Νάουσα

Με μεγάλη επιτυχία η παρουσίαση του νέου βιβλίου «29 Στιγμές» του Αλέκου Χατζηκώστα στη Νάουσα

Με μεγάλη συμμέτοχη κόσμου- παρά τη πραγματοποίηση και άλλων εκδηλώσεων τη ίδια ώρα- πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του δημοσιογράφου και συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα «29 Στιγμές» στη Νάουσα (στη αίθουσα ΒΕΤΛΑΝΣ) το απόγευμα της Κυριακής 23/1.

Στην εκδήλωση μεταξύ άλλων διακρίναμε τους: Α. Τόλκας βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δώρα Μπαλτατζίδου αντιδήμαρχος Νάουσας, Ν. Κουτσογιάννης πρώην δήμαρχος Νάουσας (και εκ νέου υποψήφιος), Κ. Χατζηστυλής πρόεδρος Δ.Κ Νάουσας, Α. Χατζηιωαννίδης δημοτικός σύμβουλος της ΛΑΣ, Θ. Τεληγιαννίδης πρόεδρος ΑΝΗΜΑ, Δ. Βαλαής τοπικός σύμβουλος Νάουσας, Γ. Μαρκοβίτης υποψήφιος δήμαρχος, εκπρόσωποι σωματείων και φορέων καθώς και τοπικοί συγγραφείς όπως Σ. Αποστόλου, Α. Οικονόμου, Λ. Ζιώτας, Ξ. Χιλλ, Γ. Σακαλής κ.α

 Κατά τη διάρκεια της εισαγωγής του παρέμβασης ο δημοσιογράφος Βαλάντης Λιόλιος που είχε και το συντονισμό της εκδήλωσης στάθηκε στην γνωριμία του με τον συγγραφέα, στην προσωπικότητα, στις αρετές του και στο πλούσιο συγγραφικό και δημοσιογραφικό του έργο.

Από την πλευρά της η εκπαιδευτικός Αθμιας Εκπαίδευσης Μαρία Σγουρίδου τόνισε: «…Το συγκεκριμένο βιβλίο, ήδη απ’ το εξώφυλλο, πριν καν  το ανοίξεις, σε προδιαθέτει θετικά. Ο πίνακας, γιατί περί αυτού πρόκειται, της Εύας Αμνιώτη με θέμα σκηνή από την ταινία του Δήμου Αβδελιώδη   «Το δέντρο που πληγώναμε»,, σε ταξιδεύει. Σε γυρίζει πίσω.  Εκεί στην ασπρόμαυρη παιδική σου ηλικία, που οπλίζεσαι, εφοδιάζεσαι, μαζεύεις τα σύνεργά σου, όραση, ακοή, αφή, μυαλό κι αγάπη και κινάς για ένα ταξίδι συναρπαστικό, για τη μάχη της ζωής που σε περιμένει. Ξαναβλέπεις τον κόσμο με το παιδικό μάτι που μπορεί να συνταιριάξει τα αταίριαστα, να μετουσιώνει τα ασήμαντα και να αποδυναμώνει τα σημαντικά. Ευρηματικό και εμπνευσμένο σε γεμίζει νοσταλγία και μνήμη.

Μνήμη! Και μόλις είπα τη λέξη που κυριαρχεί και αποτελεί το βασικό άξονα του βιβλίου. Οι 29 στιγμές είναι όλες στιγμές μνήμης, κοντινής αλλά και απώτερης του συγγραφέα. Μνήμης όμως όχι κλεισμένης στα ντουλαπάκια του μυαλού, αλλά μνήμης που καταφέρνει να ζει στο παρόν και να φωτίζει το μέλλον.

Το έξυπνο κόλπο να ξεχνάς τα άσχημα και να θυμάσαι μόνο τα ωραία δεν πετυχαίνει στην περίπτωση του συγγραφέα. Και μάλλον ούτε στην περίπτωση κανενός από μας. Ο νους δε θάβει εύκολα, μόνο σκεπάζει. Κι ύστερα, όπως λέει και μια άλλη αγαπημένη μου συγγραφέας,  τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς αυτά τα άυλα τιμαλφή μας;… Τα κείμενα είναι διαφορετικά, αλλά έχουν κάτι κοινό. Είναι ανθρωποκεντρικά. Οι χαρακτήρες είναι γνώριμοι, οικείοι, είναι οι διπλανοί μας, οι γείτονές μας. Πού και πού μπορεί να αναφωνήσεις «α, σαν να τον ξέρω αυτόν!». Είναι αδύνατο ο αναγνώστης να μη βρει κάποιον να υποστηρίξει, έστω και έναν και κάποιον να κατηγορήσει, έστω και έναν. Κι αυτό γιατί οι άνθρωποι των στιγμών ζουν, αγωνίζονται, αγαπούν, πονούν, ονειρεύονται και ερωτεύονται όπως ακριβώς κι εμείς…29 στιγμές ζωής λοιπόν, όπου ο συγγραφέας ξεδιπλώνει το παρελθόν, το στρώνει στο παρόν και στο μέλλον με χαμόγελο, με έρωτα, με κέντρο πάντα τον άνθρωπο και με την ξεκάθαρη απόφαση ότι η κοινωνία μπορεί και πρέπει ν’ αλλάξει. Με αγώνα και πάλη μας καλεί να γυρίσουμε στα παιδικά μας χρόνια και να ξαναπιάσουμε τη σφεντόνα για να πολεμήσουμε για τα οράματα και τα δίκια μας. Αλλά και μας θυμίζει να μην ξεχάσουμε να ερωτευτούμε. Κι όλα αυτά με μια ευαισθησία διάχυτη που χαρακτηρίζει όχι μόνο το συγγραφέα αλλά σίγουρα και τον άνθρωπο Χατζηκώστα…»

Αποσπάσματα του βιβλίου διάβασε ο συγγραφέας και ερασιτέχνης ηθοποιός Γιώργος Κασαπίδης,

Παίρνοντας τον λόγο ο συγγραφέας Αλέκος Χατζηκώστας στάθηκε πρώτα στην ανάγκη να στηριχτούν από την τοπική κοινωνία, οι τοπικοί συγγραφείς. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο περιεχόμενο και τους στόχους του βιβλίου, τις πηγές έμπνευσης, τους τρόπους γραφής και τη φόρμα που χρησιμοποιεί. Στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης-με πολλά παράδειγμα- και στις προσπάθειες ξαναγραψίματος της ιστορίας με στόχο τον έλεγχο από τις κυρίαρχες δυνάμεις, του μέλλοντος. Αναφερόμενος στο ρόλο της Λογοτεχνίας στις σημερινές δύσκολες εποχές, τόνισε την ανάγκη αυτή να επιδρά στην καρδιά και στο νου και πως θα πρέπει να είναι «καταφύγιο και ταυτόχρονα ταμπούρι για το λαό». Απάντησε σε πλήθος ερωτήσεις και υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου του.