Γιατί πολλοί μαθητές αγνοούν τη σημασία και το μέγεθος των εθνικών επετείων;

28/10/2026, 12:34

Είναι γνωστό και ανησυχητικό πως οι περισσότεροι μαθητές όχι μόνο μπερδεύουν το τι γιορτάζουμε κάθε φορά σε ανάμνηση μιας εθνικής επετείου, αλλά, κι αν ξέρουν μηχανικά το τι, δεν ξέρουν το μέγεθος και το βάθος της.

Δεν ξέρω ποια είναι τα βιβλία που διδάσκονται σήμερα σε μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές, αλλά θυμάμαι την προσωπική μου εμπειρία από τη διδασκαλία, διδάσκοντας Ιστορία της Γ’ Γυμνασίου, πριν από 18 χρόνια.

Το βιβλίο αφιέρωνε ελάχιστες σελίδες στην επανάσταση του ’21 και πολλές στην ιστορία και τη σημασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Περίεργο; Όχι. Ανησυχητικό; Ναι.

Και δεν είναι περίεργο, επειδή από τότε μέχρι σήμερα πολλά έδειξαν τον δρόμο που ακολουθούμε, δεμένοι κυριολεκτικά πίσω από το άρμα της ΕΕ. Γίναμε Ευρωπαίοι; Όχι. Είμαστε οι φτωχοί συγγενείς, που παίρνουμε άδεια για κάθε τι ή το εκτελούμε ασυζητητί “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”!

Πέρα από τα σημερινά βιβλία, που προσωπικά δεν γνωρίζω το περιεχόμενό τους, το “πολλαπλό βιβλίο” που θα επιβληθεί θα προκαλέσει πιθανότατα επιπλέον προβλήματα, (αυτά τα γνωρίζουν καλά οι εκπαιδευτικοί που είναι μάχιμοι) και πιθανές ανισότητες. Σε ένα χάος που ήδη υπάρχει, το άνοιγμα μεγεθύνεται.

Και έρχεται το παιδί να ζήσει την Ιστορία και τις ιδεολογικές εκρήξεις και τους αγώνες της χώρας του σε μια εποχή που οι ιδέες πεθαίνουν. Που τα πρότυπα ζωής είναι τελείως αντίθετα από όσα η Ιστορία διδάσκει.

Όταν ο Μαζωνάκης θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον Μάρκο Μπότσαρη σε μια οδό της Αθήνας, (ευτυχώς ο Δήμαρχος Νίκαιας έσωσε την αξιοπρέπειά του), όταν το ακριβό αυτοκίνητο, που μάλιστα τρέχει με δαιμονισμένη ταχύτητα αγνοώντας τον νόμο, είναι το όνειρο τόσων αγοριών, όταν το κοριτσάκι ζητά καλλυντικά από το δημοτικό ή στα δεκαεφτά κάνει bottox, φουσκώνει τα χείλη του βγαίνοντας από το ίδιο εργοστάσιο και καταθέτει μια επίπλαστη ομορφιά στην αγορά μια πολυτελούς ζωής, γιατί παραξενευόμαστε;

Και παραφράζοντας το καβαφικό “για Λακεδαιμονίους να μιλάμε τώρα;” θα πούμε “για ήρωες και για ιδέες να μιλάμε τώρα;”.

……………