“Ξεριζώνουν χριστουγεννιάτικα από τα σχολεία τους δεκάδες μαθητές” / γράφει ο Χρήστος Κάτσικας
![](https://faretra.info/wp-content/uploads/2022/12/asthenoforo-xamogelo-tou-paidiou.jpg)
Έκπληκτοι, στεναχωρημένοι και θυμωμένοι οι εκπαιδευτικοί, δάσκαλοι και καθηγητές των δημοσίων σχολείων της περιοχής, συνειδητοποιούν τη βίαιη εκρίζωσή των μαθητών τους και μάλιστα, στο μέσον της σχολικής χρονιάς και παραμονές Χριστουγέννων.
Με δεδομένη την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού πρόνοιας να παρέμβει και να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες των παιδιών αλλά και την έλλειψη μέτρων για έγκαιρη παρέμβαση, την οικογενειακή στήριξη και προγραμμάτων αναδοχής, Δάσκαλοι και Καθηγητές θεωρούν ότι είναι αναγκαία η ύπαρξη αυτής της ιδρυματικής φροντίδας.
Το Χαμόγελο του Παιδιού αντιμετωπίζεται από την Πολιτεία ως ιδιωτικό Ίδρυμα, παραβλέποντας τη σημαντικότατη προσφορά του, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, στην πρόληψη και προστασία της νεολαίας από εκμετάλλευση και κακοποίηση. Ελάχιστοι φορείς είναι τόσο καταξιωμένοι όσο το Χαμόγελο του Παιδιού, με αναγνώριση εντός και εκτός των συνόρων.
Η αποστολή του Χαμόγελου του Παιδιού, οι καινοτόμες για την Ελλάδα υπηρεσίες του στην ανάδοχη φροντίδα παιδιών και εφήβων, το διαρκές έργο του και οι θετικές επιπτώσεις στους νέους ανθρώπους που έχουν βρεθεί υπό τη φροντίδα του ως σήμερα έχουν εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους Έλληνες πολίτες ανεξαρτήτως ιδεολογικού προσήμου.
Όπως σημειώνει ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Κέρκυρας, στο νησί οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν καλά το σπουδαίο έργο που γίνεται τόσα χρόνια από το 2001 στο σπίτι του Χαμόγελου και αγωνιούν για τους μαθητές και τις μαθήτριές τους που φοιτούν στα Νηπιαγωγεία και τα Δημοτικά Σχολεία του Βορρά που θα αναγκαστούν να αλλάξουν σχολείο και κοινωνικό περιβάλλον με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να επιφέρει η μετακίνησή τους στην ψυχοσυναισθηματική τους κατάσταση, την κοινωνικοποίηση και τις σχολικές τους επιδόσεις καταμεσής του σχολικού έτους.
Ήδη το παιδαγωγικό κλίμα έχει διαταραχθεί στα σχολεία με τα συναισθήματα της στενοχώριας και του θυμού να κυριεύουν ολόκληρη τη σχολική κοινότητα λόγω της απομάκρυνσης των παιδιών του Χαμόγελου! Αυτό το σπίτι (έτσι το αποκαλούν τα ίδια τα παιδιά) είναι το μόνο σπίτι που γνώρισαν ποτέ. Πρόκειται στην πραγματικότητα για αγρόκτημα όπου τα παιδιά έχουν τους κήπους τους και τα ζωάκια τους βιώνοντας ηρεμία και ασφάλεια σε αρμονία με τη φύση. Τώρα, στη μέση της χρονιάς, αυτά τα παιδιά ξεριζώνονται από το μόνο ασφαλές περιβάλλον που είχαν ποτέ, από τους φίλους και συμμαθητές τους που γνωρίζουν από τα νήπια, από κάθε τι που αποτελούσε μια σταθερή παράμετρο στη ζωή τους. Αν για την πολιτεία αποτελεί επιχείρημα ότι «δεν πληρούνται οι νέες προδιαγραφές», ότι στην προκειμένη περίπτωση έχει 4 τουαλέτες αντί για 6 και δεν επιτρέπεται καμία παρέμβαση διότι το κτίριο είναι διατηρητέο, τότε γιατί δεν έχει παρόμοια αντανακλαστικά και για τα προβλήματα των σχολικών υποδομών και εγκαταστάσεων όλων των βαθμίδων που είναι τόσο μεγάλα ώστε καθιστούν τα σχολεία επικίνδυνα ακόμα και για την ίδια τη ζωή μαθητών και εκπαιδευτικών σε προκάτ νηπιαγωγεία και ασυντήρητα κτίρια;
Όπως επισημαίνει η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) Κέρκυρας, είναι ολοφάνερο ότι, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα αρνητικές, εκμεταλλευτικές, καταχρηστικές και κακοποιητικές συμπεριφορές σε βάρος απροστάτευτων παιδιών, τις οποίες το κράτος ανέχτηκε επί σειρά ετών, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ξεθεμελιώσει και τα τελευταία υπολείμματα κρατικής πρόνοιας για την οικογένεια και το παιδί. Με πονηρές μεθοδεύσεις και δήθεν αυστηρότερες προδιαγραφές για τη λειτουργία των ιδρυμάτων στοχεύει να τα συρρικνώσει.
Ήδη εδώ και πολλά χρόνια με την υποχρηματοδότηση και την εγκατάλειψη της φροντίδας του παιδιού σε ποικιλώνυμους ιδιωτικούς οργανισμούς, εκκλησιαστικά μορφώματα και ΜΚΟ, έχουν προετοιμάσει την απεμπόληση, εκ μέρους του κράτους, κάθε ευθύνης για τη μέριμνα απέναντι στην οικογένεια και το παιδί. Από τη μία πλευρά εγκαταλείπουν τα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα στην ανέχεια, στην έλλειψη και των πιο στοιχειωδών υλικών μέσων διαβίωσης, στην εξαθλίωση και την κοινωνική περιθωριοποίηση και από την άλλη μιλούν υποκριτικά για την «κακοποιητική φύση» των ιδρυμάτων.