Στη συναυλία του Κώστα Γεωργίου “Πενήντα χρόνια κομμάτια – πενήντα χρόνια φίλοι” / μια ιδιαίτερη βραδιά συγκίνησης και μνήμης

Μετά από πενήντα χρόνια μιας μουσικής διαδρομής γεμάτης εικόνες, μελωδίες, στίχους και αγαπημένα πρόσωπα που συμπορεύτηκαν μαζί του, ο Κώστας Γεωργίου παρουσίασε το απόσταγμα αυτής της πορείας αφιερώνοντάς το στον αγαπημένο φίλο του, τον Μάκη τον Λιόλιο.

Απών για πάντα ο Μάκης εδώ και κάποια χρόνια, αλλά παρών μέσα από τη συναυλία που δόθηκε στον Χώρο Τεχνών – “Θάνος Μικρούτσικος”, μέσα από τα τραγούδια και το άρωμα που ανέδιδαν για δύο κοντά ώρες. Άρωμα μιας εποχής που μας ξαναγύρισε, εμάς που τη ζήσαμε, τόσα χρόνια πίσω…

Ήταν η εποχή που το Νέο Κύμα, ήχος και στίχος, έφερνε το καινούριο, σπάζοντας το αδιάφορο για τη φοιτητική νεολαία κέλυφος του “ελαφρού τραγουδιού” που μετέδιδαν τα ραδιόφωνα ή που οι μπαλάντες του Μπομπ Ντίλαν και της Τζόαν Μπάεζ έφερναν έναν άλλο αέρα από την Αμερική.

Μέσα σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα γεννήθηκαν τα τραγούδια του Κώστα Γεωργίου, παίρνοντας στις μελωδίες τους κάτι από την αύρα τους.

Στη βραδιά, που διοργάνωσε η ΚΕΠΑ Δήμου Βέροιας σε συνεργασία με το Εκκοκκιστήριο Ιδεών, ο Πρόεδρος της ΚΕΠΑ  Κώστας Ρίζος προλόγισε, δείχνοντας πως η πόλη ξέρει να τιμά τους καλλιτέχνες του τόπου και δίνοντας με γρήγορες πινελιές το πορτρέτο του Κώστα Γεωργίου.

Ο Γεωργίου έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Βέροια και πέρα από τις σπουδές του στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και την Ακαδημία ασχολήθηκε με πάθος με τη μουσική, την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ, εδώ και 50 χρόνια.

Δημιουργώντας το μουσικό συγκρότημα ΑΝΑΚΑΡΑ στην Αθήνα, με μια πρωτοποριακή άποψη πάνω στο Δημοτικό Τραγούδι, συνεργάστηκε αργότερα με τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής σε συναυλίες στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, γράφοντας και ο ίδιος μουσική με επιτυχία και για θεατρικές παραστάσεις.

Ο Γιάννης Ναζλίδης, εκπροσωπώντας το Εκκοκκιστήριο, ξεκινώντας με τη φράση “Ζήτω η φιλία”  έδωσε με ελάχιστες λέξεις τον Κώστα Γεωργίου λέγοντας: “σεμνός, σπάνιο για καλλιτέχνη, τιμά τον ανθρωπισμό”.

Η φιλία, λοιπόν, απόψε είχε την τιμητική της πλάι στη μουσική, προκαλώντας τα λεπτότερα συναισθήματα.

Ο συνθέτης, που μπορεί να γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά τον διεκδικεί η Βέροια, αφού εδώ έζησε μετά την Αθήνα και τις περιοδείες του, πλαισιωμένος στη σκηνή από εξαιρετικές φωνές και μουσικούς, έδωσε με σεμνότητα αλλά και τρυφερή αναπόληση τη μουσική πορεία των πενήντα αυτών χρόνων με 21 επιλεγμένα τραγούδια του, αναφέροντας κάθε τόσο στιγμές αυτής της πορείας.

Χαρακτηριστικό τους η μελωδικότητα και οι στίχοι, που ήταν των φίλων του. Με πόση νοσταλγία έσκυβε πάνω στα τραγούδια του με τις κιθάρες του και κάποτε με τη φυσαρμόνικά του. Πόσο πρόσθεσαν με τη σκηνική παρουσία τους και τις φωνές τους η Μαρία Γεωργίου, η  Έλσα Μουρατίδου, ο Τρύφων Μπάιτσης και φυσικά ο δημοφιλής Βεροιώτης Νίκος Ζιώγαλας! Εξαιρετικοί! Αλλά και η ορχήστρα του! Ένα σύνολο    αρμονικό που εισέπραττε  κάθε τόσο το χειροκρότημα του κοινού, που είχε γεμίσει ασφυκτικά την αίθουσα από νωρίς.

Μια βραδιά απλή, αληθινή, χωρίς τίποτα το επίπλαστο, μια βραδιά μνήμης και συγκίνησης, που ολοκληρώθηκε τιμώντας τη λέξη “φιλία” και με το ανέβασμα  κάποιων από τους φίλους στιχουργούς στη σκηνή.

Φωτογραφίες: faretra.info

……………….

Στη μουσική βραδιά συμμετείχαν:

Κώστας Γεωργίου: Σύνθεση, Τραγούδι, Κιθάρες, Φυσαρμόνικα
Νίκος Ζιώγαλας: Τραγούδι
Έλσα Μουρατίδου: Τραγούδι
Μαρία Γεωργίου: Τραγούδι
Τρύφων Μπάιτσης: Τραγούδι, Ακ. Κιθάρα
Χρήστος Κουτσίδης: Ηλ. Κιθάρα, Φλάουτο, Μαντολίνο
Δάνης Κουμαρτζής: Ηλ. Μπάσο, Κοντραμπάσο,
Λάζαρος Μπίντσης: Σαξόφωνο
Λία Αμπρικίδου: Τύμπανα, Κρουστά
Αλέξανδρος Ιωσηφίδης: Διεύθυνση ορχήστρας, Πιάνο, Synthesizer

……………..

…………….

Φαρέτρα