ΚΚΕ: Αναδεικνύεται το ποιόν της συνδικαλιστικής μαφίας που με τη στήριξη των αστικών κομμάτων δρα ως «δούρειος ίππος» του κεφαλαίου στο κίνημα

Σε ανακοίνωση του για τις αποκαλύψεις σχετικά με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Οι αποκαλύψεις για την πιθανή εμπλοκή του επί 20ετία προέδρου της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, σε σοβαρές εγκληματικές δραστηριότητες, έρχονται να αναδείξουν το ποιόν της συνδικαλιστικής μαφίας, που εδώ και χρόνια βρίσκεται στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, με τη στήριξη όλων των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων, ως “δούρειος ίππος” του κεφαλαίου στο εργατικό κίνημα.

Αποκαλύπτεται ότι ο βρώμικος ρόλος της ηγεσίας της ΓΣΕΕ σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων, η στήριξή της σε αντεργατικά μέτρα και η συνδιαλλαγή της με τις εκάστοτε κυβερνήσεις συνδέεται και με ισχυρούς μηχανισμούς εξαγοράς και με τη “φάμπρικα” που είχε στηθεί με τα κονδύλια τα οποία υποτίθεται ότι αφορούν την επιμόρφωση των εργαζομένων, αλλά στην πράξη αξιοποιούνται για τη διαμόρφωση πλαστών, νόθων συσχετισμών στα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ στα συνδικάτα, το ΠΑΜΕ, μαζί με χιλιάδες ακόμα τίμιους συνδικαλιστές, έδωσαν τα προηγούμενα χρόνια μια μεγάλη μάχη για την αποκάλυψη αυτής της συνδικαλιστικής μαφίας, για να ακυρώσουν τις μεθοδεύσεις νοθείας με τις οποίες συντηρεί τον εαυτό της, συναντώντας τις εν χορώ κατηγορίες από όλα τα κόμματα του συστήματος για “ακρότητες” και “τραμπουκισμούς”, μαζί με την επιστράτευση των μηχανισμών καταστολής.

Με αυτή την ηγεσία και με αυτόν τον πρόεδρο, όπως και με τους εκπροσώπους της εργοδοσίας, η κυβέρνηση της ΝΔ υπέγραψε πρόσφατα τη λεγόμενη “κοινωνική συμφωνία” που ενταφιάζει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και η οποία αυτές τις μέρες συζητιέται στη Βουλή, ενώ έχουν αποκλείσει προκλητικά από τη συγκεκριμένη συζήτηση ζωντανές Ομοσπονδίες εργαζομένων, που δίνουν καθημερινά τη μάχη στους χώρους δουλειάς.

Μπορεί τώρα να αποσύρουν ορισμένα πρόσωπα για να έρθουν άλλα, πιο κατάλληλα να συνεχίσουν τη βρώμικη δουλειά, αλλά το ζήτημα της αλλαγής του συσχετισμού στα συνδικάτα, για να είναι αυτά πραγματικά των εργατών και όχι των κυβερνήσεων και των εργοδοτών, βρίσκεται στα δικά τους χέρια. Αυτή η προσπάθεια που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, με θετικά αποτελέσματα υπέρ των εργαζομένων, χρειάζεται να δυναμώσει και αποκτά χαρακτήρα πιο επιτακτικό από ποτέ».

=