Βιβλίο: Ηλίας Γιαννακόπουλος “Πνευματικές Περιπλανήσεις” / Δοκίμια και άρθρα ενός ανήσυχου πνεύματος

29/03/2026, 13:34

Τρίτο βιβλίο για τον Ηλία Γιαννακόπουλο το “Πνευματικές Περιπλανήσεις”, εκδόσεις “γραφή” και για όσους έχουμε διαβάσει τα προηγούμενα σίγουρα είναι το πιο πλούσιο και πιο κοντά στον καθένα με τη θεματολογία του, αλλά και την οπτική του στα πράγματα.

Με την αφιέρωση όχι σε αγαπημένα του πρόσωπα αλλά

“στους ανήσυχους του πνεύματος
στους αβόλευτους της ψυχής
και στους “απροσάρμοστους”
που τολμούν να περιπλανηθούν

ο συγγραφέας, που ζυγίζει όσο λίγοι τις λέξεις και το εννοιολογικό τους εκτόπισμα, εισάγει τον αναγνώστη στον κόσμο των πνευματικών του περιπλανήσεων, έναν κόσμο που ξαφνιάζει με την απεραντοσύνη και τη γοητεία του.

Πέρα από τα τρία βιβλία του, αν σκεφτούμε, την πλούσια αρθρογραφία του σε έγκριτες εφημερίδες αλλά και ιστότοπους, τότε βλέπουμε και το άλλο πρόσωπο του συγγραφέα, αυτό του δυναμικού και στοχαστικού αρθρογράφου, που άρθρα του έχουν συμπεριληφθεί και σ’ αυτό το βιβλίο.

Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού φιλόσοφοι, χαμένοι στο βάθος των αιώνων, συναντιούνται με ποιητές ή πεζογράφους, πολιτικές ή ιστορικές φυσιογνωμίες ξεδιπλώνουν τις σκέψεις τους, όλοι, όμως, σε μία συνέχεια, σε μια αρμονική συμφωνία, όπου ο συγγραφέας με πυρήνα το “πνεύμα” αποκωδικοποιεί την ίδια την ουσία της ζωής.

Τρομάζουν τον αναγνώστη όχι οι 429 σελίδες του βιβλίου, (είναι λίγες, όταν κανείς χαθεί στην απόλαυση της γραφής τους), αλλά το εύρος της θεματολογίας του!

Είκοσι διαφορετικές ενότητες συμπυκνώνουν το ακοίμητο “βλέμμα” του πνεύματος σπάζοντας σε 72 κείμενα, γραμμένα με γλώσσα και ύφος που γοητεύουν και τα δύο.

Ξεκινώντας πάντα από το πεδίο της Φιλοσοφίας, που το κατέχει άριστα, αλλά, το κυριότερο, κάνει τους δρόμους της προσβάσιμους και για τον συνοδοιπόρο του αναγνώστη, περνά στην Ψυχολογία, τη Γλώσσα και τις Λέξεις, τον Άνθρωπο, την Ιστορία, τον Πόλεμο και τον Άνθρωπο, την Ελλάδα, την Πολιτική – Δημοκρατία, τον “Δάσκαλο”, τους Νέους, τους “Δρόμους”, την Οικολογία, την Κοινωνία και τον Άνθρωπο, την Ισότητα, Ομοιότητα, Διαφορετικότητα, τη Θρησκεία, την Γ’ Ηλικία, την Τραγωδία των Τεμπών και τη Λογοτεχνία.

Με έναν ύμνο για το “Πνεύμα”, (glorium), που συγκρούεται όσο ποτέ στην εποχή μας με την Ύλη και τη Δύναμη, προλαβαίνει στην τελευταία ενότητα να συμπεριλάβει στο βιβλίο του και την “Εποχή Τραμπ”, με μία συγκλονιστική ερώτηση που κάνει στον εαυτό του και σε όλους εμάς

Ζούμε το Τέλος της Ιστορίας ή στην εποχή των “Τεράτων”;

Βέβαια με την παράθεση της φράσης του Francis Bacon “Τα μνημεία του Πνεύματος διαρκούν περισσότερο από τα μνημεία της Δύναμης”, ο συγγραφέας μπορεί να αισιοδοξεί για τον τελικό νικητή, αν πάρουμε όμως υπόψιν μας τους βομβαρδισμούς στο Ιράν μνημείων αιώνων, τότε μας φοβίζει η επίδειξη της ανελέητης Δύναμης.

Αν θα ήθελε κανείς να επιλέξει σ’ αυτό το βιβλίο ενότητες που τον ενδιαφέρουν, θα μπορούσε να το κάνει, είναι όμως όλες τόσο ελκυστικές, και τόσο δεμένες μεταξύ τους, που αποτελούν έναν ενιαίο πολύχρωμο χάρτη του πνεύματος.

Ο Ηράκλειτος μπορεί να συνομιλεί με τον Μπακούνιν και ο Ράιχ με τον Καβάφη; Στο βιβλίο του Γιαννακόπουλου όλα είναι δυνατά, γιατί το πνεύμα δεν είναι γήινο αλλά συμπαντικό και γι’ αυτό αθάνατο.

……………..