Δημιουργία νέου Δήμου Αιγών: Η τοποθέτηση του Γιώργη Μελίκη στη συγκέντρωση της Δευτέρας 7 Σεπτεμβρίου 2026

// Μια κοινωνία που συνηθίζει την υποβάθμιση, στο τέλος παύει να διεκδικεί την αναβάθμιση. Και αλίμονο αν μια τέτοια κατάσταση γίνει ο καταστατικός χάρτης της καθημερινότητας μας. // Γιώργης Μελίκης

Τη  Δευτέρα  7 Σεπτεμβρίου 2026 συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Μελίκης οι υποστηρικτές της δημιουργίας νέου Δήμου, με την επωνυμία “Δήμος Αιγών”,  σε μια ανταλλαγή απόψεων και αντίστοιχες καταθέσεις.

Με την παρουσία δύο βουλευτών της Ημαθίας, της Στέλλας Αραμπατζή και του Βασίλη Κοτίδη και με παρουσία κόσμου, που σίγουρα τον ενδιαφέρει το θέμα, ο Γιώργης Μελίκης, μετά από χαιρετισμό της Συντονιστικής Επιτροπής, τοποθετήθηκε έτσι:

………….

Τρία  βασικά θέματα:

1. Δεν είμαστε εδώ για να μικρύνουμε το Δήμο και να μεγαλώσουμε τα

Προβλήματά μας!

2. Σε κάθε συγκέντρωση φροντίζουμε να αφήνουμε στο σπίτι την

κομματική μας ταυτότητα.

3. Ο καθένας από εμάς έχει να αφηγηθεί και μια προσωπική μαρτυρία για ό,τι έκανε και είπε στο παρελθόν. Θα παρακαλούσαμε να το κρατήσουμε αυτό ως εμπειρία να καταγραφεί ως βίωμα και περιπέτεια και ας γίνει το σκαλοπάτι και το επόμενο βήμα που αφορά το τώρα και το σήμερα.

Στην προσπάθεια αυτή ας βάλει ο καθένας μας ό,τι έχει, το λόγο του, την

ταλαιπωρημένη καθημερινότητά του, την διακηρυγμένη φωνή του. Ας μην

ολιγωρήσει, να μην λιποψυχήσει απέναντι σε όσους επί 16 χρόνια χαλκεύουν την

καθημερινότητα την δική του και το μέλλον των παιδιών του.

Ας αρχίσουμε από την επικαιρότητα.

Ο Υφυπουργός εσωτερικών κ. Σπανάκης, με τις προχθεσινές του δηλώσεις με

αλαζονεία περισσή μας διαβεβαίωσε – ότι de facto και de youris δεν αλλάζει πλέον

ο αυτοδιοικητικός χάρτης της Χώρας νομίζοντας πως έβαλε ταφόπλακα στο όλο και

μεγαλύτερο αίτημά μας περί νέου δήμου, του ΔΗΜΟΥ ΑΙΓΩΝ.

Δηλαδή απόλυτη ταύτιση με τον νόμο Καλλικράτη. Αναρωτήθηκε μάλιστα πού

ήμασταν το 2010 όταν επεβλήθη ο νόμος Καλλικράτη. Δεν γνωρίζει φαίνεται ότι

συρθήκαμε στο κατά  γενική ομολογία αποτυχημένο αυτοδιοικητικό σύστημα, το οποίο έχει

αποδομήσει ολόκληρες περιοχές!

Μα ούτε τότε ρωτήθηκαν οι κοινωνίες αλλά ούτε και σήμερα, με τέτοιες αποφάσεις σαν τη δική σου, κ. Σπανάκη!

Ο υφυπουργός μίλησε όμως με απίστευτη ελαφρότητα και για φιλοδοξίες και

σκοπιμότητες! Οι βουλευτές που ήταν παρόντες στην συνέντευξη και στον περίπατο

που έκανε προς τους δήμους δεν γνωρίζουμε αν συμφωνούν με την άποψη του, αν η άποψη-θέση είναι και άποψη πολλών άλλων στελεχών της κυβέρνησης και να μας πουν

ποιες είναι οι φιλοδοξίες και σκοπιμότητες της προσωρινής συντονιστικής

επιτροπής. Διαφορετικά, οι φυγομαχίες, τα υπονοούμενα και τα νεφελώματα

δείχνουν αμηχανία, αιφνιδιασμό και πρακτικές ξύλινου τύπου!

Όταν ο πολίτης καταντήσει να διαπραγματεύεται την καθημερινότητά του, τότε

μάλλον σε άλλο τόπο ζει! Υπάρχει έλλειμμα δημοκρατικής μέριμνας.

Εμείς συνεχίζουμε και πιστεύουμε ότι σύντομα «θα ανακρούσουν πρύμναν» μπροστά στο λαϊκό αυτό αίτημα!

Το αίτημά μας δεν είναι των τελευταίων ημερών, αλλά της τελευταίας

δεκαπενταετίας και δεν αποτελεί απολύτως κανένα μοχλό πίεσης ενόψει εκλογών.

Αλλά δεν ξεγελιόμαστε με την πάγια αντίληψη των όποιων βουλευτών και

πολιτικών,  η οποία είναι «ξαναψηφίστε μας,  να το ξαναδούμε». Πόσο ακόμα, άλλα δεκαέξι χρόνια!!!

Αυτό το ξανά είναι τυράκι στη φάκα. Εμείς ως ενεργοί πολίτες καμίας φάκας τυράκι

δεν γινόμαστε, τυράκι του ξανά, της ιδιοτέλειας και των νεφελωδών υποσχέσεων.

Γιατί οι νεφελώδεις υποσχέσεις είναι ο πιο εύκολος τρόπος να αγοράσεις χρόνο

χωρίς να δώσεις λύσεις.

Ένα σύννεφο λέξεων που μοιάζει με όραμα από μακριά, αλλά διαλύεται μόλις ο

πολίτης ζητήσει πράξεις. Και εδώ λοιπόν καλούμε βουλευτές και πολιτική ηγεσία να

πάρουν καθαρές και όχι προσχηματικές θέσεις χωρίς να παίζουν με τις λέξεις. Εμείς

τις λέξεις τις γνωρίζουμε καλύτερα, γιατί μας τις υπαγορεύει η ανάγκη!

Στις 27 Αυγούστου παρουσιάσαμε την διακήρυξή μας η οποία αποτελεί και τον

καταστατικό μας χάρτη.

—————————————

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΑΙΓΩΝ

Και γιατί ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ; γιατί είναι η δέουσα λέξη της ελληνικής γλώσσας, όπου μια

ομάδα ανθρώπων διακηρύττει φωναχτά, ανοιχτά, ξεκάθαρα και δημόσια τις θέσεις

και αρχές για ένα πάνδημο αίτημα.

Ζωτικό και πάγιο αίτημα από το 2010 των κατοίκων της εντεύθεν του Αλιάκμονα

νότιας περιοχής της Ημαθίας, μετά την επιβολή του αποτυχημένου Καλλικράτη,

εξαιτίας πολλών προβλημάτων που καθιστούν την καθημερινότητά μας δύσκολη σε

κάθε επίπεδο διαβίωσης, είναι η δημιουργία ενός ιστορικού τέταρτου δήμου στην

Ημαθία αυτόν του ΔΗΜΟΥ ΑΙΓΩΝ.

Η περιοχή αυτή, πριν τον Καλλικράτη, περιλάμβανε τρεις ξεχωριστούς

καποδιστριακούς δήμους: Μακεδονίδος, Βεργίνας (Καποδίστριας Ν. 2539/1997 έως

το 2010 Βεργίνα Παλατίτσια, Συκιά, Μετόχι Προδρόμου) και Δήμο Μελίκης, δηλαδή

γεωγραφικά από Δάσκιο έως Κυψέλη, με αυτόνομη αυτοδιοικητική οντότητα.

Με την ένταξη και συγχώνευση των τριών παραπάνω δήμων στους δήμους Βεροίας

και Αλεξάνδρειας καταδείχτηκε η αποτυχία του καλλικρατικού, ανέτοιμου,

πειθαναγκαστικού εγχειρήματος και το ασφυκτικό αυτοδιοικητικό διακύβευμα –

πλαίσιο που μας επεβλήθη.

Καθημερινές και συνεχείς είναι οι φωνές διαμαρτυρίας μας ακόμη και για τα απλά

και αυτονόητα προς όλους σχεδόν τους πολιτικούς παράγοντες της Ημαθίας, αλλά

και προς κορυφαία πρόσωπα των εκάστοτε κυβερνήσεων της τελευταίας

δεκαπενταετίας που πέρασαν από την περιοχή. Πλην όμως οι προφορικές

διαμαρτυρίες μας έβρισκαν πρόχειρη-πρόσκαιρη «κατανόηση» και μετάθεση του

προβλήματος με «βολικές» απαντήσεις όπως «θα δούμε, θα το εξετάσουμε το

θέμα, δεν είναι ακόμη καιρός θα σας πω εγώ πότε…» και άλλα, με μια προφανή

πρόχειρη και στενάχωρη αναβλητικότητα για όλους εμάς τους κατοίκους. Οι

πολιτικοί νόμιζαν ότι «ικανοποιούσαν με κατανόηση» τις ανάγκες μας αλλά

«έφευγαν γι’ άλλες κατανοήσεις…», πλην όμως για όλους εμάς το πρόβλημα

έπαιρνε και παίρνει μορφή ανερμάτιστης χιονοστιβάδας στον ρου της

καθημερινότητάς μας.

Τους τελευταίους μήνες εκδήλωσε ενδιαφέρον για τις ανησυχίες, τους

προβληματισμούς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε η βουλευτής της Νέας

Δημοκρατίας κα Στέλλα Αραμπατζή η οποία με υπόμνημα της προς τον καθ’ ύλην

αρμόδιο υπουργό εσωτερικών παρουσίασε την αναγκαιότητα ενός τέταρτου δήμου

στην Ημαθία, τον ΔΗΜΟ ΑΙΓΩΝ.

Και το ξεκαθαρίζουμε! Αυτή και μόνο αυτή είναι η σχέση μας με την κα Αραμπατζή

και την ευχαριστούμε. Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Εμείς, δημότες όλων

των χωριών από Δάσκιο μέχρι Κυψέλη, πήραμε και εργαλειοποιήσαμε ένα

υπόμνημα που έφτασε στο γραφείο του καθ΄ ύλην αρμόδιου υπουργού εν

προκειμένω του κ. Λιβάνιου και συγκροτήσαμε μια προσωρινή συντονιστική

επιτροπή.  Ήταν και παραμένει μέχρι στιγμής το μόνο γραπτό υπόμνημα προς την

κεντρική διοίκηση!

Ήταν και παραμένει ανοιχτή και επιτακτική η πρόσκληση προς όλους τους

βουλευτές του Νομού μας, όπως και προς όλους τους πολιτικούς, παραγωγικούς,

κοινωνικούς πνευματικούς, εκκλησιαστικούς παράγοντες και άλλες ενεργές και

δραστήριες οντότητες της περιοχής μας, κυρίως όμως προς την Κεντρική εξουσία!

Η πολιτεία πρέπει να αντιληφθεί το μέγεθος του εγχειρήματος αυτού και κυρίως

την ιστορική του διάσταση και άμεσα πρέπει δίπλα στους αρχαίους και ιστορικούς

δήμους της επικράτειας: Ολυμπίας, Αθηνών, Άργους- Μυκηνών, Σπάρτης,

Επιδαύρου, Δελφών, Σικυωνίων, Αμφίπολης, Φιλίππων, Δίου-Ολύμπου, Ελευσίνας,

Μεγαλοπόλεως, Μαραθώνος, Δωδώνης να σταθεί και ο Δήμος Αιγών ιστορική έδρα

και καθέδρα της Μακεδονίας, ώστε να αποκατασταθεί η χρόνια αυτή ιστορική

αδικία.

…………

Αποτελεί κοινό μυστικό ανεξάρτητα αν κυκλοφορεί φωναχτά, χαμηλόφωνα ή

υποδόρια ότι η Αλεξάνδρεια συμφωνεί στην απόσχιση.

Σε ό,τι αφορά την Βεργίνα, παράγοντες του δήμου Βέροιας υποστηρίζουν ότι η

Βεργίνα ως αυτόνομος δήμος δεν μπορεί να σταθεί οικονομικά, αλλά καλά που είμαστε εμείς και την συντηρούμε!

Οι Βεργινιώτες όμως γνωρίζουν καλά ότι το χωριό τους αποτελεί καταπίστευμα και

παρακολούθημα του Δήμου Βέροιας.

Η Βεργίνα δεν απολαμβάνει αυτά  που δικαιωματικά  της αναλογούν. Καρπώνεται ελάχιστα αναλογικά βάσει του όγκου και του μεγέθους του ιστορικού, πολιτιστικού, τουριστικού και εθνικού της  εκτοπίσματος. Εκτόπισμα που δεν περιορίζεται στα όρια της ελληνικής επικράτειας αλλά ακτινοβολεί στα πέρατα της οικουμένης. Όταν  λοιπόν η Ελλάδα δεν αναδεικνύει την αρχαία πρωτεύουσα της Μακεδονίας, και την ενσωματώνει ως δορυφόρο σε έναν άλλο μεγαλύτερο δήμο, τότε μειώνει την αίγλη της και συμβάλλει άθελά της σε ένα τεράστιο ιστορικό και εθνικό λάθος. Μετά από όλα αυτά, ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του.

Ακούγονται κάποιοι ψίθυροι, ελάχιστοι ευτυχώς και μάλλον είναι ευσεβείς πόθοι

που λένε, «αφήστε τους να κάνουν τι θα κάνουν και θα ξεφουσκώσει».

Από τη θέση αυτή θέλουμε να διαβεβαιώσουμε πως και να ξεφουσκώσει σήμερα,

αυτό το κατά βάση καθολικό αίτημά μας, αύριο θα γίνει τσουνάμι για μας και τα

παιδιά μας και οι αρνητές και κακόβουλοι του σήμερα, όσο βολεμένοι και αν είναι,

γνωρίζουν ότι τα βολέματα έχουν κοντά ποδάρια.

Γνωρίζουμε πως μια τέτοια στήριξη από τους βουλευτές και τους πολιτικούς του

Νομού μας πως έχει κάποιο πολιτικό κόστος, αλλά όπως λέει ο λαός αν δεν σπάσεις

αυγά, ομελέτα δεν γίνεται.

Με καύσιμο την αγωνία που γίνεται απόγνωση και τα αδιέξοδα ενός ανεπαρκούς και δυσλειτουργικού δήμου να βοηθήσει την κοινωνία και τους πολίτες, νιώθουμε  εγκλωβισμένοι σε μία κάψουλα μίζερης καθημερινότητας. Υπομένοντας και περιμένοντας για κάτι καλύτερο εδώ και δεκαέξι χρόνια, νιώθουμε  ότι έχουμε συμμαχήσει με το τέρας της μιζέριας και ότι αρχίζουμε να του μοιάζουμε.

Δεν διανοηθήκαμε ποτέ να μικραίνουμε τα προβλήματα των δήμων Βέροιας και Αλεξάνδρειας για να μεγαλώσουμε τα δικά μας προβλήματά.

Θέλουμε να μειώσουμε τα αντανακλαστικά μας απέναντι στην υποβαθμισμένη

καθημερινότητα μας αλλά υπάρχουν τα προβλήματα που μας ξεπερνούν.

Σχεδόν συνηθίσαμε στην υποβάθμιση και το επόμενο στάδιο είναι να ζούμε εσαεί μ’

αυτήν.

Φοβάμαι πως συνηθίζουμε τον δρόμο που δεν φτιάχνεται να πάμε στο σπίτι ή στο

χωράφι μας, το πεζοδρόμιο που δεν υπάρχει, τον δημόσιο χώρο που

εγκαταλείπεται, τα σκουπίδια που μας πνίγουν, την αδιαφορία, την καθυστέρηση,

την προχειρότητα.

Πόσο να μειώσουμε τα αντανακλαστικά μας απέναντι σε αυτά και πολλά άλλα

προβλήματα που γνωρίζετε πολύ καλύτερα!

Και τότε συμβαίνει κάτι ακόμη πιο επικίνδυνο: αυτό που χθες μας αγανακτούσε,

σήμερα το προσπερνάμε ως «φυσιολογικό».

Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να ξεφουσκώσει η κίνηση μας αυτή;

Η υποβάθμιση της καθημερινότητας δεν είναι μια σειρά από ασήμαντες

λεπτομέρειες.

Είναι πολιτικό ζήτημα. Γιατί πίσω από κάθε εγκατάλειψη υπάρχει μια επιλογή, πίσω

από κάθε αδιαφορία υπάρχει μια ευθύνη και πίσω από κάθε πρόβλημα που

παραμένει άλυτο υπάρχει ένας πολίτης που πληρώνει το τίμημα.

Τίποτα δεν μπορεί να γίνει άλλοθι στην όποια αδράνεια.

Μια κοινωνία που συνηθίζει την υποβάθμιση, στο τέλος παύει να διεκδικεί την

αναβάθμιση. Και αλίμονο αν μια τέτοια κατάσταση γίνει ο καταστατικός χάρτης της

καθημερινότητας μας. Διαβάστε παρακαλώ και την διακήρυξη, τα λέμε αναλυτικά.

Η πολιτική και οι πολιτικοί δεν υπάρχουν για να μας μάθουν να αντέχουμε τα

προβλήματα. Υπάρχει και υπάρχετε για να τα αντιμετωπίζετε σε αγαστή συνεργασία

με τους κατοίκους.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι η καθημερινότητά μας υποβαθμίζεται. Αλλά

να πάψουμε να την θεωρούμε πρόβλημα.

Και επαναλαμβάνω, δεν μικραίνουμε τους δήμους  για να μεγαλώσουμε τα

προβλήματα μας!

Συνεχίζουμε δυνατά με την επόμενη συγκέντρωσή στις … στα Ριζώματα.

Και τώρα το βήμα και τον λόγο έχει ο καθένας σας με την παράκληση δεν θέλουμε

χαιρετισμούς αλλά τοποθετήσεις όποια έχει ο καθένας!

………………

Φωτογραφίες από:  opolitis

………………………………… 

Φαρέτρα