Διασχίζοντας το Φαράγγι του Ενιπέα στον Όλυμπο – Μικρό οδοιπορικό στα μονοπάτια των θεών

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon1

Του  Δημήτρη Τσιμούρα

Το Φαράγγι ξεκινά από το Λιτόχωρο, ακριβώς στους πρόποδες του Ολύμπου, περιοχή των Μύλων, υψόμετρο 320μ και καταλήγει στη θέση Πριόνια υψόμετρο 1100μ., ακριβώς σ’ ένα απ’ τα σημεία, απ’ όπου ξεκινούν οι ορειβάτες, για να κατακτήσουν τις κορυφές. Η υψομετρική διαφορά ανάμεσα στις δυο άκρες του Φαραγγιού είναι 740μ. και το συνολικό μήκος του μονοπατιού είναι 9 χιλιόμετρα. Ο χρόνος για να το περάσει κανείς είναι περίπου 5 ώρες.

Αυτή τη φορά επιλέξαμε την κάθοδο του Φαραγγιού. Πήγαμε με αυτοκίνητο από το Λιτόχωρο στα Πριόνια, κάνοντας μια πολύ όμορφη διαδρομή 24 χιλιομέτρων, μέχρι την καρδιά του Ολύμπου, θα μπορούσε να πει κανείς, ίσως χωρίς να υπερβάλλει.
Αν και οποιαδήποτε περιγραφή δεν θα μπορούσε να αποδώσει αυτά που βλέπει και ακούει εκείνος που το περπατά και το ζει, θα κάνω όμως μια τέτοια απόπειρα, κυρίως για δημιουργηθεί το ενδιαφέρον αλλά και το κίνητρο στους αναγνώστες, για να το διασχίσουν.

Πριόνια, οκτώ το πρωί, θερμοκρασία 18ο C, λίγες μέρες μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Ξεκινάμε να διασχίσουμε το Φαράγγι κατεβαίνοντάς το και κατευθυνόμενοι προς το Λιτόχωρο.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon12

Βαδίζουμε δίπλα ακριβώς στο ποτάμι, τον Ενιπέα. Τα νερά του, γάργαρα και κρύα, μόλις έχουν βγει από τις πηγές. Κυλούν ορμητικά, σαν να θέλουν να μας ξεπεράσουν στην κάθοδο, δημιουργώντας ταυτόχρονα έναν χαρακτηριστικό ήχο ροής.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon2

Ήδη έχουμε συναντήσει το πρώτο ξύλινο γεφυράκι. Τέτοια θα συναντήσουμε πάνω από δέκα σ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής , τα οποία και κάθε φορά θα μας αλλάζουν όχθη.

Σχεδόν όλη η διαδρομή μας θα είναι στη σκιά μέσα σε δάσος με πανύψηλα δέντρα, όπου άλλοτε κυριαρχεί η οξιά και άλλοτε το πεύκο αλλά και άλλα είδη δένδρων και θάμνων, δημιουργώντας έτσι ένα μοναδικό σύνολο.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon3

Το θρόισμα των φύλλων των δέντρων από το αεράκι που φυσά, ο ήχος των νερών που τρέχουν στο ποτάμι αλλάζοντας συνεχώς, το κελάιδισμα των ανενόχλητων από τον… πολιτισμό πουλιών αλλά και η συνολική εικόνα που έχεις μπροστά σου, ήδη από το πρώτο τέταρτο της διαδρομής, σε έχουν κάνει να ξεχάσεις όσα κουβαλάς και να θεωρήσεις τον εαυτό σου μέρος του αδιάσπαστου αυτού συνόλου.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon4

Σε μια ώρα περίπου το μονοπάτι μας οδηγεί στο Μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου. Βρισκόμαστε στη νοτιοδυτική πλευρά έξω από το μοναστήρι και αντικρίζουμε ερείπια. Είναι τα ερείπια που άφησαν οι βόμβες των αεροπλάνων των Γερμανών κατακτητών, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου.

Επειδή προορισμός μας δεν είναι το Μοναστήρι, η εκκλησιά του οποίου έχει ξανακτιστεί, όπως ήταν πριν βομβαρδιστεί και ένα μέρος του έχει αναστηλωθεί καθιστώντας το επισκέψιμο, εμείς το παρακάμπτουμε ακολουθώντας το μονοπάτι, με το ενδιαφέρον μας και το θαυμασμό μας αμείωτα.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon7

Ήδη πέρασε σχεδόν άλλη μισή ώρα και έχουμε μπροστά μας, κάτω από μια σπηλιά, ένα μικρό εκκλησάκι. Είναι το ασκηταριό του Αγίου Διονυσίου. Βγάζουμε για λίγο τα σακίδια μας. Παρατηρούμε το μικρό εκκλησάκι. Μια μικρή πινακίδα μας πληροφορεί ότι το νερό που αναβλύζει από τη βάση της σπηλιάς, πίσω ακριβώς από τα εκκλησάκι, είναι αγίασμα. “Σεβαστείτε το χώρο που είναι ιερός και μην ρίχνετε σκουπίδια” αναγράφεται σε μια άλλη. Κάτι που είναι αυτονόητο για τον καθένα που θα βρεθεί εκεί, είτε σαν προσκυνητής, είτε σαν απλός επισκέπτης. Και βέβαια, αυτό ισχύει σ’ όλο το μήκος του φαραγγιού. Πουθενά δεν συναντάς αφημένα σκουπίδια.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon15

Σε λίγο, πάλι τα σακίδια είναι στις πλάτες μας. Είμαστε δίπλα στο ποτάμι. Περνούμε ένα ακόμη ξύλινο γεφυράκι. Εδώ σχηματίζεται ένας μικρός καταρράκτης. Ίσα- ίσα που κάνει τα νερά να αφρίσουν καθώς αυτά πέφτουν από μικρό ύψος. Τέτοιους συναντάς πολλούς κατά διάρκεια της διαδρομής, όπως και “γούρνες”, μικρές λιμνούλες δηλαδή, που σχηματίζονται συνήθως αμέσως μετά.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon11

Εδώ, το χρώμα των νερών γίνεται γαλαζοπράσινο. Καθόμαστε δίπλα σ’ ένα βράχο κι αφήνουμε τη φαντασία μας ελεύθερη. Γυρνάμε πίσω στη μυθολογία. Ο Όλυμπος, κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, ταυτίστηκε από το μύθο των ανθρώπων με το Βουνό των Θεών. Ούτε φυσικά είναι τυχαίο που πήρε το γέννημα της Αρκαδίας, τον Δια, και τον τοποθέτησε εδώ.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon10

Γιατί λοιπόν η φαντασία να μην οδηγήσει τη σκέψη μας στο ότι στον ίδιο βράχο κάποτε καθότανε ο Δίας μόνος του ή και με άλλους θεούς δίπλα του, παρατηρώντας νεράιδες και θεές να λούζονται σ’ αυτά τα γαλαζοπράσινα νερά;

Γιατί ακριβώς απέναντί του, στην άλλη όχθη, να μην καθόταν ο Απόλλωνας παίζοντας τη λύρα του, και ο ήχος της να πολλαπλασιάζεται από την ηχώ που δημιουργείται από τους απέναντι πανύψηλους βράχους; Γιατί όλα αυτά να αποτελούσαν προνόμιο της φαντασίας μόνο των αρχαίων μας ημών προγόνων, και όχι και δικό μας;

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon8

Συνεχίζουμε το μονοπάτι πάντα στην σκιά πανύψηλων δένδρων. Περνάμε κι άλλα γεφύρια, βρισκόμαστε αρκετές φορές ακόμη ένθεν κι ένθεν της κοίτης του ποταμού. Συναντάμε κι άλλους καταρράκτες κι άλλες γούρνες κι η φαντασία μας όλο και μικραίνει την απόσταση ανάμεσα στο τότε και στο σήμερα.

Ήδη έχουμε ξεπεράσει το μισό της διαδρομής. Το μονοπάτι μέχρι εδώ δεν έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές. Είμαστε σχεδόν στο τρίωρο της διαδρομής στην τελευταία γέφυρα. Εκεί υπάρχει μια χτιστή βρυσούλα, δυστυχώς χωρίς νερό. Πρόβλημα όμως νερού δεν έχουμε. Γεμίζουμε τα παγούρια μας κρύο νερό από το ποτάμι.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon17

Τη στιγμή που ανοίγουμε τα σακίδια για να φάμε κάτι λιγοστό, ίσα-ίσα να πάρουμε δυνάμεις, για να μην μας κόψουν οι ανηφόρες που θα συναντήσουμε στη συνέχεια της πορείας, ένα νεαρό ζευγάρι Εσθονών που ανεβαίνει το Φαράγγι, από τους λιγοστούς σχετικά ορειβάτες που συναντήσαμε σ’ όλη τη διαδρομή, σταματά να ζητήσει πληροφορίες.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon18

Γνωρίζουμε ότι στη συνέχεια της διαδρομής δεν θα ξαναέρθουμε σε επαφή με το νερό ούτε με τη βάση του Φαραγγιού και παίρνουμε τα μέτρα μας. Θα χρειαστούμε άλλες δύο με δυόμιση ώρες για να το “βγάλουμε” και να βρεθούμε στο Λιτόχωρο, στην περιοχή των Μύλων.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon22

Γνωρίζουμε επίσης ότι η φύση του μονοπατιού αλλάζει, γίνεται πιο απότομο. Θα συναντήσουμε πολλά ανηφορικά σημεία καθώς και μεγαλύτερης κλίσης κατηφόρες στη νότια πλαγιά του, μέχρι το τέλος της διαδρομής.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon16

Συνεχίζουμε. Έχουμε ήδη απομακρυνθεί από το ποτάμι, κι ο ήχος των νερών που κυλούν γίνεται διαφορετικός και απόμακρος, πάντα όμως τον ακούμε, σε όλο το μήκος της διαδρομής, σε συνδυασμό με το θρόισμα των φύλλων των δέντρων και φυσικά το κελάηδισμα των πουλιών.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon23

Τώρα η ομορφιά γίνεται άγρια. Ομορφιά που δεν τη χορταίνεις, όσο και να σταθείς εκεί, όσες φορές κι αν περάσεις. Απέναντί μας η βόρεια πλαγιά του φαραγγιού, ένας κατακόρυφος βράχος στον οποίο σχηματίζονται πολλές μικρές σπηλιές, ιδανικά μέρη για να φωλιάσουν άγρια πουλιά.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon28

Έχουμε ακόμα πάνω από μισή ώρα μέχρι την ολοκλήρωση του στόχου μας, και έχει ξεπροβάλει μπροστά μας το Λιτόχωρο, η κεντρική πύλη για τον Όλυμπο

Η ορατότητα είναι πολύ καλή. Ο Θερμαϊκός πιο κάτω μοιάζει σαν μια μεγάλη λεκάνη και απέναντι μας ακριβώς φαίνεται πεντακάθαρα το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής.

Σε λίγο ο στόχος μας θα εκπληρωθεί, έχοντας μιας μοναδικής εμπειρίας την αίσθηση, κάτι που συμβαίνει κάθε φορά που διασχίζουμε το Φαράγγι!

Και φυσικά δικαιολογημένα μπορεί να πει κανείς… ιδού η Ρόδος!

ΥΓ. Και μια υποσημείωση. Επειδή υπάρχει μια μόνο έξοδος κατά τη διάσχιση του Φαραγγιού,   αυτή στο Παλιό Μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου, θα πρέπει κάποιος που θα αποφασίσει να κάνει την εντυπωσιακή αυτή διαδρομή να μετρήσει τις δυνάμεις του και να μην είναι μόνος.  Καλά θα είναι βέβαια να υπάρχει κάποιος στη συντροφιά που γνωρίζει το Φαράγγι.

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon29

ΥΓ. Πληροφοριακά να πούμε ότι στις δύο άκρες του Φαραγγιού στα Πριόνια και στους Μύλους μπορεί κανείς να βρει μέρος να ξεδιψάσει, να ξεκουραστεί αλλά και να φάει, έχοντας πολλές επιλογές φαγητού.

Φωτογραφίες:  Δημήτρης Τσιμούρας

farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon13farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon14farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon6farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon9farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon20farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon24farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon27farangi-enipea-olimpos-monopatia-theon26

Συντάκτης

Δημήτρης Τσιμούρας
Δημήτρης Τσιμούρας 63 posts

Φυσικός - Αρθρογράφος

5 Σχόλια

  1. Meenah Atr
    Μάιος 08, 16:47 Reply
    Υπέροχο τοπίο, άψογη περιγραφή, καταπληκτικές φωτογραφίες!!! :)
  2. nvstudios
    Αύγουστος 06, 22:32 Reply
    Εκπληκτική διαδρομή, αρκετά πιο κουραστική από ό,τι φαίνεται εξαρχής. Δε θα χαθείτε (ιδίως αν κατεβαίνετε από Πριόνια προς Λιτόχωρο), αλλά η σηματοδότηση δεν είναι πολύ καλή σε ορισμένες διασταυρώσεις. Ορισμένες από τις πινακίδες είναι φθαρμένες, βεβηλωμένες με μουτζούρες και γκράφιτι και επίσης σε πολλά σημεία έχουν μείνει μόνο οι στύλοι των πινακίδων και λείπουν εντελώς αυτές καθεαυτές. Εικόνα ντροπής για ένα τόσο σημαντικό μονοπάτι, το οποίο επισκέπτονται και πολλοί ξένοι τουρίστες.
  3. Νίκας Σάκης
    Απρίλιος 08, 02:04 Reply
    πάντα επίκαιρο και ενδιαφέρον, άπειρες οι ομορφιές του.
  4. ενας
    Ιούνιος 07, 16:42 Reply
    πολύ ωραίο , μπράβο σας

Leave a Reply

Ειδήσεις με Διάρκεια