«Τζάμπα τόσο τζάμπα!» / γράφει η Ειρήνη Δασκιωτάκη

Τσάμπα σημαίνει, χωρίς να πληρώσω, δωρεάν. Σημαίνει και  μάταια, άδικα, χωρίς αποτέλεσμα.

Η λέξη τζάμπα είναι τουρκική.

Χρησιμοποιείται στην ελληνική γλώσσα ως επίρρημα και συχνά χρησιμοποιείται και ως επίθετο.

Τζάμπα μάγκας, τζάμπα πράγμα…

Πήγα στον κινηματογράφο τσάμπα, μου το έδωσε τζάμπα, πολύ φθηνά.
Τζάμπα ότι πάρετε…

Και πολλές άλλες εκφράσεις με το τσάμπα όπως αυτή που χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε ότι οτιδήποτε αποχτιέται δωρεάν, ή χωρίς προσπάθεια είναι ευχάριστο και ευπρόσδεκτο.
«Τσάμπα ξύδι, γλυκό σαν μέλι.»

Αν και η απόκτηση πραγμάτων χωρίς προσπάθεια, εγείρει  πολλά ερωτηματικά…

Παράδειγμα με τη λέξη τζάμπα!

Ένα παράδειγμα ενός σεναρίου …

Για να μην παρεξηγούμαστε !

Δύο ώρες μιλούσαν τσάμπα και βερεσέ οι αγρότες με τον πρωθυπουργό. .

Τσάμπα  τόση προετοιμασία για τη συνάντηση…

Είπε ο πρωθυπουργός:

«Αγαπητοί μου αγρότες, μπαίνω στη θέση σας, κατανοώ όλα σας τα προβλήματα και όλη την αγωνία που ταλανίζει την καθημερινότητά σας…

Όμως θα ήθελα να σας ρωτήσω…

Μήπως δεν ελέγχετε τα έξοδα σας;

Μήπως αφήνετε ανοιχτά τα φώτα και τζάμπα ρεύμα;

Μήπως ξεχνάτε το θερμοσίφωνα αναμμένο και τζάμπα καίει;

Μήπως τζάμπα οι καλλιέργειες που κάνετε;»

Οι αγρότες απογοητευμένοι, είπανε:
«Τσάμπα πήγανε οι προεκλογικές υποσχέσεις σας για τους αγρότες…»

Η Ελλάδα, εξακολουθεί να  βρίσκεται στις χειρότερες θέσεις στην Ευρώπη στα τροχαία…

Τόσος κόσμος πάει κάθε μέρα τσάμπα και βερεσέ…

Τσάμπα τα διπλώματα που παίρνει ο κόσμος…

Τζάμπα μάγκες στην οδήγηση, τζάμπα τα λεφτά που δίνει ο φορολογούμενος λαός …

Κακοτεχνίες, ελλιπής φωτισμός και ολισθηρότητα στο επαρχιακό και στο αστικό δίκτυο.

Με τη λέξη τσάμπα εκφράζεται ο λαός μας με τρόπο λακωνικό που έχει όμως σημαίνουσα  βαρύτητα…

Τζάμπα πήγανε, δήλωσε συγκλονισμένος ο σύζυγος της Βασιλικής που τζάμπα πήγε μαζί με άλλες 4 συναδέλφισσες στο σύγχρονο, πρότυπο εργοστάσιο Βιολάντα…

«Πήγανε τζάμπα… Να βγάλουν το μεροκάματο και αποδείχτηκε μεροκάματο τρόμου.»

Τζάμπα πήγανε 57 νέοι άνθρωποι στα Τέμπη…

Τσάμπα τόσος αγώνας.

Καμία δικαίωση…

Τζάμπα μιλάνε, τζάμπα διαμαρτύρονται…

Στου κουφού την πόρτα , όσο θέλεις βρόντα!

Όμως τίποτα δε χάνεται κι ας φαίνεται αλλιώς.

Φαίνεται αλλιώς μέχρι που θα έρθει εκείνη η πολυπόθητη μέρα.

Κανένας αγώνας δεν πάει τσάμπα…

Ο αγώνας της μητέρας του Παύλου Φύσσα δεν πήγε τσάμπα!

Σκεφτείτε οι μαζικότεροι αγώνες για το δίκιο και τη ζωή…

Κάθε τόσο κι ένα εργατικό ατύχημα…

Τσάμπα τους τρώει το μαύρο σκοτάδι.

Τσάμπα θάνατος…

Τζάμπα κάποιες φορές οι εισφορές που δίνουμε για την υγειονομική μας περίθαλψη…

Δεν έχουμε γιατρούς στα νοσοκομεία, δεν έχουμε επαρκές νοσηλευτικό προσωπικό, επαρκή εξοπλισμό.

Ένα ραντεβού για απαραίτητη εγχείρηση που θα βελτιώσει την ποιότητα της καθημερινότητας του ανθρώπου που υποφέρει, μπορεί να γίνει και μήνες μετά την πρώτη επίσκεψη του ασθενούς στον γιατρό.

Τότε έχει ραντεβού…

Η μπορεί και να αναβληθεί!

Τα ζούμε! Συμβαίνουν αυτά!

Ασθενής μετά από μήνες αναμονής πάει επιτέλους στο νοσοκομείο για εγχείρηση στο γόνατο…

Έχει μπει η “πεταλούδα”, έχει προετοιμαστεί ψυχολογικά, και μετά από λίγη ώρα μαθαίνει ότι ο γιατρός αρρώστησε και η εγχείρηση δεν θα γίνει…

Ακόμη περιμένει και δε γνωρίζει πότε…

Τζάμπα η ανακούφιση που ένιωσε όταν έμαθε ότι επιτέλους θα γίνει η εγχείρηση, τσάμπα η προετοιμασία ψυχική και σωματική…

Τζάμπα όμως δεν είναι αυτή η ψυχρολουσία.

Στοιχίζει!

Και ας έρθουμε στο τελευταίο ανήκουστο τζάμπα που ξεστόμισε, χωρίς πολλή σκέψη, ή μήπως όχι, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος.

Αυτό που ξεπέρασε κάθε προσδοκία του τζάμπα,

εκφράστηκε για τον δάσκαλο που εργάζεται μακριά από το σπίτι του έχοντας πολλές φορές και τα παιδιά η μάνα δασκάλα μαζί της …

Ιδιαίτερα αν πρέπει να εργαστεί σε ένα νησί όπου και οι παροχές υγείας μπορεί να είναι ελλιπείς …

Έχει τόσες ευθύνες ο δάσκαλος!

Ας αναλογιστούμε αξιολόγηση, αξιολογήσεις σχολείων, προγράμματα ανταγωνιστικά εις βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, πιεσμένοι μαθητές, σε ένα ανάλγητο ανταγωνιστικό πλαίσιο που χωρούν οι “άριστοι” μονάχα… Μια οριζόντια και υποκειμενική προσέγγιση.

«Ο δάσκαλος οργανώνει την ύλη που πρέπει να μεταδώσει στα παιδιά σε διδακτικές ενότητες, ώστε να διδαχθεί ομοιόμορφα κατά τη διάρκεια του έτους. Προετοιμάζει τη διδασκαλία του και τα απαραίτητα εποπτικά μέσα,.

Είναι υπεύθυνος για την αξιολόγηση της επίδοσης και της εργασίας των μαθητών του, για τον προγραμματισμό και την προετοιμασία των διδασκαλιών του, καθώς και για τη διόρθωση των γραπτών δοκιμίων και άλλων εργασιών των μαθητών.

Όταν εφημερεύει προσέρχεται στο σχολείο πρώτος, αποχωρεί τελευταίος και παρακολουθεί τους μαθητές στα διαλείμματα. Βοηθά το διευθυντή του σχολείου στη γραφική εργασία. Συμμετέχει στην οργάνωση των σχολικών εορτών και στις διάφορες πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Συνοδεύει τους μαθητές σε επισκέψεις και ημερήσιες εκδρομές.

Συγκεντρώνει τους γονείς και κηδεμόνες σε περιοδικά διαστήματα για να ανακοινώσει τα αποτελέσματα των επιδόσεων των παιδιών τους και να συζητήσει μαζί τους διάφορα προβλήματα που παρουσιάζονται στη σχολική ζωή. Φροντίζει να ενημερώνεται γύρω από τις νέες κατευθύνσεις των επιστημών της αγωγής και να εφαρμόζει σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας.

Ακόμη, οφείλει να εξασφαλίζει την ενεργό συμμετοχή των μαθητών σε όλη τη διαδικασία της μάθησης, προσπαθεί να παρέχει βοήθεια στους μαθητές σε ατομική βάση. Επισημαίνει προβλήματα και καταστάσεις που εμποδίζουν τη μαθησιακή ικανότητα του παιδιού, όπως οργανικές, ή ψυχικές παθήσεις.

Συμβάλλει στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και στην καλλιέργεια του χαρακτήρα των μαθητών. Τέλος, φροντίζει ώστε οι μαθητές του να αναπτύσσουν την κρίση τους και να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες. Τους βοηθά επίσης να αποκτήσουν αυτογνωσία δημιουργεί ένα κλίμα συνεννόησης και συνεργασίας μαζί τους.»

Όλα αυτά, αλλά και άλλα, οφείλει να φέρει εις πέρας σήμερα ένας εκπαιδευτικός και σίγουρα μπορούμε να πούμε, ότι για όλα αυτά εργάζεται σχεδόν τσάμπα …

Δεν έχουν όλοι δικά τους  σπίτια!
Πόσο μάλλον αυτοί που εργάζονται μακριά από τον τόπο τους.

Όπου τα ενοίκια είναι τρόπος κέρδους, καμιά φορά υπέρ- κέρδους  από την πλευρά του ιδιοκτήτη, χωρίς να παρέχονται οι ανάλογες υπηρεσίες.

Πράγματι! Τα μισά χρήματα μπορεί να ξοδεύονται για το ενοίκιο μόνο…

Πόση έλλειψη παιδείας,  εν συναίσθησης, πόση έπαρση μπορεί να έχει κάποιος που με τόση ευκολία ακυρώνει και εκμηδενίζει τον δάσκαλο, που θέλει δεν θέλει, τη δουλειά του δεν τη βλέπει μόνο ως επάγγελμα, αλλά λόγω της φύσης αυτής της εργασίας τη θεωρεί και λειτούργημα…

Απέναντι του έχει μάτια παιδικά και όταν εργάζεται δε σκέφτεται, ο νεοδιόριστος για παράδειγμα, τα 800 περίπου ευρώ που παίρνει.

Ο δάσκαλος είναι ο καθοδηγητής του παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του…

Στο Δημόσιο Εκπαιδευτικό Σύστημα, φαίνεται να στοχεύουν αργά και σταθερά, με το διαίρει και βασίλευε, ώστε κάποια στιγμή, από μας εξαρτάται, μακάρι να μη συμβεί ποτέ αυτό, ο δάσκαλος να γίνει δημοδιδάσκαλος σε σχολεία που τις τύχες θα καθορίζει το ιδιωτικό κεφάλαιο…

Δημόσια σχολεία διαφόρων ταχυτήτων,  εξαρτημένα κι ανελεύθερα, όχι ανοιχτά σχολεία για όλα τα παιδιά, όλων των κοινωνικών στρωμάτων.

Γιατί… Πώς να το κάνουμε;

Η κοινωνική διαστρωμάτωση και οι ανισότητες ακόμη καλά κρατούν…

Τζάμπα μου φαίνεται τα λέμε όλα αυτά…

Ναι, αλλά…το τζάμπα πέθανε!

Άρα καλώς τα λέμε!

Καλή εβδομάδα με υγεία!

Ει. Δα.

Φαρέτρα