Λογοτεχνία Πολιτισμός

Γιάννης Ρίτσος “Εαρινή Συμφωνία” (αποσπάσματα) / video (διαβάζει ο Ποιητής)

Εαρινή Συμφωνία
.
Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο στον ήλιο
και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
Το φως κελαηδάει, άιντε κελαηδάει
στις φλέβες του χόρτου και της πέτρας.
Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε
.
Αγαπούμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα.
Τα ερπετά, τον ουρανό και τα έντομα.
Είμαστε, είμαστε κι εμείς όλα μαζί.
Μαζί κι ο ουρανός και η γη.
.
Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο στον ήλιο
και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
Ο ήλιος με φωνάζει, ο ήλιος με φωνάζει.
Χαρά, χαρά. Δε μας νοιάζει τι θ’ αφήσει
το φιλί μας μες στο χρόνο και στο τραγούδι.
.
.
Θ’ αφήσω
τη λευκή χιονισμένη κορυφή
που ζέσταινε μ’ ένα γυμνό χαμόγελο
την απέραντη μόνωσή μου.
.
Θα τινάξω απ’ τους ώμους μου τη χρυσή τέφρα των άστρων
καθώς τα σπουργίτια
τινάζουν το χιόνι
απ’ τα φτερά τους.
.
Έτσι σεμνός άνθρωπος  ακέριος
 έτσι   πασίχαρος  κι  αθώος
θα   περάσω   κάτω   απ’  τις ανθισμένες  ακακίες των  χαδιών  σου
 και  θα   ραμφίσω το  πάμφωτο  τζάμι  του έαρος.
.
Θα ‘μαι το γλυκό παιδί
που  χαμογελάει
στα πράγματα και στον  εαυτό του
χωρίς  δισταγμό  και  προφύλαξη.
.
Σαν να μην γνώρισα τα χλωμά μέτωπα των χειμωνιάτικων δειλινών
τις λάμπες των άδειων σπιτιών
και τους μοναχικούς διαβάτες
κάτω απ’ τη σελήνη του Αυγούστου.
Ένα παιδί.
.

banner-article

Δημοφιλή άρθρα

  • Εβδομάδας