“Υποκρισία και Ψέματα, ενόψει νέων εχθροπραξιών” / γράφει ο Θέμης Τζήμας

Ξεκινούμε από την υποκρισία. Ηγέτες της «Δύσης» και σύμμαχοί τους, ζήτησαν να «ανοίξουν» τα στενά του Ορμούζ. Το Συμβούλιο για τη Συνεργασία στον Κόλπο φαίνεται ότι θα αναλάβει αντίστοιχη πρωτοβουλία. Πού ήταν όλοι αλήθεια, όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτίθονταν στο Ιράν παρανόμως και εγκληματικώς; Πού ήταν όταν οι ΗΠΑ απήγαγαν τον νόμιμο πρόεδρο της Βενεζουέλας προκειμένου να ληστέψουν το πετρέλαιο της χώρας του; πού είναι για τη γενοκτονία στη Γάζα; Πού είναι για τα μαζικά εγκλήματα εναντίον Παλαιστινίων; Πού είναι όταν ισοπεδώνεται ο Λίβανος; Πού είναι όταν επιβάλλεται παράνομος ναυτικός αποκλεισμός (ή επιχειρείται να επιβληθεί) εναντίον του Ιράν όπως και παλιότερα εναντίον της Υεμένης;

Οι ένοχοι και οι συνένοχοι των εγκλημάτων θυμήθηκαν το διεθνές δίκαιο (παρεμπιπτόντως, το Ιράν δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στο δίκαιο της θάλασσας). Το μόνο το οποίο αντιλαμβάνεται η «Δύση» και οι σύμμαχοί της είναι οι συσχετισμοί ισχύος. Αν το Ιράν είχε ηττηθεί στον εγκληματικό, κεραυνοβόλο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ, όλοι όσοι σήμερα μιλούν για τα Στενά του Ορμούζ, θα εκθείαζαν την «ιδιοφυΐα» του προέδρου Τραμπ. Πόσες συνθήκες με το Ιράν έχουν καταπατήσει όλοι τους; Πόσες φορές αποπειράθηκαν να πνίξουν το Ιράν ως τέτοιο (όχι το «καθεστώς», με ό,τι κι αν αυτό μπορεί να σημαίνει) στερώντας του εξαρτήματα για την πολιτική του αεροπορία και σκοτώνοντας επιστήμονές του, μεταξύ άλλων; Τώρα που το Ιράν κερδίζει, σπεύδουν να παρακαλέσουν, να απειλήσουν, να μιλήσουν περί δικαίου, να διαπραγματευτούν. Το Ιράν δεν έχει κανέναν λόγο, οφείλει απέναντι στις θυσίες του αλλά και σε κάθε ελεύθερο έθνος και άνθρωπο, να μην υποταχθεί στους εγκληματίες και να μην υποχωρήσει ως προς τα Στενά του Ορμούζ.

Έπειτα έρχονται τα ψέματα. Σε αντίθεση με τις κομπορρημοσύνες Τραμπ και Χέγκσεθ, περί συντριβής των Ιρανών, αποκαλύπτεται ότι τα πλήγματα στις βάσεις των ΗΠΑ και στις δυνάμεις τους, από τους Ιρανούς είναι πολύ σοβαρές. Σύμφωνα με το NBC, όχι μόνο οι Ιρανοί προκάλεσαν πολύ σοβαρότερες καταστροφές στις βάσεις των ΗΠΑ από ό,τι οι τελευταίες παραδέχονται αλλά επιπλέον κατόρθωσαν να τις βομβαρδίσουν ακόμα και με την παρωχημένη ιρανική αεροπορία και ειδικότερα με ένα μαχητικό F-5!

Είναι η πρώτη φορά που μια αμερικανική βάση χτυπήθηκε από άμεση αεροπορική επίθεση μετά τον πόλεμο της Κορέας. Μια εικόνα μιας ρωσικής βόμβας Fab-500 στα συντρίμμια της άλλης βάσης των ΗΠΑ στο Κουβέιτ, Camp Arifjan, κυκλοφόρησε επίσης προ ημερών. Πρόκειται για μια μη- καθοδηγούμενη βόμβα, που σημαίνει ότι τα ιρανικά σκάφη έπρεπε να περάσουν σχεδόν απευθείας πάνω από τις ανυπεράσπιστες βάσεις των ΗΠΑ για να τους επιτεθούν. Τα ιρανικά αεροσκάφη φαίνεται να έχουν διαρρήξει τις άμυνες των ΗΠΑ, να βομβαρδίζουν άμεσα τις αμερικανικές βάσεις με βόμβες οι οποίες κινούνται βάσει της βαρύτητας, προκαλώντας παράλληλα την άλλη πλευρά να εμπλακεί σε φίλια πυρά.

Δεν πρέπει παραλλήλως να ξεχνούμε ότι το Ισραήλ, πέραν του να εγκληματεί φρικιαστικώς και ναζιστικώς, στο πεδίο των μαχών δεν έχει πετύχει ουσιαστικώς τίποτα, ούτε σε σχέση με τη Χαμάς, ούτε και με τη Χεζμπολάχ. Αντιθέτως, η χρήση μη- επανδρωμένων οχημάτων από την τελευταία προκαλεί ολοένα μεγαλύτερες απώλειες στις τάξεις των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.

Δεν είναι λοιπόν διόλου παράλογο το γεγονός ότι το Ιράν διαπραγματεύεται από θέση ισχύος έναντι των ΗΠΑ. Η τελευταία πρότασή του περιλαμβάνει τρία στάδια, με πρώτο την οριστική ειρήνη σε όλα τα μήκη και πλάτη του «άξονα της αντίστασης» και κατόπιν συζήτηση περί των Στενών του Ορμούζ, με το ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα να έρχεται στο τέλος. Για τις ΗΠΑ είναι πολύ δύσκολο να δεχτούν αυτήν την πρόταση, διότι όταν αναφερόμαστε στη θέση των ΗΠΑ ως προς τον εν λόγω πόλεμο (και όχι μόνο προφανώς), εννοούμε τι πρεσβεύει ο εκφασισμένος σιωνισμός. Η εν λόγω πρόταση του Ιράν είναι πολύ λογική για κάποιον που θέλει όντως την ειρήνη (βεβαίως ένας τέτοιος δρων δε θα ξεκινούσε τον πόλεμο εξ αρχής). Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αντιθέτως, θέλουν στρατηγικώς τη διάλυση του Ιράν. Ο δε, Τραμπ, όσο και αν θέλει να ξεφύγει από τον πόλεμο τον οποίο ξεκίνησε, παραμένει χειραγωγούμενος, εκβιάσιμος, εγκληματίας και πιστός στα αφεντικά του. Η αποδοχή της πρότασης του Ιράν θα σήμαινε εγγυήσεις περί μη επίθεσης από πλευράς ΗΠΑ και Ισραήλ. Οι μόνες τέτοιες μπορεί να είναι η απόσυρση των ΗΠΑ από την περιοχή του Περσικού Κόλπου, κάτι το οποίο θα αναιρέσει τη βάση του πετροδολαρίου. Ήδη, ο πόλεμος αυτός έχει διώξει τα στρατεύματα των ΗΠΑ από τη Συρία και από το Ιράκ.

Οι ΗΠΑ ως εκ τούτου συγκεντρώνουν μια πολύ μεγάλη αεροναυτική δύναμη για την επανέναρξη των συγκρούσεων. Η εκτίμησή μας είναι ότι οι βομβαρδισμοί τους δεν μπορούν να νικήσουν το Ιράν, ενώ μια χερσαία εισβολή τους μπορεί να αποδειχθεί το καταλυτικό πλήγμα εναντίον της ισχύος τους στην περιοχή και παγκοσμίως. Είναι πολύ πιθανό να βλέπουμε τις ΗΠΑ να βαδίζουν στον χαμό του ιμπεριαλισμού τους, με την «ευγενική χορηγία» του Ισραήλ.