Στὰ ἐννιάμερα τῆς φυγῆς
ἔστειλα μήνυμα ἄνω
γιὰ τὴν ἀνάπαυσή σου·
«τὰ ἐκούσια καὶ ἀκούσια»
νὰ παραβλέψει ὁ Ὕψιστος.
Συνόδευσε τὸ μήνυμα θυμίαμα ἐκλεκτό.
Στὸ ὄνομά σου, Σοφία, στάθηκα ὀρθός·
ἵνα ἔλθῃ Εἰρήνη ἐντός μου.
Καὶ ἡ μνήμη, ἀπείθαρχη ὅπως πάντα,
ἀνέσυρε ὅσα ἐκκωφαντικὰ σωπαίνουν.
Τὸ ὄνομά σου βαπτίστηκε ξανά μέσα σὲ λυγμοὺς δακρύων,
γιὰ νὰ μείνει ἀθάνατο — ἔτσι μοῦ εἶπαν.
Ὅ,τι ποτίζεται μὲ πόνο δὲν πεθαίνει·
κάπου Ἀλλοῦ πηγαίνει καὶ φυτεύεται.
Κύριε, χάρη Σου ζητῶ·
ἂν ἡ Σοφία εἶναι ἐκεῖ,
πάρε τὰ δάκρυα καὶ πότισέ την
καὶ, ἂν θέλεις,
στείλε μήνυμα
ὅτι κάρπισε στὴν ὑπομονή μας.
Γιὰ τὴν ἀγαπημένη μου δασκάλα, Σοφία.
………………
