Η φωτογραφία από την Παλαιστίνη, όπου η κηδεία ενός παιδιού έχει γίνει παιδικό “παιχνίδι”, κάνει τα τελευταία 24ωρα τον γύρο αραβικών καναλιών και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης
Δήμητρα Μυρίλλα
Εορτάστηκε η Κυριακή των Βαΐων….
«Οι κληρικοί, συνοδεία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων, κρατώντας βάγια στα χέρια διέσχισαν τα σοκάκια στην Παλιά Πόλη των Ιεροσολύμων προτού εισέλθουν στο εσωτερικό του ναού για την τέλεση της θρησκευτικής τελετής που σηματοδοτεί την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας», μεταδίδουν τα Μέσα Ενημέρωσης.
Λάθος… Είναι όλο, λάθος.
Ο Χριστός εδώ και χρόνια δεν μπαίνει στα Ιεροσόλυμα. Δεν προλαβαίνει να γίνει 33 ετών για να περπατήσει ως ενήλικας στα σοκάκια της πόλης.
Ενας μικρός Χριστός πεθαίνει κάθε μέρα για να συναντήσει τα παιδιά της Γάζας, της Μινάμπ, του Σουδάν, της Υεμένης και εκείνα που βυθίζονται στη Μεσόγειο, ως περιττοί και ανεπιθύμητοι «εισβολείς».
Όχι επί ματαίω…
Οι γελαδάρηδες της βαθιάς Αμερικής, οι εκατομμυριούχοι της ενεργειακής – στρατιωτικής βιομηχανίας, οι γραβατωμένοι δολοφόνοι των χρηματιστηρίων, ο πορτοκαλί, αστοιχείωτος φασίστας αρλεκίνος τους και τα μικρονοϊκά τσιράκια της «ευρωπαϊκού κεκτημένου» μπορούν να νοιώθουν ασφαλείς.
Τα παιδιά είναι των παλαιστίνιων, είναι των μουλάδων, είναι των απολίτιστων…
Ως εκ τούτου στα συστήματα μέτρησης που διαθέτουν οι πάνοπλες δυτικές, «εκπολιτισμένες δημοκρατίες», αυτές που αιματοκυλούν τον κόσμο… για το καλό του, δεν καταγράφουν «περιττές» ποσότητες πληθυσμού, αφού σε κάθε περίπτωση έχει προϋπολογιστεί ο «λογικός» αριθμός παράπλευρών απωλειών.
Μα μέσα σε όλο αυτό το φονικό για τη «διάσωση» των ματωμένων δημοκρατιών στη σωστής πλευράς τις ιστορίας, τα παιδιά και πάλι γνωρίζουν την αλήθεια…
Και μέχρι την επόμενη δημοκρατική, απελευθερωτική βόμβα που θα πέσει στα κεφαλάκια τους, κάθε φορά που βγαίνουν στις λάσπες για να στήσουν το παιχνίδι της ζωής, βάζουν μία κούκλα, πάνω στο αυτοσχέδιο φορείο και την κηδεύουν, σε ένα θρήνο γεμάτο χαρούμενες φωνές.
Τα παιχνίδια των παιδιών έχουν πάντα μία σοφία που ενίοτε γίνεται και τραγική.
Ο αναπτυγμένος μας δυτικός πολιτισμός των πάλαι ποτέ ανεπτυγμένων και διαφωτισμένων αστών, στην πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ πραγματικά πολιτισμένος ούτε και διαφωτισμένος…
Από τα εργοστάσια της Αγγλίας του 19ου αιώνα έως τα στρατόπεδα εργασίας των ασιατικών χωρών, εκεί που τα 8χρονά φτιάχνουν φτηνά ρούχα για να φοράνε οι «πολιτισμένοι» των ευρωπαϊκών πρωτευουσών, από τα οχυρώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ως τα κρεματόρια του Άουσβιτς και από τη γενοκτονία των Παλαιστίνιων ως την «παραστρατημένη» δήθεν βόμβα που διέλυσε τα κορμιά των μαθητριών στη Μιναμπ, η «σωστή πλευρά της ιστορίας» καταθέτει ως προστιθέμενη αξία τα χιλιάδες φέρετρα, τα οποία αν ακόμα δεν τα συνηθίσαμε, είναι καιρός πια όχι μόνο να τα αποδεχθούμε, αλλά και να τα αφομοιώσουμε ως νεοαποκτηθείσα «κουλτούρα» μας.
Τα ζωντανά παιδιά της Γάζας, άλλωστε, ήδη το κατάφεραν.
Τόσο … πολιτισμένα.
Κι αν ο Χριστός περάσει από τα Ιεροσόλυμα ως νεκρό νήπιο είναι επειδή η αποτυχία -τότε- του Ηρώδη ήταν μια ιστορική αστοχία, η οποία ήρθε ο καιρός να αποκατασταθεί. Στη Γάζα, στο Ιράν, στον Λίβανο, στην Υεμένη, στη Μεσόγειο…
Καλό Πάσχα…
*Η φωτογραφία όπου στην Παλαιστίνη η κηδεία ενός παιδιού έχει γίνει παιδικό “παιχνίδι”, τα τελευταία 24ωρα έχει κάνει τον γύρο αραβικών καναλιών (μεταξύ των οποίων το «Al Jazeera») και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης
–
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Άρθρα
Ήταν μικρά κορίτσια… / γράφει ο Παύλος Ριζαργιώτης
Άρθρα
“Τα στενά του Ορμούζ στο επίκεντρο του πολέμου: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι Κίνας – Δύσης” / γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας
Άρθρα
“Ποιοι δεν θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή – Η «πυραμίδα συμφερόντων» και το παράδοξο των Στενών του Ορμούζ / γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας
Άρθρα
“Ο Τραμπ σε νευρική κρίση και η περαιτέρω κλιμάκωση” / γράφει ο Θέμης Τζήμας
Άρθρα
“Ο Μαρξ πέθανε;” / γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
Άρθρα








































































































