Το «κρυφό ημερολόγιο» των ελληνικών FDI: Οι φρεγάτες έρχονται, η ισχύς πότε φτάνει; / γράφει ο Παύλος Γεωργίου

Παύλος Γεωργίου

Στα εξοπλιστικά προγράμματα υπάρχει μια ημερομηνία που γράφεται στα δελτία Τύπου και μια άλλη που μετράει πραγματικά στη θάλασσα. Η πρώτη είναι η ημέρα της παράδοσης. Η δεύτερη είναι η ημέρα που το πολεμικό πλοίο διαθέτει το σύνολο των δυνατοτήτων του, έχει τα όπλα του, το πλήρως εκπαιδευμένο πλήρωμά του, τα συστήματά του σε επιχειρησιακή διαμόρφωση και μπορεί να αναλάβει αποστολή χωρίς αστερίσκους. Στις ελληνικές FDI, οι δύο ημερομηνίες δεν ταυτίζονται.

Η «Νέαρχος» ετοιμάζεται να περάσει την πόρτα του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά η πορεία προς την τελική διαμόρφωση συνεχίζεται. Η «Φορμίων», μπορεί να παραδοθεί τυπικά στη Γαλλία και παρ’ όλα αυτά να χρειαστεί να παραμείνει εκεί για αρκετό διάστημα πριν ταξιδέψει για την Ελλάδα. Και κάπου ανάμεσα στις ημερομηνίες, τα standards, τις δοκιμές, τα όπλα και τις αναβαθμίσεις κρύβεται το πραγματικό ερώτημα του προγράμματος των Belh@rra:

Πότε ακριβώς η Ελλάδα παύει να έχει «μια καινούργια φρεγάτα» και αποκτά μια πλήρως διαθέσιμη πολεμική μονάδα; Γιατί ένα πλοίο μπορεί να έχει παραδοθεί, να φέρει την ελληνική σημαία και να είναι ήδη εντυπωσιακό σε δυνατότητες, αλλά η πλήρης επιχειρησιακή του αξία είναι κάτι διαφορετικό.

Η «Νέαρχος» βρίσκεται πλέον στην τελική ευθεία για την επίσημη παράδοσή της στο Πολεμικό Ναυτικό στις 30 Οκτωβρίου 2026, στη Λοριάν, σε διαμόρφωση Standard 2. Η «Φορμίων», τρίτη ελληνική FDI, αναμένεται να παραδοθεί τον Δεκέμβριο, αλλά δεν θα αναχωρήσει τότε για την Ελλάδα: θα παραμείνει στη Γαλλία για εργασίες αναβάθμισης και αναμένεται να φτάσει στην Ελλάδα την άνοιξη του 2027.

Η «Νέαρχος» έρχεται, αλλά όχι ακόμη στην τελική της έκδοση

Και εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά σε σχέση με την «Κίμων». Η «Νέαρχος» θα διαθέτει ενεργοποιημένες και ενσωματωμένες στο SETIS και τις 32 κυψέλες του Sylver 50, ενώ θα διαθέτει επίσης το σύστημα εγγύς άμυνας RAM ενσωματωμένο στο σύστημα μάχης.

Με απλά λόγια, η δεύτερη FDI δεν είναι απλώς άλλη μία «Κίμων». Είναι ένα πλοίο με αισθητά μεγαλύτερη αντιαεροπορική και αυτοπροστατευτική δυνατότητα από την αρχική διαμόρφωση της πρώτης ελληνικής FDI. Όμως ούτε η «Νέαρχος» είναι ακόμη η τελική FDI που έχει σχεδιάσει η Ελλάδα.

Η μετάβαση στη Standard 2++ αναμένεται να γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο, με τις «Κίμων», «Νέαρχος» και «Φορμίων» να προβλέπεται να ολοκληρώσουν τις αναβαθμίσεις τους έως το τέλος του 2029.

Και μετά έρχεται η «Φορμίων», αλλά θα μείνει στη Γαλλία

Η περίπτωση της «Φορμίων» είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Το πλοίο ξεκίνησε τις πρώτες θαλάσσιες δοκιμές του τον περασμένο Ιούνιο. Η Naval Group είχε αρχικά προγραμματίσει την παράδοση προς το τέλος του 2026, αλλά η ελληνική απαίτηση για περαιτέρω αναβάθμιση σημαίνει ότι η φρεγάτα θα παραμείνει στη Γαλλία και μετά την τυπική παράδοση. Έτσι, η «Φορμίων» θα παραδοθεί αρχικά και θα συνεχίσει τις εργασίες στη Λοριάν, ώστε να ενσωματωθούν οι απαιτούμενες δυνατότητες της ελληνικής διαμόρφωσης. Το αποτέλεσμα;

Η Ελλάδα θα έχει τυπικά παραλάβει τη φρεγάτα, αλλά ο Στόλος δεν θα την έχει σε υπηρεσία. Η αναχώρηση τοποθετείται για την άνοιξη του 2027, με τον Απρίλιο να αποτελεί το μέχρι σήμερα γνωστό χρονοδιάγραμμα. Δηλαδή η παράδοση επιταχύνεται στα χαρτιά, αλλά η πραγματική ένταξη στον Στόλο μετατίθεται χρονικά.

Το «κρυφό» κόστος της επιχειρησιακής καθυστέρησης

Το ερώτημα είναι συγκεκριμένο. Κανείς δεν αμφισβητεί την επιχειρησιακή αξία των γαλλικών φρεγατών, αλλά για ένα πρόγραμμα που κόστισε πανάκριβα (περίπου 1 δις ευρώ ανά σκάφος) με την αιτιολόγηση ότι είναι σχεδόν ετοιμοπαράδοτα, αυτό που ζητείται είναι το πότε αποδίδει πραγματικά την επιχειρησιακή αξία για την οποία πληρώθηκε.

Μια φρεγάτα δεν είναι ένα αυτοκίνητο που παραλαμβάνεις και την επόμενη ημέρα βγαίνει στον δρόμο, άλλα περνά τη φάση της επιχειρησιακής ωρίμανσης. Χρειάζεται εκπαίδευση πληρωμάτων, δοκιμές, πιστοποιήσεις, όπλα, διασύνδεση συστημάτων, ενσωμάτωση λογισμικού και επιχειρησιακή αξιολόγηση. Και στην περίπτωση των ελληνικών FDI υπάρχει ένας ακόμη παράγοντας: οι ίδιες οι φρεγάτες περνούν σταδιακά από διαφορετικά standards.

Η πρώτη ελληνική FDI, η «Κίμων», παραδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 στην αρχική διαμόρφωση Standard 1. Η «Νέαρχος» έρχεται σε Standard 2. Η «Φορμίων» ακολουθεί διαφορετική διαδρομή προς Standard 2+ και η τέταρτη, «Θεμιστοκλής», προγραμματίζεται να παραδοθεί το 2028 με την πληρέστερη διαμόρφωση. Άρα, για αρκετά χρόνια, το Πολεμικό Ναυτικό θα έχει έναν Στόλο FDI που δεν θα είναι απολύτως ομοιογενής ως προς το επίπεδο διαμόρφωσης.

Το μετέωρο άλμα προς τη διαμόρφωση Standard 2++

Η πραγματική αλλαγή βρίσκεται στο επόμενο στάδιο. Η τελική διαμόρφωση Standard 2++ προβλέπει σημαντικές πρόσθετες δυνατότητες: μεταξύ άλλων, νέα όπλα, αναβαθμίσεις στο SETIS, ενισχυμένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου και αντιμετώπισης drones, ενσωμάτωση μη επανδρωμένων συστημάτων και περαιτέρω αναβάθμιση της αυτοπροστασίας. Η «Νέαρχος» θα έχει ήδη ένα σημαντικό μέρος αυτής της ενισχυμένης επιχειρησιακής φιλοσοφίας από την παράδοσή της. Η «Φορμίων» θα ακολουθήσει. Όμως η πλήρης Standard 2++ εικόνα για τις τρεις πρώτες ελληνικές FDI δεν αναμένεται πριν από το 2029.

Γρηγορότερη παράδοση ή ταχύτερη επιχειρησιακή ισχύς;

Η επιλογή της σταδιακής αναβάθμισης έχει προφανή επιχειρησιακή λογική. Είναι καλύτερο να έχεις ένα σύγχρονο πλοίο διαθέσιμο με σημαντικές δυνατότητες και να το αναβαθμίζεις σταδιακά, παρά να περιμένεις χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί κάθε τεχνική απαίτηση. Όμως υπάρχει μια παγίδα. Η ημερομηνία παράδοσης μπορεί να δημιουργεί την εντύπωση ότι η επιχειρησιακή ικανότητα προστέθηκε ήδη στον Στόλο, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία ολοκλήρωσης. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ένα Πολεμικό Ναυτικό που βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη να διατηρεί υψηλή διαθεσιμότητα, ενώ παράλληλα γηράσκουν οι παλαιότερες μονάδες.

Δύο φρεγάτες σε δύο διαφορετικές ταχύτητες

Έτσι, η «Νέαρχος» και η «Φορμίων» παρουσιάζουν έτσι δύο διαφορετικές εκδοχές του ίδιου προβλήματος. Η «Νέαρχος» έρχεται γρήγορα στην Ελλάδα, αλλά χρειάζεται στη συνέχεια να περάσει στην τελική διαμόρφωση. Η «Φορμίων» παραδίδεται τυπικά μέσα στο 2026, αλλά θα παραμείνει στη Γαλλία ώστε να ολοκληρώσει εργασίες πριν καν ταξιδέψει για την Ελλάδα. Και στις δύο περιπτώσεις, επομένως, υπάρχει μια χρονική απόσταση ανάμεσα στην παράδοση και στην πλήρη επιχειρησιακή ωριμότητα. Αυτό δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη αποτυχία του προγράμματος. Αποτελεί, όμως, ένα κρίσιμο δεδομένο που πρέπει να συνυπολογίζεται όταν αξιολογείται η πραγματική ενίσχυση του Στόλου.

Το πραγματικό ημερολόγιο των FDI

Και ίσως αυτό είναι το πιο χρήσιμο «ταμπλό» για να παρακολουθεί κανείς το πρόγραμμα:

 topontiki.gr