Βέροια Γράμματα & Τέχνες Πολιτισμός Ρεπορτάζ

Εύξεινος Λέσχη Βέροιας – “Οι νεράιδες του Πόντου”: Μια συγκλονιστική παράσταση για τη Μνήμη, την Παράδοση & την Ιστορία

18/05/2026, 17:25

Σπάνια χρησιμοποιείται η λέξη “συγκλονιστική”, αν δεν θέλει κανείς να είναι υπερβολικός. Όμως, η παράσταση που πρόσφερε η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας στο κοινό του Χώρου Τεχνών “Θάνος Μικρούτσικος” χθες το βράδυ, στα πλαίσια των εκδηλώσεων των ημερών της Γενοκτονίας, ήταν έτσι, συγκλονιστική.

Ο για χρόνια Πρόεδρος της Λέσχης, που υπηρετεί με πάθος την ιδέα της μνήμης, ο Νίκος Τομπουλίδης, προλογίζοντας μίλησε για την ανάγκη της μνήμης, την οποία υποστηρίζουν όλες οι εκδηλώσεις της εβδομάδας που έρχεται, κρατώντας την άσβηστη και ζωντανή για τους νεότερους.

Και η παράσταση “Οι νεράιδες του Πόντου“, που η Εύξεινος επέλεξε να δοθεί, δεν ήταν μια τυπική υπενθύμιση των ημερών εκείνων, ήταν μια ωδή στη Μνήμη, την Παράδοση και την Ιστορία.

Η παράσταση της μουσικο-θεατρικής ομάδας “Μελωδία” βασίστηκε σε βιβλίο της Αγγελικής Παμπουκίδου και σκηνοθετήθηκε από την ίδια και τη Θεώνη Κοσμά.

Και έβλεπες πάνω στη σκηνή να ξετυλίγονται οι μέρες της χαράς και της άγνοιας στην παλιά Τραπεζούντα, λίκνο του Ποντιακού Ελληνισμού και ύστερα οι μέρες και οι νύχτες του διωγμού, του τρόμου, της πικρής ξενιτιάς. Η αδικία που δέχτηκε, ο σπαραγμός μιας ολόκληρης περήφανης φυλής.

Και όλα αυτά μπορεί να θεωρηθούν χιλιοειπωμένα. Δεν ήταν όμως το τι ειπώθηκε, αλλά το πώς ειπώθηκε. Σε μια αναζήτηση των γεγονότων από τη Χρυσή, μια γυναίκα του σήμερα, που θεωρεί χρέος της να τα προβάλλει, ο τρόπος που αυτό γίνεται δένει με εκπληκτικό τρόπο το χθες με το σήμερα σε ένα πάντρεμα χρόνου και συναισθημάτων, που αναδεικνύονται όχι μόνο μέσα από τον λόγο αλλά και από τη μουσική και το τραγούδι.

Μια πενταμελής ορχήστρα με επικεφαλής τον Θοδωρή Κοτίδη, λύρα, κανονάκι, βιολί, λαούτο και νταούλι, δεν έπαιξε απλώς, τόνισε συναισθηματικά όλα τα σημεία της θεατρικής δράσης, άλλοτε επιβλητικά και άλλοτε υποβλητικά.

Και ενώ το κοινό ήταν προετοιμασμένο να δει μια παράσταση στην ποντιακή γλώσσα, άκουσε τη νεοελληνική να εναλλάσσεται με την ποντιακή, δένοντας άρρηκτα το χθες με το σήμερα. Και στον ίδιο δρόμο προχώρησε και η μουσική. Ήταν ένα ξάφνιασμα για το κοινό, που κυριολεκτικά κράτησε την αναπνοή του σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.

Και ξετυλίχτηκαν οι μέρες της χαράς γρήγορα, καθώς τις διαδέχτηκαν οι σκοτεινές, αυτές που δεν μπορούσαν να τις δεχτούν χωρίς αντίσταση οι περήφανοι Πόντιοι. Ανταρτοπόλεμος από τα παλικάρια της φυλής… “Σον πόλεμον Τραντέλληνας, ρωμαίικον παλικάρ’…”. Και έβλεπες πάνω στη σκηνή τους χορευτές της Ευξείνου Λέσχης να τραντάζουν τον χώρο με το χορό τους, δικαιώνοντας τη λέξη Τραντέλληνας!

Κι ύστερα ο θάνατος, η τιμή στους νεκρούς, ο θρήνος… “Αϊτέντς επαραπέτανεν ψηλά σα επουράνια…”

Κι άλλοτε όλα τα όργανα μαζί, άλλοτε υποβλητικά μόνο ένα, εξαιρετικοί φωτισμοί και το τραγούδι να ακουμπά άλλοτε πάνω στο ποντιακό κι άλλοτε στο σύγχρονο έντεχνο… Και οι φωνές; Καταπληκτικές, όλες! Είναι δυνατόν; Και όμως είναι, όταν υπάρχει ταλέντο, φαντασία και μεράκι…

Η Θεατρική Ομάδα “Μελωδία” ξεπέρασε κατά πολύ τις προδιαγραφές μιας επαγγελματικής, δείχνοντας στο κοινό μια άλλη σελίδα τέχνης.

Μια παράσταση που δεν απευθύνεται μόνο σε Πόντιους αλλά σε κάθε ελεύθερο άνθρωπο, που, όπως είπε ο Ρήγας κάποτε “Συλλογάται καλά, όποιος ελεύθερα συλλογάται”!