Παναγιώτης Τέτσης, ο εκφραστής ενός προσωπικού εξπρεσιονισμού

Τα έργα του, άλλοτε γεμάτα φως κι άλλοτε ένα εντυπωσιακό σκοτάδι, σκιαγραφούν έναν ζωγράφο, που τίποτα από τη γύρω του πραγματικότητα δεν τον άφησε ασυγκίνητο, ώστε να μη θέλει να το αποδώσει με τη δική του προσωπική ματιά.

Παιδί της Κατοχής, από οικογένεια που δεν είχε σχέση με την Τέχνη, γεννημένος στην Ύδρα, ανακαλύπτει τον πραγματικό του δρόμο, αυτόν που τον οδηγεί στη ζωγραφική, δρόμο χωρίς επιστροφή, από τη στιγμή που τον πήρε.

Αποφοιτά από τη Σχολή καλών Τεχνών στην Αθήνα το 1949, με δάσκαλο τον Παρθένη, και με υποτροφία του ΙΚΥ φεύγει για το Παρίσι, όπου ανακαλύπτει έναν άλλο κόσμο.

Αν και επηρεασμένος από το εύρος των ερεθισμάτων που δέχεται εκεί, επιστρέφοντας δημιουργεί τον δικό του εικαστικό κόσμο, που έχει άμεση σχέση με την ελληνικότητα των θεμάτων του, πηγάζοντας από τη δική του καθημερινότητα.

Χαρακτηριστικά είναι τα έργα του που αποδίδουν την ζωντάνια και την αλήθεια της Λαϊκής Αγοράς στην Ελλάδα, (ένα μάλιστα τεράστιο υποδέχεται τους επισκέπτες στην Εθνική Πινακοθήκη), τα τοπία του, τα οποία  συνήθως αποδίδονται μέσα στο φως του ελληνικού καλοκαιριού, αλλά και νεκρή φύση, που όμως έχει την προσωπική του σφραγίδα.

Αν και ο ίδιος δήλωσε “Τέχνη κάνουν οι άνθρωποι εδώ και πέντε χιλιάδες χρόνια και αυτόφωτος δεν είναι κανένας μας”, τα έργα του τα διακρίνει ένας προσωπικός εξπρεσιονισμός, σαφώς αναγνωρίσιμος της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.

……………

…………….

Φαρέτρα