Κρίσεις και σκέψεις για το βιβλίο του Δημήτρη Χ. Σιδηρόπουλου “Η αυτοβιογραφία μου” / γράφει ο Δημήτρης Αρβανιτίδης

Faretra.info

08/10/2026, 12:44

Το βιβλίο αυτό, εκδόσεις Δίσιγμα 2025, είναι ένα αυτοβιογραφικό ημερολόγιο ζωής που προξενεί αλησμόνητη εντύπωση. Είναι υπόδειγμα αφήγησης που συγκινεί με την ακρίβεια της λεπτομέρειας.

Η αξία αυτού του βιβλίου βρίσκεται στο γεγονός ότι καταφέρνει να φωτίσει την μοίρα των ανθρώπων κλείνοντας στο έργο του την αληθινή ζωή του με ποικίλα και πλούσια βιώματα που ήταν συνυφασμένα με ένα ιδανικό ευρύτερο και ψηλότερο. Τη λύτρωση του ανθρώπου από τις δαιμονικές δυνάμεις του φασισμού και ταυτόχρονα τη συντριβή της βίας, της απανθρωπιάς, του ρατσισμού και του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ο συγγραφέας, με καταγωγή από το χωριό Μεταμόρφωση του νομού Κιλκίς, μέσα από την συνεχή και αντικειμενική αναφορά του σε μνήμες και γεγονότα, τεκμηριώνει την αγωνία του για τη χώρα και τη νεολαία της και μας θυμίζει ότι κάποτε σε αυτή τη χώρα υπήρχαν άνθρωποι των γενναίων πράξεων και των υψηλών ιδανικών.

Το βιβλίο αυτό όμως έχει και την άλλη του αξία τη σχεδόν αισθητική.

Η γλώσσα είναι θησαυριστική από λέξεις και φράσεις, λυγερή και ζουμερή η οποία πηγάζει ολόισα απ΄την ψυχή του την καθαρά ρωμαίικη – αριστερή ψυχή του.

Στις σελίδες του βιβλίου συνταιριάζονται:

Καθαρή γλώσσα ελληνική, πάθος, ειδύλλια, νοσταλγία, ελληνικότητα και ορμή κρυμμένη για πέταγμα κάπου «πιο ψηλά».

Τα «επεισόδια» από την καθημερινή ζωή και οι χαρακτήρες παριστάνονται με φωτογραφική ακρίβεια.

Τα γεγονότα που έζησε στην γενέτειρά του την Μεταμόρφωση, κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, της Εθνικής αντίστασης και του Εμφυλίου πολέμου αποδίδονται με κάθε λεπτομέρεια και απόλυτη ευλάβεια.

Δίνει πλήθος πληροφοριών, αναλύσεων και προβληματισμών για ζητήματα που πάντοτε απασχολούσαν και απασχολούν τον άνθρωπο όπως:

προσφυγιά- οικογένεια-πολιτική-πόλεμος-ειρήνη.

Έκλεισε το έργο του περιγράφοντας την αληθινή ζωή μέσα σε χρόνους σκοτεινούς , τρομοκρατίας, ανέχειας, δυστυχίας, πόνου και έκλεισε μέσα στην ψυχή του την ταπεινή καθαρά λαϊκή συνείδηση του Έλληνα, τονίζοντας ταυτόχρονα τα ελαττώματα του και δείχνοντας το δρόμο για αναγέννηση.

Όμως μας αφήνει μ΄ ένα κόμπο στο λαιμό με την απέραντη θλίψη που αισθανόμαστε βλέποντας πόσο είναι ανίσχυρες και οι πιο στοιχειώδεις υπαγορεύσεις. Της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και της Αγάπης.

Το βιβλίο είναι μία μαρτυρία αυτοβιογραφική που δίνει στον αναγνώστη περιθώριο και έδαφος στη γόνιμη φαντασία του για διδαχή και προβληματισμό. Της μαρτυρίας αυτής της αξίζει όλος ο σεβασμός και η ξεχωριστή εκτίμηση.

Συγχαρητήρια Δημήτρη!
–
Οκτώβριος 2026