο τον κόσμο.
Την ημέρα που η Λούσι βγήκε με εγγύηση
Υπήρξε ένας ήπιος εορτασμός
μια ήπια επέκταση των χαμόγελων
ένα ήπιο γέλιο
ένα γέλιο που διατηρήθηκε
πολύ μετά την αποχώρησή της.
Η Λούσι είχε χτυπήσει τον άντρα της με το αυτοκίνητο
εγώ μόλις είχα αφήσει το δικό μου.
Την απατούσε συνεχώς
Η Λούσι, κατά συνέπεια,
είχε ιδεολογικές αντιθέσεις μαζί μου.
Ήμουν μια ενήλικη γυναίκα.
Αλλά ο σύζυγός μου με είχε απατήσει.
Όχι σεξουαλικά.
Επαγγελματικά
οι επαγγελματίες
στη δουλειά μου
είχαν απλά συμμαχήσει μαζί του.
Ήμουν μια ενήλικη γυναίκα.
Φυλακίστηκα και κατηγορήθηκα για μετανάστευση.
Κι όμως, η Λούσι με αποκαλούσε κατά προτίμηση ντουζιέρα νούμερο 3.
Η Λούσι με έπαιρνε τηλέφωνο συχνά
ενώ ήμουν στο ντους
Η Λούσι γελούσε πολύ
ενώ τρώγαμε και περπατούσαμε
και συνεχίζει να το κάνει
ακόμη και πέντε χρόνια αργότερα.-
Ως ακτιβίστρια στον χώρο της ποίησης έχει συστήσει μια διεθνή ομάδα ποιητών με την ονομασία “Ποιητές δίχως σύνορα” και διοργανώνει τακτικά θεματικές ποιητικές εκδηλώσεις διαδικτυακά. Συμμετέχει τακτικά σε εκδηλώσεις ανάγνωσης ΖΟΟΜ στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ινδία και σε άλλα μέρη. Πράγμα που μέσα στην πανδημία έχει γίνει μία συνήθεια για πολλούς ποιητές που δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο.
Όσοι δεν έχουν γλώσσα
Ήταν περίπου εκείνη την ώρα…
Όταν η γάτα άρχισε να φωνάζει
με μια πολύ παιδική φωνή
σε μια συγκεκριμένη στιγμή
που πρέπει να ήταν η συνηθισμένη της ώρα
που την τάιζαν
το γεύμα της
που εκείνη είχε παραλείψει
Απλά είχε χάσει
μια σειρά ημερών
όσο η γάτα ήταν ξένη
Αλλά αυτήν την ημέρα
με αυτήν την ευκαιρία
αργότερα στην γνωριμία τους
όταν η γάτα άρχισε να φωνάζει
με μια πολύ παιδική φωνή
για να την ταΐσουν και να την αφήσουν έξω
με οποιαδήποτε σειρά
και σε διαφορετική ώρα
και συνέχισε να φωνάζει
με μια επιμονή
και ένα συναίσθημα
στη φωνή της
που κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να φτάσει
ούτε στη διαπραγμάτευση
ούτε στην ευελιξία
που είχε
διαπίστωσε ότι υπήρχαν πλάσματα χωρίς γλώσσα
Ή ότι υπήρχε μια γλώσσα αυτών των πλασμάτων
τόσο πιο αποτελεσματική
από αυτήν την ατελείωτη πολιτική των παρουσιάσεων μέσα στην τάξη.
Τα ποιήματά της, ακόμη και αυτά που φαίνεται να έχουν μία αθώα προδιάθεση, έχουν τη δυνατότητα μέσα από φυσικά φαινόμενα να καυτηριάσουν θέματα κοινωνικά και πολιτικά, όπως βάζει εδώ τη γάτα να είναι πιο αποτελεσματική στη διαπραγμάτευσή της, παρά οι άνθρωποι με κανονισμούς και νομοθεσίες. Παρόλο που η γλώσσα της είναι αρκετά απλή και δίνει στη δυνατότητα της μετάφρασης αρκετό χώρο, θέτει πολλά κοινωνικά, πολιτικά, και ουσιαστικά ερωτηματικά και διεισδύει σε βάθος στο ανθρώπινο δούναι και λαβείν αλλά και στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.
Της ευχόμαστε να συνεχίσει με επιτυχίες την ποιητική της αναζήτηση.
Κείμενο και μεταφράσεις ποιημάτων είναι της Ξανθής Χονδρού – Χιλλ
———————————–
Εγώ, ως προσωπικό μήνυμα για τα σημερινά γενέθλια της ποιήτριας, έχω να προσθέσω:
Dear Pankhuri,
this article is my present for your birthday today!
We have met just a few months ago, and despite the distance we came very close.
which will be happening approximately next summer!
Xanthi Hondrou-Hill
Σημείωση Φαρέτρας: Παραθέτουμε το βιογραφικό της Ξανθής Χόνδρου-Χιλλ
Η Xanthi Hondrou-Hill σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και Γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης, Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Hohenheim και Δημοσίες και Διεθνείς Σχέσεις στην Klett-WBS, στη Στουτγάρδη.
Έχει διοργανώσει τα τελευταία χρόνια πολλές ποιητικές εκδηλώσεις, τόσο σε συνεργασία με τον τοπικό Δήμο, όσο και με τη Γραμματεία Αρχαιολογίας του Νομού Ημαθίας σε μία εκδήλωση στο Αρχαίο Θέατρο της Μίεζας. Στη Γερμανία εργάστηκε ως υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων για το Ελληνικό Γενικό Προξενείο της Στουτγάρδης, σχεδιάζοντας, οργανώνοντας και εκτελώντας πολυεπίπεδη καμπάνια για τη βελτίωση της φήμης των Ελλήνων στη Γερμανία.
Γράφει ποίηση από το λύκειο. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στην Πανεπιστημιακή Εφημερίδα της Στουτγάρδης και σε μεγάλες εφημερίδες όπως η Stuttgarter Zeitung. Επιπλέον, η ίδια συμμετείχε σε ανθολογίες σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Συγγραφέων στη Γερμανία, “Καλό ταξίδι μάτια μου” που εκδόθηκε στα Γερμανικά και στην ετήσια ανθολογία της Στέγης Συγγραφέων της Στουτγάρδης, “Almanach des Stuttgarter Schriftstellerhauses”.
Στην Ελλάδα διαχειρίζεται την πολιτιστική σελίδα στο Facebook “ΚΙΝΗΣΗ για τα ΓΡΑΜΜΑΤΑ και τις ΤΕΧΝΕΣ” αφιερωμένη στην ποίηση και τις τέχνες, διοργανώνει εκδηλώσεις και συμβάλλει στη διοργάνωση εκδηλώσεων όπως “Ποίηση στις Ράγες” και ποιήματά της δημοσιεύονται στην ανθολογία APIKO και σε πολλές ψηφιακές σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.
Ποιήματα της έχουν πλέον μεταφραστεί στα Ιταλικά, Ινδικά, Αραβικά, Γερμανικά, Αγγλικά και στα Κινέζικα, όπου πρόσφατα έλαβε το χρυσό μετάλλιο για ένα ποίημα της σε διαγωνισμό ποίησης στο Γιανάν.