“Ανάλυση: Οι πειρατές της Καραϊβικής και το αυτεπίστροφο της ύβρεος” / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας
Η κυβέρνηση του Μαδούρο, με ή χωρίς αυτόν, δείχνει να διατηρεί τον έλεγχο της χώρας • Δεν υπάρχει κάποια ένδειξη πραξικοπήματος ή αλλαγής καθεστώτος, που είναι το πραγματικό ζητούμενο των Αμερικανών πειρατών της Καραϊβικής
Γιώργος Τσιάρας
Το ‘πε και το ‘κανε τελικά ο… παρ’ ολίγον νομπελίστας Ειρήνης Τραμπ – μετά το Ιράν, βομβάρδισε με το έτσι θέλω άλλη μια κυρίαρχη χώρα – μέλος του ΟΗΕ, τη Βενεζουέλα, και απ΄ότι λέει «συνέλαβε»/ απήγαγε τον ανυπάκουο ηγέτη της, Νικολάς Μαδούρο, και τη σύζυγο του Σίλια Φλόρες, και τους μετέφερε ήδη εκτός της χώρας για να… δικαστούν σε αμερικανικό δικαστήριο! Οι πρώτες εικόνες από το Καράκας δείχνουν φλεγόμενα κτήρια και διαδοχικές εκρήξεις σε κατοικημένες περιοχές, ενώ είναι βέβαιο πως έχουν πληγεί και αρκετοί ακόμη στρατιωτικοί και πολιτικοί στόχοι σε διάφορα σημεία της χώρας.
Κι όλα αυτά γίνονται πειρατικά, χωρίς καμιά σοβαρή δικαιολογία ή – πολύ περισσότερο – «εξουσιοδότηση» είτε από το αμερικανικό Κογκρέσο, είτε από τα από καιρό εξευτελισμένα διεθνή όργανα σαν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το μόνο που πραγματικά γνωρίζουμε είναι το γιατί, και το γνωρίζουμε γιατί το ομολόγησε, με το απόλυτο θράσος και την αξεπέραστη αμετροέπεια του, ο ίδιος ο Τραμπ: «Έχουμε πολύ πετρέλαιο εκεί, είναι δικό μας, μας το πήρανε και το θέλουμε πίσω»!
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι λεπτομέρειες της επίθεσης δεν είναι ακόμη γνωστές- άλλωστε ακόμα δεν έχει ξημερώσει στο Καράκας. Πριν λίγα λεπτά η αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες επιβεβαίωσε εμμέσως την απαγωγή του Μαδούρο, ζητώντας από τις ΗΠΑ «proof of life» – κάποιαν απόδειξη πως είναι ζωντανός. Αν είναι έτσι, πρόκειται για την μεγαλύτερη «άμεση επέμβαση» των ΗΠΑ στο δυτικό ημισφαίριο από τον καιρό της εισβολής στον Παναμά και της σύλληψης του χουντικού Μανουέλ Νοριέγκα, το μακρινό 1989- του Νοριέγκα που ήταν μεν πράγματι δικτάτορας και ναρκεμπορος, αλλά ήταν… δικός τους δικτάτορας και ναρκεμπορος, επιλογή της CIA και του Πενταγώνου… Όμως η Βενεζουέλα δεν είναι Παναμάς – και σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση του Μαδούρο, με ή χωρίς αυτόν, δείχνει να διατηρεί τον έλεγχο της χώρας: με άλλα λόγια δεν υπάρχει κάποια ένδειξη πραξικοπήματος ή αλλαγής καθεστώτος, που είναι το πραγματικό ζητούμενο των Αμερικανών πειρατών της Καραϊβικής.
Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα του Τραμπ, όπως και των προκατόχων του. Το φτηνό, «γλυκό» (sweet crude) πετρέλαιο θέλουν οι αρπαγές, τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα μαύρου χρυσού στον πλανήτη, κι όχι τον Μαδούρο – και για να εξασφαλίσουν το πετρέλαιο πρέπει να κατακτήσουνε στρατιωτικά και να αποκτήσουνε τον πλήρη έλεγχο σε μια χώρα τριάντα εκατομμυρίων ανθρώπων. Να πετύχουν, δηλαδή, αυτό που τους ζήτησε δημόσια να πράξουν η… νικήτρια του Νόμπελ που ονειρευόταν ο Τραμπ, η προδότρια του λαού της Μαρία Κορίνα Ματσάδο. Αλλά πιστεύει κανείς ότι θα το πετύχουν με τέτοιες γκαγκστερικές μεθόδους; Πιστεύει κανείς στ’ αλήθεια ότι με απαγωγές, δολοφονίες και πειρατείες θα εμποδίσουν την όλο και μεγαλύτερη συνεργασία των αντιπάλων τους, μεγάλων και μικρών, και το αναπόδραστο τέλος της αμερικανικής «μονοπολικής στιγμής», της εφήμερης πλανητικής μονοκρατορίας τους; Αν μη τι άλλο, η Ιστορία δείχνει το αντίθετο – ότι τέτοιες σπασμωδικές και μαφιόζικες αυτοκρατορικές ενέργειες οδηγούν σε συσπείρωση των άλλων μεγάλων και μικρότερων δυνάμεων, και σε επιτάχυνση της πτώσης των άφρονα και υπερφίαλου Ηγεμόνα, που νόμιζαν πως έπαιζαν χωρίς αντίπαλο…
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Άρθρα
“Πώς ο Τραμπ θυμήθηκε τους… χριστιανούς της Νιγηρίας” / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας
Άρθρα
“Πυρηνικά αντίποινα σε… κατά φαντασίαν δοκιμές Κίνας – Ρωσίας” / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας
Άρθρα
Αναζωπύρωση και υποκρισία για έναν «ξεχασμένο» πόλεμο / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας
Άρθρα
“Τα… δισ. εξαμαρτείν / περί «αμυντικής συνεργασίας» και άλλων δαιμονίων / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας
Άρθρα
«Ειρήνη» στην εποχή των τεράτων / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας
Άρθρα
