Ο Τραμπ και οι υπουργοί του γονατίζουν μπροστά στον Κινέζο αυτοκράτορα, σε ένα…απολύτως ψεύτικο και παραπλανητικό ιντερνετικό AI meme των ημερών
Γιώργος Τσιάρας
Το ταξίδι Τραμπ στο Πεκίνο ξεκαθάρισε στα μάτια όλου του κόσμου ότι η Αμερική δεν είναι πλέον η δύναμη που μπορεί να υπαγορεύει τους όρους της από θέση ισχύος, αλλά ένας μόνιμος παράγοντας αποσταθεροποίησης και χάους.
Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος στο Πεκίνο ο πολύς Τραμπ, αφού δεν κατάφερε κανέναν από τους κρίσιμους γεωπολιτικούς του στόχους και επιστρέφει στην Ουάσινγκτον με άδεια χέρια, μειωμένη διαπραγματευτική ισχύ και ακόμα πιο πληγωμένο γόητρο. Η μεγαλοπρεπής υποδοχή α λα… Ζαν Γιμού και οι πολυάριθμες διμερείς εμπορικές συμφωνίες για σόγια, «Μπόινγκ» και δεν συμμαζεύεται, δεν μπόρεσαν ούτε αυτή τη φορά να κρύψουν την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης και τη βαθιά ριζωμένη αντιπαλότητα μεταξύ των δύο ισχυρότερων παγκόσμιων «παικτών», που, κακά τα ψέματα, βρίσκονται ήδη και με τα δύο πόδια μέσα στην «Παγίδα του Θουκυδίδη». Πολλώ δε μάλλον που η «ιστορική» συνάντηση έγινε στη σκιά μιας ακόμα (παταγωδώς αποτυχημένης) εχθρικής ενέργειας των Αμερικανών, μετά τον επιθετικό περσινό «πόλεμο της ταρίφας»: της προσπάθειας δηλαδή των ΗΠΑ να ελέγξουν με πολεμικά μέσα το ιρανικό πετρέλαιο και μέσω αυτού να καταστήσουν όμηρό τους την κινεζική οικονομία.
Αυτό, τουλάχιστον, είναι το συμπέρασμα των περισσότερων αναλύσεων στα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ, που εγκατέλειψαν αναγκαστικά και άρον άρον τα σενάρια περί «Νέας Γιάλτας» και αναγνωρίζουν πλέον το γεγονός ότι ο πραγματιστής Σι Τζινπίνγκ αντιμετώπισε με παγερή αδιαφορία τις προτάσεις του Τραμπ και της νεοσυντηρητικής αυλής του για «άδειασμα» του Ιράν, με αντάλλαγμα τη μείωση της αμερικανικής στήριξης προς την Ταϊβάν. Μετά το ναυάγιο στα Στενά του Ορμούζ, που ενώ πριν από μόλις 75 μέρες ήταν ανοιχτά για όλους, ακόμη και για τις ΗΠΑ, χωρίς νάρκες, drones και διόδια, αλλά τώρα ελέγχονται πλήρως από τους… τρομοκράτες Ιρανούς, η αμερικανική αυτοκρατορία έχει εμφανώς αυτοπαγιδευτεί σε έναν λάκκο που η ίδια άνοιξε για τον μεγάλο ανταγωνιστή της. Και τώρα τρέχει και δεν φτάνει, καθώς ο κινεζικός Δράκος δεν δείχνει καμιά διάθεση για πάσης φύσεως «διασώσεις», θυσίες συμμάχων και «στρατηγικούς συμβιβασμούς» με έναν απρόβλεπτο και αναξιόπιστο αντίπαλο, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να συνάψει αλλά και να σκίσει οποιαδήποτε συμφωνία.
Το ταξίδι Τραμπ στο Πεκίνο ξεκαθάρισε στα μάτια όλου του κόσμου –και ιδιαίτερα στις κυβερνήσεις και τους λαούς του βασανισμένου από αιώνες βάναυσης αποικιοκρατίας παγκόσμιου Νότου– ότι η Αμερική δεν είναι πλέον η δύναμη που μπορεί να υπαγορεύει τους όρους της από θέση ισχύος, αλλά ένας μόνιμος παράγοντας αποσταθεροποίησης και χάους, ενώ αντίθετα η Κίνα είναι ο μόνος θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου, τους ελεύθερου εμπορίου (!) και της παγκόσμιας σταθερότητας και ο μόνος αξιόπιστος ειρηνοποιός! Πώς αλλάζουν οι καιροί – όσο κι αν ο φανφαρόνος Τραμπ επιμένει πως «έχει στα χέρια του όλα τα χαρτιά», στην πραγματικότητα η τράπουλα είναι… Made in China! Ο Νεοϋορκέζος Άρχοντας του Χάους φυσικά δεν το βάζει κάτω. Χθες έδωσε από το Πεκίνο νέα «πολεμική» συνέντευξη στο αγαπημένο του ακροδεξιό Fox News, όπου επέμεινε πως η στρατιωτική συντριβή του Ιράν συνεχίζεται και επανέλαβε τις γνωστές απειλές περί «καταστροφής» της χώρας και επανάληψης των βομβαρδισμών στις πυρηνικές του εγκαταστάσεις, αν η Τεχεράνη δεν συνθηκολογήσει. Ομως τα περιθώρια ελιγμών του μοιάζουν ακόμη πιο περιορισμένα από πριν, καθώς οι αγορές, αλλά και μεγάλο μέρος της εκλογικής του βάσης δεν θέλουν ούτε ν’ ακούσουν για επανέναρξη των εχθροπραξιών: στην ίδια συνέντευξη υποστήριξε πως «δεν θέλει να το κάνει» (σ.σ. να ξαναρχίσει τους βομβαρδισμούς), ότι η εκεχειρία με το Ιράν συνεχίζεται, ότι οι δύο πλευρές διαπραγματεύονται και ο διάλογος πηγαίνει… πολύ καλά. Ποιον από τους δύο Τραμπ να πιστέψει κανείς – τον πολέμαρχο ή τον… ειρηνοποιό; Μάλλον κανέναν!
Την ίδια στιγμή, βέβαια, οι Πέρσες –εμφανώς ενθαρρυμένοι από την αδιαπραγμάτευτη συνέχιση της κινεζικής υποστήριξης– ξεκαθάρισαν (με δηλώσεις του στρατηγού και πρώην επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης, Μοχάμεντ Αλί Τζαφάρι, ενός από τα ισχυρότερα πρόσωπα στο Ιράν) ότι δεν θα υπάρξει καμιά συμφωνία αν δεν εκπληρωθούν πέντε βασικοί όροι: να τελειώσει ο πόλεμος σε όλα τα μέτωπα, περιλαμβανομένου του Λιβάνου, να αρθούν οι κυρώσεις, να αποδεσμευτούν τα παγωμένα κεφάλαια, να δοθούν πολεμικές αποζημιώσεις και, το κυριότερο, να αναγνωριστεί διεθνώς η κυριαρχία του Ιράν επί των Στενών του Ορμούζ…
Ταυτόχρονα, οι Φρουροί επέτρεψαν ήδη από το βράδυ της Τετάρτης την ελεύθερη διέλευση από τα Στενά περίπου τριάντα πλοίων, πολλά από τα οποία ήταν –φυσικά– κινεζικά δεξαμενόπλοια… Οσο για τον υποτιθέμενο αρχηγό των «μετριοπαθών» της διχασμένης και καλά… Τεχεράνης, υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, τον Αμπάς Αραγτσί, επέλεξε τη σύνοδο των ομολόγων του της ομάδας BRICS+ στο Δελχί για να εκφωνήσει μια ομιλία-καταπέλτη κατά την οποία χαρακτήρισε τις ΗΠΑ «μια πληγωμένη αυτοκρατορία που δεν σταματά σε τίποτα για να αποτρέψει το αναπόφευκτο πεπρωμένο της… Ενα λαβωμένο ζώο που δαγκώνει και βρυχάται απεγνωσμένα κατά την πτώση του»! Συμπληρώνοντας με νόημα ότι ο ιρανικός λαός «στέκεται όρθιος απέναντι στη φρικιαστική βία» και δεν πρόκειται ποτέ να συνθηκολογήσει με τις επιθυμίες μιας «παρακμάζουσας δύναμης… που προσπαθεί απεγνωσμένα να γυρίσει το ρολόι πίσω, επιτιθέμενη τυφλά προς κάθε κατεύθυνση» – ενώ κάλεσε τα μέλη των ΒRICS «να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να τερματιστεί το αίσθημα ατιμωρησίας» που διακατέχει τις ΗΠΑ και να γίνουν «ο πυλώνας μιας πιο δίκαιης και ανθρώπινης τάξης πραγμάτων, όπου η ισχύς δεν θα βαφτίζει το άδικο ως δίκαιο»…
–















































































































