Είναι γεγονός ότι η μεγάλη ακρίβεια του πετρελαίου τροφοδοτεί την αύξηση των τιμών σε μια σειρά προϊόντα. Ναι αλλά πολλές φορές η αύξηση είναι δυσανάλογη, ή πολύ δυσανάλογη σε σχέση με την αύξηση του κόστους τους.
Παράδειγμα το ψωμί, ένα από τα απαραίτητα είδη διατροφής για κάθε οικογένεια. Με τις τελευταίες αυξήσεις έφτασε σε ορισμένα αρτοποιεία και τα πέντε (5) ευρώ το κιλό!
Πώς μπορεί να γίνει αυτό τη στιγμή που το κιλό το σιτάρι δεν έχει ούτε είκοσι λεπτά. Είναι αυτονόητο ότι κάποιοι κερδοσκοπούν στην αλυσίδα στάρι-ψωμί. Μια ευνομούμενη πολιτεία βάζει ασφαλιστικές δικλίδες. Προφανώς μ’ εμάς δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Εμείς την κερδοσκοπία την ονομάζουμε υπερ-κερδος, και όλα καλά!
Όμως κάποιος ή κάποιοι κερδοσκοπούν και μάλιστα αισχρά!
Στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που είναι σίγουρο την πληρώνουν δυο. Ο παραγωγός που πουλά σε εξευτελιστική τιμή το προϊόν του και ο τελικός αποδέκτης, οι καταναλωτές, που πληρώνει το ψωμί για χρυσάφι!
Έτσι ένα (1) κιλό ψωμί, έχει ίδια αξία με… εικοσιπέντε (25) κιλά στάρι, εις δόξαν κι εδώ του κράτους… “δικαίου”!
Τεύκρος
–
















































