“Διαπραγματεύσεις με το δάχτυλο στο… κουμπί” / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας

Ανεμοι αισιοδοξίας πνέουν τις τελευταίες ώρες στον Περσικό, καθώς οι «πυροσβεστικές» παρεμβάσεις της Ρωσίας, της Τουρκίας και -κυρίως- των Σαουδαράβων και των άλλων ισχυρών μοναρχιών του Κόλπου, αλλά και οι προειδοποιήσεις των Αμερικανών στρατηγών ότι το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα, τις οποίες μεταφέρουν… αρμοδίως οι New York Times, φαίνεται πως έπιασαν τόπο και ο πολύς Αμερικανός πρόεδρος μοιάζει, έστω και προσώρας, να ανέκρουσε πρύμναν.

Ορκο δεν παίρνουμε, βέβαια – με τον Τραμπ ποτέ δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος, ιδίως όταν υπάρχει το προηγούμενο του περασμένου Ιουνίου, όταν ο «προγραμματισμένος διάλογος» με τους απεσταλμένους των ΗΠΑ αποδείχτηκε προπέτασμα καπνού για να εξαπολυθούν οι αιφνιδιαστικοί βομβαρδισμοί και το μπαράζ μαφιόζικων δολοφονιών δεκάδων υψηλόβαθμων αξιωματούχων και επιστημόνων. Το μόνο σίγουρο είναι πως, από τη νύχτα του Σαββάτου, όταν ο Τραμπ είπε στους δημοσιογράφους ότι το Ιράν «συζητά σοβαρά» με τις ΗΠΑ, το πολεμικό κλίμα υποχώρησε – και μαζί του υποχώρησαν και οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου, που είχαν σημειώσει ρεκόρ εξαμήνου.

Τι μεσολάβησε; Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου έγιναν αμέσως μετά την ανάρτηση του Αλί Λαριτζανί, του κορυφαίου συμβούλου ασφαλείας του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ότι «οι προετοιμασίες για διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη» – ανάρτηση που έγινε αμέσως μετά την έκτακτη συνάντηση του Λαριτζανί με τον Πούτιν στη Μόσχα. Μην ξεχνάμε πως ολόκληρο το επίμαχο «ειρηνικό» πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν γίνεται με τη συνεργασία της Μόσχας και όπως είπε ο εκπρόσωπος του «τσάρου», Ντμίτρι Πεσκόφ, ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν στο Κρεμλίνο ήταν η γνωστή πρόταση για μεταφορά του περσικού σχάσιμου υλικού για… στάθμευση στη Ρωσία, με αντάλλαγμα τη δέσμευση των ΗΠΑ ότι δεν θα υπάρξει νέα επίθεση, αλλά και ότι θα αρθούν σταδιακά οι εξοντωτικές οικονομικές κυρώσεις.

Παράλληλα, στο παρασκήνιο κορυφωνόταν μια σειρά διαβουλεύσεων, με μεσολαβητές την Τουρκία, την Αίγυπτο και το Κατάρ, που τελικά οδήγησε στη σημαντικότερη πυροσβεστική εξέλιξη – το ραντεβού στην Κωνσταντινούπολη που ανακοινώθηκε χτες μεταξύ του ειδικού απεσταλμένου του προέδρου των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, και του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί. Ενα τετ α τετ υψηλού ρίσκου, το πρώτο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μετά τον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών, όπου οι δυο αξιωματούχοι θα συζητήσουν, λέει, το πλαίσιο για μια πιθανή νέα συμφωνία για τον έλεγχο του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.

Αρκούν όμως αυτές οι κινήσεις για να έχουμε πραγματική αποκλιμάκωση; Χλομό ακούγεται. Αυτό που θέλουν διαχρονικά οι ηγεμονικές ΗΠΑ του Τραμπ και το γενοκτονικό Ισραήλ δεν είναι μια βιώσιμη συμφωνία για τον διεθνή έλεγχο πάνω στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, σαν αυτή που πέτυχε ο Ομπάμα και διέλυσε μέσα σε μια νύχτα ο Τραμπ – όχι, πέρα από την πυρηνική συνθηκολόγηση, οι Τραμπ και Νετανιάχου αξιώνουν τελεσιγραφικά την καταστροφή του πυραυλικού οπλοστασίου, τη διακοπή της ενίσχυσης του «Αξονα της Αντίστασης» σε Παλαιστίνη, Ιράκ, Λίβανο και Υεμένη και πρωτίστως την ανατροπή του ενοχλητικού ιρανικού καθεστώτος, που εδώ και μισό αιώνα «χαλάει την πιάτσα» σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία…

Δεν είναι διόλου τυχαίο πως, παράλληλα με το κρίσιμο ραντεβού της Πόλης, ο Γουίτκοφ θα ταξιδέψει στο Ισραήλ για ακόμα μια συνάντηση με τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου, κατόπιν αιτήματος του τελευταίου, ενώ στη συνέχεια θα ταξιδέψει στο Αμπου Ντάμπι για τις περιβόητες τριμερείς ειρηνευτικές συνομιλίες με Ρωσία και Ουκρανία. Αυτή τη φορά μάλιστα, το Ισραήλ δεν μοιάζει και τόσο σίγουρο για τις δυνατότητές του να αποκρούσει μια μαζική πυραυλική επίθεση της Τεχεράνης σε περίπτωση αμερικανικού χτυπήματος. Σύμφωνα με τους Times of Israel, ο αρχιστράτηγος των Ισραηλινών, Εγιάλ Ζαμίρ, συναντήθηκε το Σαββατοκύριακο με Αμερικανούς ομολόγους του, όπου (έχοντας «καεί στνο χυλό» τον περασμένο Ιούνιο) εξέφρασε, λέει, τις ανησυχίες του για την «αποτελεσματικότητα της περιφερειακής αεράμυνας» των ΗΠΑ και των συμμάχων της.

Ταυτόχρονα, η Wall Street Journal αναφέρει ότι αξιωματικοί του Πενταγώνου εκτιμούν πως παρά την έλευση της «μεγάλης αρμάδας» στον Κόλπο, και την ανάπτυξη πρόσθετων συστημάτων Patriot και THAAD σε ολόκληρη την περιοχή, οι ΗΠΑ δεν είναι έτοιμες για ευρείας κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις στο άμεσο μέλλον, και προσθέτουν ότι μια μαζική πυραυλική αντεπίθεση από πλευράς της Τεχεράνης θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο τόσο το Ισραήλ όσο και τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στη Μέση Ανατολή.

Πόλεμος χωρίς διεθνές δίκαιο

Στα όρια της λειτουργικής αποτυχίας βρίσκεται το διεθνές δίκαιο που αποσκοπεί στον περιορισμό των συνεπειών των συρράξεων στις μάζες των αμάχων. Ολο και πιο άγριος γίνεται ο πόλεμος στον 21ο αιώνα.

Τη ζοφερή αυτή διαπίστωση τεκμηριώνει έρευνα του πανεπιστημιακού ιδρύματος Ακαδημία της Γενεύης για το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η νομική μελέτη συγκέντρωσε και συνέκρινε στοιχεία από 23 συγκρούσεις τους τελευταίους 18 μήνες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα εγκλήματα πολέμου διαπράττονται ανεξέλεγκτα και ότι στις περισσότερες περιπτώσεις περνούν ατιμώρητα – το ίδιο και τα βασανιστήρια και οι βιασμοί.

Οι συντάκτες της έκθεσης, η οποία έχει τίτλο «War Watch», υπέδειξαν ως κόλαση επί της Γης τη Λωρίδα της Γάζας -μακράν στη θλιβερή πρώτη θέση-, την Ουκρανία, το Σουδάν, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και άλλες διαλυμένες από τον πόλεμο περιοχές. Μόνο στην πολύπαθη Γάζα ο πληθυσμός των Παλαιστινίων μειώθηκε τουλάχιστον κατά τουλάχιστον 200.000 άτομα λόγω της γενοκτονικής πολιτικής του Ισραήλ μέσα σε καθημερινό λουτρό αίματος.

 efsyn.gr

–