«Ψυχολογία των μαζών και μαζική ύπνωση» / γράφει η Ειρήνη Δασκιωτάκη

(Το κείμενο γράφτηκε στη μνήμη του Σπύρου Χαλβατζή) ε.δ.

«Ο Γκυστάβ Λε Μπον στο έργο του Ψυχολογία των Μαζών (1895) υποστηρίζει ότι μόλις τα άτομα συγκεντρωθούν σε μια μάζα και φτιάξουν ένα πλήθος, χάνουν αυτόματα κάθε κριτική σκέψη και κάθε αντοχή απέναντι στην πραγματικότητα

Οι μάζες δεν διψούν για αλήθεια. Όποιος μπορεί να τις προμηθεύσει με ψευδαισθήσεις γίνεται εύκολα ο κυρίαρχός τους. Όποιος προσπαθήσει να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις τους γίνεται εύκολα θύμα τους.»
Την ψυχολογία της Μάζας δεν  έχουν και οι σχολιασμοί διαφόρων ατόμων στο διαδίκτυο;

Όπου τολμούν άκριτα μέσα από την ανωνυμία, ή την ψευδή ταυτότητα, αλλά και με την πραγματική τους ταυτότητα να ρίχνουν δηλητήριο, να σκορπίζουν χυδαιότητα, τολμώντας μάλιστα να παρουσιάζουν τον εαυτό τους μέσα από αυτή την προστατευτική ομπρέλα, ως παντογνώστη αδιαμφισβήτητο;

Πρόσφατα αποκτώντας κι έναν υπάκουο, ευήκοο κι ευέλικτο φίλο που είναι η ΑΙ, η ανθρώπινη μάζα μεγαλοπιάνεται, αφού μπορεί να γίνει πολύ εύκολα συγγραφέας, δημοσιογράφος ζωγράφος, ψυχολόγος, γιατρός και ούτω καθεξής…

Η θεά Εμπορευματοποίηση  της καταναλωτικής κοινωνίας, και της κοινωνίας του θεάματος όπου ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για το είναι, αλλά για το έχειν και κυρίως για το φαίνεσθαι, οδήγησε και συνεχίζει να οδηγεί τις ανθρώπινες μάζες σε μια ψεύτικη κοινωνικότητα, σε μια «αόρατη» παρακμή.

Ό,τι για παράδειγμα μας πασάρουν τα Μέσα, άκριτα, χωρίς το απαραίτητο επίπεδο γνώσεων που μπορούν να ανθίσταται, το κάνουμε οικείο και μας ενώνει…

Μόνο που τα Μέσα, εμπορευματοποιούν την κάθε είδηση που αυτά θέλουν και θεωρούν πιο κερδοφόρα, παραγκωνίζοντας σχεδόν κάθε τι που θα ανυψώσει το πνευματικό επίπεδο της ανθρώπινης μάζας, που ασχολείται για παράδειγμα με την influencer γυναίκα αντικείμενο που γίνεται πρότυπο επικίνδυνο για τα νεαρά κορίτσια, που μη έχοντας διαμορφωμένες άλλες αντιστάσεις, ούτε από την οικογένεια, ούτε από το σχολείο, πόσο μάλλον από το κοινωνικό σύστημα, υιοθετούν συμπεριφορές μάζας του όχλου.

Αυτό ισχύει και για τα νεαρά αγόρια που επιδίδονται στο κυνήγι του τικ τοκ , εκχυδαΐζοντας και υπονομεύοντας, ως κάτι αυτονόητο και νορμάλ τον φίλο ή τη φίλη τους, τη συμμαθήτρια ή τον συμμαθητή τους.

Όλα αυτά  τους ενώνουν με  μια ψεύτικη σαθρή κι επικίνδυνη κοινωνικοποίηση, αφού αυτοί που οφείλουν να δώσουν υγιή κίνητρα και παραδείγματα, δεν το κάνουν για διάφορους λόγους.

Σα να τους έλκει ένας μαγνήτης και τους ακινητοποιεί ανήμπορους και άτολμους σε ένα σύστημα που υποβιβάζει και “φιμώνει”, όποιον επιδιώξει να κάνει την προσπάθεια.

Κι όποιος ξεκολλήσει από τον μαγνήτη και το κάνει, δέχεται τις συνέπειες της πράξης του, που απορημένος προσπαθεί να κατανοήσει, καθώς, στο σχολείο για παράδειγμα, δεν έχει χρόνο ο εκπαιδευτικός να μιλήσει και να συζητήσει με τα παιδιά, να αναπτύξει την κριτική τους σκέψη.

Όλα είναι project που πρέπει να γίνουν, για να γίνουν!

Από εκπαιδευτικός – δάσκαλος, γίνεται μηχανή.

Να πάλι το φαίνεσθαι…

Αυτή η εβδομάδα που πέρασε ήταν μια εβδομάδα αφιερωμένη σε έναν δημοφιλή τραγουδιστή που έφυγε από τη ζωή…

Η ψυχολογία του όχλου διαμορφώθηκε σε λιγότερο από πέντε λεπτά.

Όλα τα Μέσα εμπορευματοποίησαν έναν θάνατο κερδοφόρο, αφού η ψυχολογία του όχλου βοήθησε τα μέγιστα…

“Κουτσομπολιό” που ένωσε την ανθρώπινη κοινωνία που ένιωσε ότι έχει κάτι κοινό να μοιραστεί, μόνος ο καθένας, σε μια κίβδηλη και βολική κοινωνικότητα…

Μάθαμε όλοι για την πλασματοθεραπεία, τι είναι, πώς πρέπει να γίνεται, πού και γιατί…

Ο τραγουδιστής έγινε ήρωας, θρύλος, εξιδανικεύτηκε η παρουσία του επί της γης, όχι γιατί ο ίδιος το επιδίωξε, πράγμα αδύνατον, αλλά επειδή τα κερδοφόρα και με καταναλωτική μανία Μέσα, γνωρίζοντας από ψυχολογία του όχλου, έκαναν να νιώσει ο καταναλωτής θεατής, ακροατής, αναγνώστης κλπ., ότι συμμετέχει σε αυτήν τη διαδικασία ισάξια, ότι είναι κομμάτι του γκλάμουρ που μπορεί άνετα να ξοδέψει 5 και 6 χιλιάδες ευρώ για μια συνεδρία πλασματοθεραπείας.

Δεν κρίνω αυτόν που το κάνει.

Έχει την ελευθερία να διαχειριστεί τον εαυτό του, όπως θέλει.

Αυτός έχει την ευθύνη των πράξεων του…

Όμως όταν αυτό το δυσάρεστο γεγονός, γίνεται η σούπερ είδηση, βολεύει πολύ.
Αποπροσανατολίζει για λίγον καιρό τα πλήθη από τα πραγματικά προβλήματα, κι αυτό το τελευταίο παίζεται, γιατί παρατηρείται έντονος στρουθοκαμηλισμός στις μέρες μας.

Το άτομο γίνεται κοινωνός της κοινωνίας του φαίνεσθαι, ζώντας σε μια εικονική πραγματικότητα…

Είναι η πιο αγαπημένη και πιο πετυχημένη συνταγή του καπιταλισμού που δεν έχει πλέον καμία ηθική αναστολή, στηριζόμενος από πολλούς ορατούς κι αοράτους συμμάχους.

Μόνο που οι χαμένοι είναι αυτοί, που όπως υποστηρίζει ο Λε Μπον, αντιλαμβάνονται μόνο αυτά που θέλουν να δουν ή αυτά που τους κάνουν οι άλλοι να δουν.

Καλή εβδομάδα με υγεία!
Ει. Δα.

* Σαρλ-Μαρί Γκυστάβ Λε Μπον (7 Μαΐου 1841 – 13 Δεκεμβρίου 1931) ήταν Γάλλος ιατρός και συγγραφέας που ασχολήθηκε συστηματικά με την ανθρωπολογία, ψυχολογία, την κοινωνιολογία, και την αρχαιολογία.( Βικιπαίδεια)

–

Φαρέτρα