“Στην κόψη…” / γράφει ο Θέμης Τζήμας

O πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου μεταβαίνει εσπευσμένως στην Ουάσιγκτον για να προλάβει… την ειρήνη (τι άλλο;). Ενώ οι διαρροές από τις έμμεσες συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν στο Ομάν τείνουν προς την αμυδρή έστω πιθανότητα μιας κάποιας συμφωνίας, το Ισραήλ δια του Νετανιάχου, εν μέσω της υπόθεσης Έπσταϊν και με τις φήμες για το πόσο εκβιάσιμος είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ να δίνουν και να παίρνουν, σπεύδει να δυναμιτίσει την προοπτική της όποιας πιθανής εξομάλυνσης.

Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, έχει προειδοποιήσει ξεκάθαρα ότι οποιαδήποτε αμερικανική επίθεση στο Ιράν θα εξελιχθεί σε περιφερειακό πόλεμο,  με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Ο τρόπος με τον οποίο διαπραγματεύεται το Ιράν αυτήν τη φορά δείχνει μέχρι σήμερα να εμφορείται από πολύ λιγότερες αυταπάτες από εκείνες που είχε μέχρι και κατά τον τελευταίο, περυσινό 12ήμερο πόλεμο. Είναι σαφές ότι μόνο η απόλυτη πολεμική του ετοιμότητα και αποφασιστικότητα (ενδεχομένως δε και μια άλλη στάση από πλευράς της Ρωσίας και της Κίνας), δύνανται να λειτουργήσουν αποτρεπτικώς προς τις ΗΠΑ (αν φυσικά μπορεί οτιδήποτε να αποτρέψει την επίθεση των τελευταίων). Ο τερματισμός του πυρηνικού προγράμματος και η αποδυνάμωση του βαλλιστικού οπλοστασίου του Ιράν αποτελούν προφανώς κόκκινες γραμμές και για το τελευταίο και για το Ισραήλ από την αντίθετη πλευρά.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια σταθερή συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αυτήν την στιγμή. Το πολιτικό κατεστημένο (συμπεριλαμβανομένου του προέδρου) των ΗΠΑ φαντάζει αποσταθεροποιημένο και σαθρό, εκβιάσιμο και χειραγωγήσιμο από τις μυστικές υπηρεσίες και το βαθύ κράτος. Γνωρίζουμε πέρα από κάθε αμφιβολία χάρη στα αρχεία Έπσταϊν τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τις πολιτικές αποφάσεις περί ειρήνης και πολέμου.

Οι πιθανότητες εξακολουθούν να γέρνουν υπέρ κάποιου είδους και έντασης πολέμου, ιδίως όταν είναι σαφές ότι ο 12ήμερος περυσινός πόλεμος δεν ολοκλήρωσε τους στόχους των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Αν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έχει καταστραφεί όπως χαίρεται να δηλώνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, γιατί επανέρχεται το ίδιο ζήτημα διαρκώς στις διαπραγματεύσεις;

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα προτιμούσε μια νέα «φαντεζί» επιχείρηση όπως η περυσινή αλλά κάτι τέτοιο δείχνει δύσκολο βάσει των όσων έχει διακηρύξει η ανώτατη πολιτειακή ηγεσία της ισλαμικής δημοκρατίας. Επιπλέον, το ίδιο το Ισραήλ φροντίζει να πείθει με κάθε τρόπο ότι δεν θα επιτρέψει να ειρηνεύσει καμία περιοχή στην ευρύτερη «Μέση Ανατολή».

Η κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει φρικτή, χωρίς ίχνος πραγματικής ειρήνης. Η Παλαιστινιακή Αντίσταση φαίνεται ότι σοφά δεν παραδίδει τα όπλα ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ, χαμένος στον κυκεώνα του μυαλού του και των σκανδάλων του ετοιμάζει κάτι σαν κυβέρνηση κουίσλιγκ (; ) για τη Γάζα. Νέες επιθέσεις από το Ισραήλ συνεχίζουν να σκοτώνουν και να τραυματίζουν δεκάδες Παλαιστίνιους καθημερινώς, ενώ οι υποδομές έχουν καταρρεύσει. Ιατρικές πηγές αναφέρουν ότι εκατοντάδες έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους από τις τελευταίες επιδρομές, ενώ χιλιάδες άλλοι αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα σε ένα τοπίο ερειπίων. Ο Λίβανος βομβαρδίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και η Συρία δια της κυβέρνησης των πρακτόρων του Ισραήλ και της Τουρκίας, μετατρέπεται σε logistics center τζιχαντιστών με στόχο το Ιράν.

Ο αντιπρόεδρος δε, των ΗΠΑ μεταβαίνει στο Αζερμπαϊτζάν με στόχο δια του διαδρόμου του Ζανζεγκούρ (διάδρομο Τραμπ σύμφωνα με τα νεότερα λεγόμενα από τον ίδιο) να αποπειραθεί να στραγγαλίσει το Ιράν και να πλήξει ακόμα περισσότερο το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας στην περιοχή του Καυκάσου.

Με άλλα λόγια όλες οι κινήσεις τείνουν προς την κατεύθυνση του πολέμου εναντίον του Ιράν αλλά και της εξακολούθησης του πολέμου με τη Ρωσία (όπως και της προετοιμασίας ενός νέου με την Κίνα βεβαίως). Οι επόμενες ημέρες είναι κρίσιμες προκειμένου να δούμε πόσο σαφής είναι η χειραγώγηση του προεδρικού θώκου των ΗΠΑ από τα σιωνιστικά λόμπι. Αν φτάνει σε βαθμό άμεσης και μείζονος σημασίας πολεμικής σύγκρουσης με το Ιράν. Τα σημάδια δείχνουν πόλεμο προς το παρόν. Μακάρι κάτι να αλλάξει αλλά προς το παρόν όλα κρίνονται από το πόσο αποφασιστικώς και αποτελεσματικώς θα αμυνθούν ο λαός και η κυβέρνηση του Ιράν. Αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ηττηθούν είναι πιθανό να ανατραπεί η πολιτική τους και σε ό,τι έχει να κάνει με την Παλαιστίνη. Αλλιώς είναι βέβαιο ότι θα δούμε την ολοκλήρωση της γενοκτονίας και της εθνοκάθαρσης, όπως και της διάλυσης των κρατών της ευρύτερης περιοχής.