Με σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών , των Ανθρωπιστικών Σπουδών του UMSC και τη Σχολή Τέχνης και Σχεδιασμού του Λούμπλιν στον τομέα της Ζωγραφικής και των Τεχνικών Επιχρύσωσης, ο Γκρομάτσκι, παρόλο που ανήκει στους σύγχρονους Πολωνούς ζωγράφους, μεταφέρει στη ζωγραφική του την αύρα του χθες, παντρεμένου με στοιχεία του σήμερα.
Οι απεικονίσεις στη ζωγραφική του σπάνια έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο ή εσωτερικούς χώρους, ενώ αντίθετα αγαπά να αποδίδει τοπία ή χωριά, όπως το αγαπημένο του Ποντλάσιε, με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του.
Τα λιβάδια του, σε στιγμές ανοιξιάτικης έξαρσης ή τοπία του χιονισμένα, με κορμούς δέντρων να ιριδίζουν με χρώμα στην μια ή στην άλλη εποχή, αναδίδουν την αγάπη για τη ζωή και το χρώμα, προπαντός το χρώμα.
Ο Γκρομάτσκι θυμίζει με τα πυροτεχνήματα των χρωμάτων του τον Βαν Γκογκ στις καλύτερες στιγμές του και το ουσιαστικότερο είναι πως δεν τον αντιγράφει.
Σε μια εποχή που την εκφράζουν οι σκληρές γραμμές και το χρώμα υποχωρεί, υπηρετώντας την αρχική ιδέα της απόδοσης ενός κόσμου ψυχρού και άχρωμου, ο ζωγράφος αφήνει το χρώμα του να ξεχυθεί αφειδώλευτα με συγκεκριμένο στόχο τη νοσταλγική διάθεση για ό,τι έχει χαθεί και την αγάπη για τη ζωή.
Ένας γνήσιος κολορίστας.
…………….
………………..
