Στον δικό τους πολιτικό κόσμο και στη δική τους ιδεολογική αντίληψη «μια κοινωνία χωρίς ανισότητες» είναι κάτι «αντίθετο στην ανθρώπινη φύση». Η θέση αυτή τους οδηγεί να βλέπουν τους «εξαρτημένους από τον μισθό τους» περίπου ως φαινόμενο προς παρατήρηση. Με την πεποίθηση αυτή είναι αδύνατον να «δούνε» ταξικές διαφορές, οπότε, ρίχνουν το χαρτί της «αντίθεσης» κακομοίρης – νοικοκύρης.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη νομίζει ότι απευθύνεται σε ηλίθιους. Βγαίνουν οι υπουργάρες του, με πρώτο εκείνον τον Άδ. Γεωργιάδη που μιλάει λες και μας κάνει χάρη που μας κυβερνάει, και μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας. Λέμε για τον τύπο που είναι σε μόνιμη πολιτική υστερία, αραδιάζοντας την μια προκλητική μπούρδα μετά την άλλη. Έχει φτάσει στο σημείο να μας πει ότι δεν είμαστε φτωχοί,
Τελευταίο κρούσμα πολιτικής ξιπασιάς της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν ο αξιότιμος κύριος Χάρης Θεοχάρης, υφυπουργός Εξωτερικών, ο οποίος με χαρακτηριστική άνεση και χωρίς καμία ένταση (άλλο «στυλ» από τον Γεωργιάδη), είπε ότι υπάρχουν κόμματα που εκπροσωπούν τους «κακομοίρηδες», σε αντίθεση με το δικό του κόμμα (τη ΝΔ) που εκπροσωπεί τους «νοικοκύρηδες». Στην εξαιρετική αυτή ανάλυση του, στον τηλεοπτικό σταθμό Action 24, μας εξήγησε ότι την ακρίβεια την «κατανοεί» και ο πλούσιος και ο φτωχός (απολαύστε τον στο βίντεο). Ούτε που πέρασε από το μυαλό του πως ο πλούσιος την «κατανοεί» την ακρίβεια ενώ ο φτωχός τη βιώνει. Κάτι τέτοια είναι κομμουνιστικές «αγκυλώσεις» και «μίζερες» κουβέντες κρατάνε τη χώρα πίσω και κρύβουν την επέλαση της «ανάπτυξης»
Ο Θεοχάρης δεν μπόρεσε να «σηκώσει» το βάρος της τοποθέτησης του και βγήκε (στο ραδιόφωνο του Αlpha) να μιλήσει για «λανθασμένη φράση». Μια «λανθασμένη φράση», βρε αδερφέ. Όλα καλά. Προχωράμε.
Από την άλλη, όμως, δεν αλλάζει η ουσία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεωρεί «μίζερους» και «κακομοίρηδες» εκείνους που υποστηρίζουν πως στην Ελλάδα δεν είναι όλα υπέροχα. Από τη μια οι «κακομοίρηδες» που δεν καταλαβαίνουν ότι περνάνε μια χαρά και από την άλλη οι «νοικοκύρηδες» που απολαμβάνουν τα αγαθά που προσφέρει απλόχερα ο πρωθυπουργός και το πολιτικό του επιτελείο.
Ας κάνουμε μια παύση, έστω λίγων δευτερολέπτων, για να συνειδητοποιήσουμε τι μας λένε οι «άριστοι». Νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους ή όχι;
Πάντως, για να πούμε την αλήθεια, δεν μας κάνει καμία εντύπωση το θράσος των υπουργών του Μητσοτάκη. Πετάνε στη δημόσια συζήτηση αυτά που δεν θέλει να πει, λόγω θέσης, ο πρωθυπουργός, δηλαδή ο κύριος ο οποίος έχει δηλώσει γεμάτος συμπόνια πως «γνωρίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι εξαρτημένοι από το μισθό τους».
Ας κάνουμε πάλι μια παύση, έστω λίγων δευτερολέπτων, για να αντιληφθούμε την κοινωνική αντίληψη του πρωθυπουργού. Οι περιπτώσεις που «γνωρίζει» ο πρωθυπουργός («οι άνθρωποι οι οποίοι εξαρτημένοι από το μισθό τους») δεν είναι κάποια περιθωριακή μειοψηφία. Είναι η συντριπτική πλειοψηφία.
Και πάλι, όμως, δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη το «παράλληλο σύμπαν» της κυβέρνησης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, άλλωστε, έχει δηλώσει με σαφήνεια: «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση».
Στον δικό τους πολιτικό κόσμο και στη δική τους ιδεολογική αντίληψη «μια κοινωνία χωρίς ανισότητες» είναι κάτι «αντίθετο στην ανθρώπινη φύση». Η θέση αυτή τους οδηγεί να βλέπουν τους «εξαρτημένους από τον μισθό τους» περίπου ως φαινόμενο προς παρατήρηση. Με την πεποίθηση αυτή είναι αδύνατον να «δούνε» ταξικές διαφορές, οπότε, ρίχνουν το χαρτί της «αντίθεσης» κακομοίρης – νοικοκύρης.
Εάν, πάντως, ξανά με μια παύση λίγων δευτερολέπτων, σκεφτόμασταν ποια είναι η μεγάλη κοινωνική εικόνα και ποιο το κακογραμμένο παραμύθι που παπαγαλίζουν, τότε, ίσως, να ψάχναμε (και να βρίσκαμε) αλλού και τους (πολιτικά) κακομοίρηδες και τους (πολιτικά) ηλίθιους.











