Σπύρος Χαλβατζής (1947-2026): Κορυφαίος κομμουνιστής, σπουδαίος άνθρωπος / γράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος
«Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική του έγνοια» λέει για τον Σπύρο Χαλβατζή η ανακοίνωση του ΚΚΕ |
ΥΣΤΑΤΟ ΧΑΙΡΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
Συμμετείχε ενεργά στη Νεολαία Λαμπράκη, την ΕΔΑ και την πάλη ενάντια στη χούντα, υπήρξε γραμματέας της ΚΝΕ, μέλος της Κ.Ε., του Π.Γ. και βουλευτής του ΚΚΕ και κέρδισε τον σεβασμό όλου του πολιτικού φάσματος για το ήθος και τη σεμνότητά του
Γιώργος Πετρόπουλος
Βαθιά θλίψη προκάλεσε, το Σάββατο το πρωί, στο ΚΚΕ, στην ευρύτερη Αριστερά αλλά και στον πολιτικό κόσμο της χώρας η είδηση του θανάτου του Σπύρου Χαλβατζή, ο οποίος διετέλεσε στέλεχος της Νεολαίας Λαμπράκη και της ΕΔΑ, αγωνιστής πρώτης γραμμής κατά της δικτατορίας, γραμματέας της ΚΝΕ, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ στη Μεταπολίτευση και βουλευτής του κόμματος.
Ο Σπύρος Χαλβατζής –ο οποίος ήταν σεβαστός από όλους για την ιστορία και το ήθος του, για την εντιμότητα, τη σεμνότητα, την αγωνιστικότητα και την ανιδιοτέλειά του– γεννήθηκε σε κομμουνιστική οικογένεια το 1947 στην Κοζάνη και από μικρή ηλικία γνώρισε το μεροκάματο. Η δουλειά του ήταν γουνεργάτης.
Πλούσια δράση
Η Ασφάλεια στον φάκελό του καταγράφει πολιτική δράση για τον Σπύρο από το 1963. Δηλαδή όταν ήταν ακόμη 16 ετών. Αλλα έγγραφα, όμως, στον ίδιο φάκελο τον φέρουν να ασχολείται με την πολιτική έναν χρόνο νωρίτερα. Υπήρξε μέλος και στέλεχος στην περιοχή του της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και της ΕΔΑ.


Η δικτατορία τον συνέλαβε την ημέρα του πραξικοπήματος. Αρχικά εκτοπίστηκε στη Γυάρο και στη συνέχεια στάλθηκε στα στρατόπεδα Σκάλας Ωρωπού και στο Λακί της Λέρου. Στις 11.10.1970 απελευθερώθηκε και αμέσως κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Από τον Στρατό απολύθηκε τον Δεκέμβρη του 1972, ενώ του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. Ο ίδιος μπήκε στην παράνομη δουλειά του κόμματος και της ΚΝΕ.
Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου –στην οποία, όπως αναφέρει η Ασφάλεια στον φάκελό του, συμμετείχε εντός κι εκτός του κτιρίου– συνελήφθη στις 24.11.1973 και τέλη Δεκεμβρίου του ιδίου έτους εξορίστηκε πάλι στη Γυάρο, από όπου απελευθερώθηκε στις 25 Ιουλίου 1974, δηλαδή της επομένη της Μεταπολίτευσης.
Στη Μεταπολίτευση, όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Κ.Ε. του ΚΚΕ για τον θάνατό του, ο Σπύρος Χαλβατζής, «στο 10ο Συνέδριο του κόμματος, εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Κ.Ε. και στο 2ο Συνέδριο της ΚΝΕ εκλέχτηκε γραμματέας του Κ.Σ. και παρέμεινε έως το 1986.
Λίγο μετά το 11ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε μέλος της Γραμματείας της Κ.Ε. Το 1987, στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. Στο 13ο Συνέδριο εκλέχτηκε μέλος της Κ.Ε. και του Π.Γ., όπως και στο 14ο, 15ο, 16ο και 17ο Συνέδριο. Στο 18ο Συνέδριο εκλέχτηκε μέλος της Κ.Ε.
Στη συνέχεια του ανατέθηκαν διάφορα καθήκοντα, στα οποία ανταποκρινόταν με συνέπεια, διετέλεσε πρόεδρος του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών) και μέλος της Διοίκησής του μέχρι σήμερα. Υπήρξε επανειλημμένα βουλευτής του κόμματος από το 2007 έως το 2014, εκλεγμένος νομαρχιακός σύμβουλος καθώς και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, επικεφαλής των συνδυασμών που στήριζε το ΚΚΕ».
Αποχαιρετιστήρια
Τον Σπύρο Χαλβατζή αποχαιρέτησαν με μηνύματά τους το κόμμα του το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, η Ντόρα Μπακογιάννη, η ΕΛΑΣ, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά, ο ΣΦΕΑ κ.ά.
Ο Νικήτας Κακλαμάνης, στο μήνυμά του, μεταξύ άλλων αναφέρει: «Υπήρξε ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, με αγωνιστική αντιδικτατορική και κοινωνική δράση για τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. […] Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε με συνέπεια τις πολιτικές του αρχές για τις οποίες υπέστη διώξεις. […] Πάντα είχε διακριτή παρουσία στους πολιτικούς αγώνες και στη δημόσια ζωή της χώρας».
Το ΚΚΕ, σε ανακοίνωση της Κ.Ε. του, ανάμεσα σε άλλα αναφέρει: «Σήμερα αποχαιρετούμε τον σύντροφό μας με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια για τη ζωή και τη διαδρομή του. Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική του έγνοια. Θα μείνει όμως μαζί μας ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής, το παράδειγμα μιας ζωής δεμένης μέχρι τέλους με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε.
»Θα συνεχίσουμε με τη γνώση ότι τίποτα από όσα έδωσαν οι προηγούμενες γενιές κομμουνιστών δεν πήγε χαμένο. Οτι κάθε φυλακή, κάθε εξορία, κάθε δύσκολη μάχη, κάθε μικρή και μεγάλη πράξη αντοχής έγινε κρίκος μιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι σήμερα και προχωρά παραπέρα. Γιατί αυτή είναι η δύναμη του ΚΚΕ.
»Η δύναμη μιας μεγάλης συλλογικής υπόθεσης που περνά από γενιά σε γενιά, που έγινε σκοπός ζωής για χιλιάδες ανθρώπους, που άντεξε γιατί στις πιο δύσκολες στιγμές βρέθηκαν κομμουνιστές που δεν έκαναν πίσω. Ενας από αυτούς ήταν ο σ. Σπύρος και γι’ αυτό η ζωή του θα μείνει δεμένη με την Ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησε, με τους αγώνες που έδωσε, με τις γενιές των κομμουνιστών που συνεχίζουν και θα συνεχίζουν».
Η τελετή
Η ΚΝΕ, της οποίας υπήρξε γραμματέας, σε ανακοίνωση του Κεντρικού Συμβουλίου της σημειώνει: «Για την ΚΝΕ, ο αποχαιρετισμός στον Σπύρο Χαλβατζή έχει ένα ιδιαίτερο βάρος. Γιατί μέσα από ανθρώπους σαν κι αυτόν η Οργάνωση κρατά ζωντανή τη συνέχεια της ιστορίας της.
»Από γενιά σε γενιά, από ΚΝίτη σε ΚΝίτη, μεταφέρεται όχι μόνο η γνώση μιας δύσκολης διαδρομής, αλλά κυρίως η πεποίθηση ότι αξίζει να αφιερώσεις τη ζωή σου σε έναν σκοπό μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Και αυτή είναι η πιο σημαντική κληρονομιά που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής».
Η τελετή αποχαιρετισμού του Σπύρου Χαλβατζή θα είναι πολιτική και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Σεπτέμβρη στις 5.30 το απόγευμα στο προαύλιο του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967-1974), πίσω από το πάρκο Ελευθερίας, δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής.















































































































