Όταν ο Πρώτος Παγκόσμιος συναντά τον «Εξολοθρευτή» Γιώργος Τσιάρας

Την ώρα που η προσοχή της ανθρωπότητας έχει στραφεί νομοτελειακά στο πετρελαϊκό (και όχι μόνο) έμφραγμα στον Περσικό Κόλπο και τις τρομακτικές επιπτώσεις του για την παγκόσμια οικονομία, η ρωσο-ουκρανική σύρραξη έχει περάσει αναπόφευκτα σε δεύτερη μοίρα, καθώς τα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ όλο και περισσότερο συγκαλύπτουν ενεργά τις εξελίξεις στον μεγαλύτερο, μακράν του δεύτερου, πόλεμο φθοράς του καιρού μας. Εναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπου που σχεδιάστηκε, χρηματοδοτείται και προφανώς παρατείνεται μέχρις εσχάτων από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, που αρνούνται να αποδεχτούν τα τετελεσμένα και τραβούν συνεχώς το σκοινί αδιαφορώντας για τις παγκόσμιες συνέπειες των ενεργειών τους.

Στις αχανείς ουκρανικές στέπες η άνοιξη είναι παραδοσιακά η εποχή της «ρασπούτιτσα», της εποχής της λάσπης, όπου οι δρόμοι εξαφανίζονται για μήνες. Ο,τι ίσχυε για τα κάρα του Ναπολέοντα και τα πάντσερ του Γκουντέριαν και του Μανστάιν, ισχύει και τώρα και για τους δύο εμπόλεμους – η λάσπη πνίγει κάθε προσπάθεια προέλασης για τους Ρώσους ή αντεπίθεσης για τους Ουκρανούς. Και η αναγκαστική αυτή ακινησία χειροτερεύει λόγω της συνεχούς εξάπλωσης της χρήσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών FPV και από τις δύο πλευρές, που έχουν αλλάξει δραματικά τον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου, απαγορεύοντας ουσιαστικά την ανάπτυξη τεθωρακισμένων αρμάτων και οχημάτων και αναγκάζοντας επιτιθέμενους και αμυνόμενους να κινούνται σε πολύ μικρές ομάδες 3-5 ατόμων και να χρησιμοποιούν μικρά οχήματα, όπως σκούτερ, μοτοσικλέτες εντούρο και «γουρούνες» τύπου ATV!

Οι λιγοστές «ανταποκρίσεις» από τα μέτωπα θυμίζουν όλο και περισσότερο δυστοπικές μετά-αποκαλυπτικές ταινίες, όπου ο διαρκής τρόμος των drones κυριαρχεί μέρα-νύχτα και μετατρέπει ακόμη και μια απλή έξοδο από τα χαρακώματα σε βάρβαρο παιχνίδι ζωής και θανάτου. Ειδικά για τους εξαντλημένους Ουκρανούς υπερασπιστές σε ό,τι έχει απομείνει από τη «γραμμή Ζελένσκι» στο κεντρικό και βόρειο Ντονέτσκ, δηλαδή στον άξονα Κουπιάνσκ – Σλαβιάνσκ – Κονσταντινόβκα, η πλήρης κατάρρευση της εφοδιαστικής αλυσίδας έχει μετατρέψει την καθημερινότητα σε έναν διαρκή εφιάλτη, που «παντρεύει» τον πόλεμο χαρακωμάτων του Πρώτου Παγκοσμίου με δυστοπικές εικόνες από την ταινία «Εξολοθρευτής ΙΙ», όπου βέβαια αντί για ανθρωπόμορφα ρομπότ ο θάνατος έρχεται από ψηλά με τη μορφή τηλεκατευθυνόμενων με οπτικές ίνες ελικοφόρων! Σε πολλές περιπτώσεις και η τροφοδοσία των μονάδων της πρώτης γραμμής με νερό, τρόφιμα και πυρομαχικά γίνεται με drones(!), ενώ υπάρχουν αναφορές για στρατιώτες που έμειναν χωρίς στοιχειώδη εφόδια για ολόκληρες εβδομάδες.

Όμως η «ρασπούτιτσα» τελείωσε, το χώμα στέγνωσε και οι Ρώσοι άρχισαν πάλι να κινούνται κατά μήκος της ατέλειωτης «γραμμής επαφής». Οι σημαντικότερες εξελίξεις αφορούν το βόρειο μέτωπο, σε όλο το μήκος των συνόρων από το Χάρκοβο ώς το Σούμι, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις παρουσιάζουν εικόνα αποσύνθεσης. Στο Κίεβο επικρατεί μεγάλη αναταραχή, καθώς ο Ουκρανός αρχιστράτηγος Σίρσκι κατηγορείται πως για ακόμη μία φορά θυσίασε για πολιτικούς λόγους τις πολύτιμες εφεδρείες του σε άκαρπες αντεπιθέσεις στο Ντονέτσκ και τη Ζαπορόζιε με βαριές απώλειες, προκειμένου να μπορέσει ο Ζελένσκι να «πουλήσει» ένα προσωρινό δήθεν νικηφόρο αφήγημα στους Ευρωπαίους σπόνσορες του πολέμου. Αφήγημα που βέβαια οι Ευρωπαίοι ευχαρίστως χρυσοπλήρωσαν με 90 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία «απελευθέρωσαν» πριν από λίγες μέρες στη σύνοδο κορυφής της Κύπρου. Ελάχιστα από αυτά τα χρήματα θα φτάσουν βέβαια στη χρεοκοπημένη Ουκρανία, καθώς τα περισσότερα προορίζονται για να λαδώσουν τα αδηφάγα γρανάζια των ευρωπαϊκών και αμερικανικών πολεμικών βιομηχανιών. Αλλά αυτό διόλου δεν απασχολεί την όλο και περισσότερο μιλιταριστική ευρωπαϊκή ελίτ.

Ετσι κι αλλιώς το πραγματικό μέτωπο του αδελφοκτόνου ρωσο-ουκρανικού πολέμου είναι ο ενεργειακός πόλεμος στα μετόπισθεν, όπου το Κίεβο, χρησιμοποιώντας νέου τύπου drones μεγάλου βεληνεκούς που κατασκευάζονται στη Δύση και συναρμολογούνται στην Ουκρανία, αλλά και δορυφορικές και άλλες πληροφορίες και συντεταγμένες που του προμηθεύουν σε πραγματικό χρόνο οι δυτικοί σύμμαχοι, στοχοποιεί σε καθημερινή βάση διυλιστήρια, αγωγούς και δεξαμενές καυσίμων σε αποστάσεις ώς και 1.500 χιλιόμετρα από τα ουκρανικά σύνορα! Ορισμένες μάλιστα από αυτές τις επιθέσεις, όπως η διπλή επιδρομή στην Τούπσε που προκάλεσε τεράστια οικολογική καταστροφή, αλλά και η επίθεση έξω από την Πετρούπολη και το προχθεσινό μεγάλο χτύπημα στην Περμ, έχουν εμφανώς θορυβήσει το Κρεμλίνο, που καταγγέλλει ανοιχτά την εμπλοκή των δυτικών και απειλεί την Ευρώπη με σκληρά αντίποινα.

Το πρώτο από αυτά ανακοινώθηκε ήδη: η Ρωσία σταματά «για τεχνικούς λόγους» τη ροή μέσω των αγωγών της του πετρελαίου του Καζακστάν που κατέληγε στη Γερμανία, «τιμωρώντας» έτσι την κυβέρνηση Μερτς για την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της στον ουκρανικό πόλεμο και τα σχέδια για ραγδαία γιγάντωση του γερμανικού στρατο-βιομηχανικού συμπλέγματος.

Με τις τιμές του πετρελαίου να σκαρφαλώνουν στα ύψη και την Ευρώπη να πληρώνει ήδη εξωφρενικά ποσά για να αντικαταστήσει το φτηνό ρωσικό γκάζι με πανάκριβο αμερικανικό LNG, η κίνηση αυτή αποτελεί μια ξεκάθαρη προειδοποιητική βολή από πλευράς Πούτιν όχι μόνο προς τη Γερμανία, αλλά και προς ολόκληρη την ήπειρό μας.

–