Γιώργης Έξαρχος – Στιχουργήματα: “Λόγια λόγια κι αναλύσεις δώστε επιτέλους λύσεις”
… ματώνουν οι ψυχές μας
Μες στον ανθό της άνοιξης σαν πετροχελιδόνια
όταν «πετάνε» τα παιδιά στου χάρου τα αλώνια
κανείς δεν πρέπει ήσυχος να κοιμηθεί σε στρώμα
που τα’ ανθισμένα όνειρα γίνονται γης και χώμα…
Αυτοί που χρόνια ευθύνονται και χύνουν –τάχα– δάκρυ
το μόνο οπού νοιάζονται είναι να βρούνε άκρη
πάλι να μας εμπαίξουνε, μικρούς μα και μεγάλους
ψελλίζοντας «κοινότοπα» ωσάν τους παπαγάλους
γιατί το μόνο που ζητούν και σφόδρα επιθυμούνε
είναι να ιδούν τα τέκνα τους για να μας… κυβερνούνε!…
*
Σύννεφο μαύρο, μελανό, ριζώνει στις καρδιές μας
γίνεται η λαλιά σιωπή, ματώνουν οι ψυχές μας
κι αυτοί με γέλια, αλαλαγμούς, γιορτάζουνε το «φέρ’το»
έχουν χάσει τα λογικά, της αίσθησης το μέτρο
στα πανηγύρια της ντροπής, στον κόσμο της ξεφτίλας
με συνειδήσεις πλαδαρές και γούστα της σαπίλας
για να κοιμίζουν τον λαό, όμοιο μ’ αυτούς να κάνουν
και χαίρονται τα ευτελή … κι οι νέοι ας πεθάνουν
στην χώρα που γεννήθηκαν Όμηρος και Ορφέας
ν’ ανθεί η βαρβαρότητα κάθε «σκατοπαρέας»!…
*
Και θρονιασμένοι κάθονται φάτσα στο χαζοκούτι
οι κήνσορες κι οι αναλυτές με το μυαλό κουρκούτι
και εξηγούνε φλύαρα το σκορ που έχουν στην κούτρα
αναίσχυντα, απαίσια, σαν τα δικά τους μούτρα
με ύφος δήθεν στοργικό, με σιγουριά… ξερόλα
σ’ ένα χυδαίο παίγνιο – γνωστό ως «πάρτα όλα»
καρατομούν την ομορφιά των λέξεων και της γλώσσας
συνέχεια κακαρίζοντας σαν τα πουλιά της κλώσσας
με τρόπο, προσποιούμενοι, πως πράττουν για καλό μας
αυτοί που το κεφάλι τους είν’ όνων αχυρώνας!…
*
Όταν στης νιότης τον ανθό πέφτει αστραπή, χαλάζι
σημαίνει «ο κόσμος τέλειωσε», γι’ ανθρώπους δεν ταιριάζει`
κι ας πάει ο καθείς για να πνιγεί, κι όπου εύρει να φουντάρει
είναι η μόνη που μπορούν για να μας κάνουν χάρη`
πατρίς που «τρώει τα παιδιά» δεν είναι πια πατρίδα
είναι μια πόρνη αδύναμων και ξένων αυλητρίδα…
Ψυχές που φεύγουν δεν γυρνούν, πάψτε τις αναλύσεις
στων νέων μας τα οράματα δώστε σάρκα και λύσεις…
Γιώργης Έξαρχος












































