«Καλιέ, φκιάνου κουρουνουπάρτ'! Νιουλιέα, ξαμουλίσ'!» γράφει... η γκουστιρίτσα

.....................

«Καλιέ, φκιάνου κουρουνουπάρτ'! Νιουλιέα, ξαμουλίσ'!»

Ικί που χαζμουριούμαν
κάτ’ μ' έκουψι στου μιαλό
κουρουνουπάρτ' θα κάμου
να τ΄σπάσου στουν ιό.

Γιατί, κο, να μη γλιντίσου
κι να μη φκιάσου πάρτι;
Ι Κούλις μι λιέγ' τα κρούσματα
πάι, μιόνουντ' άρτι.

Καλιέ, ίμι νιουλιέα
ου ιός ντιπ δε μι φουβίζ'
κι κάντι όλ' σια πέρα
του πάρτι τόρα αρχιζ'.

Έχου αγρουτιμάχιο
μέσα ις του Ρουμλούκ'
κι οργανόνουμι πάραφτα
απού του φέις μπουκ.

Κατά σια κει έχου κτίμα
τ' μπαμπά μ' κλιρουνουμιά
κο, ούτι χαμπάρ θα πάρουν
τα πιριπουλικά!

Στουν Κρασουπούλ' θα φκιάσου
ιξέσιου ρίβιρ – πάρτ'
σιμα κατ' του πουτάμ'
θα ίμιστι όλ κιφάτ'.

Σκαρόνου κι μια πρόσκλισ'
ατάκα κι ιπί τόπου
θα τ’ διανίμου μι sms
χουρίς διόλου κόπου!

«Σας προυσκαλνό ις Κρασούπουλ'
δια ουλουνίχτιου πάρτ'
Ξαμουλθίτι πάραφτα
ντιπ να μιν έχτι άχτ'»

Κούριψα τα χουρτάρια
να φέντι σα γκαζόν
άνξα κι τα ιχία
τέρμα! Σ’ διαπασόν!

Λιέου, θα βάλου για σκαμπό
απού κανιέναν κβα
Άιντι, ρε νιουλιέα
θα καμς μιγάλου ντιρλαντά.

Άναψα κι γκαζόλαμπις
καθ’ ότι ρουμαντικί
κο, σο λιέο ι βραδιά
θα γέν ικστατικί!

Κουτσιάρσα κι στιν ίσουδου
μπόλικ' αντισιπτικά
ουπότι μι τν ιφθίνι
ο.κ.! Μια χαρά!

Αχ! Γλιέπου ιπισιέρχιτι
μι ουρδές ι νιουλιέα!
Του πλίθους μι ινθίμισι
τουν αΐμνιστου Αντρέα!

Κι τάμπα τούμπα, τάμπα τούμπα
γλιντουκουπούσαμι ουρθίους
σι όλνους μας φινότανι
ότι ου ιός ίνι γιλίους.

Μι πιάσκι του πουδάρ'
όμους ιγό ικεί
χτιπιούμαν δίχους αύριου
μπάι- μπάι ιφθίν ατουμικί.

Έριι του πουτάμ'
μαζί μι τν ιφτιχία μ'
κο, δε πιστέβου στουν ιό
σι λιέου τν αμαρτία μ'.

Κο, ιγό ίμι νιέα κι ατρουτ'
του κιφαλιού μ' θα κάνου
μωρ' τι μας λιες΄, κουρουνουιέ
σιγά που θα πιθάνου!

Κι τραλαλά κι τραλαλά
απδούσα σα κατσίκα
κο, ιγό απού τ’ χαρά μ'
σι ξέφρινου μουντ ιμπίκα.

Έπιασα του μικρόφουνου
βαρούσα κι του ντέφι
ανιέβκα απάν' κι στα σκαμπό
ικτίναξα του κέφ'.

Μιγάλους ντόρους γίνκι
μιγάλι φασαρία
κι … ίτου αναμινόμινου
να φτάσ' ι αστινουμία.

Μι μπαγλάρουσι του όργανου
μι φόρσι χιρουπέδις
πάμι, μι λιέι, στου τμίμα
να σι πω δίου κουβέντις.

Μι τιράι ι διικιτίς
γιουμάτους απουρία
Ισί, μι λιέι, ισκάρουσις
ιτούτιν τν φασαρία;

Λιπούμι πουλί δια ισάς
ουρέα μ’ κουπιλιά
όμους, τουνίζου, μπίκατι
ις μέγιστου μπιλά.

Ιπίρξατι αγνόμουν
κι ασινιδισιακί
μι φέντι θα σας κλίσου
πάραφτα σ’ φιλακί.

Κι αν ίστι ισίς ι αιτία
κι ις απουδιμίσ ις κίριουν
πίτι μι πιρικαλώ
θ’ αντέξτι του μαρτίριουν;

Κιρία μου, μι αμουλνά
ιπιπέσατι ις σφάλμα μέγα
δια τν ατουμικί ιφθίν'
ντιπ δεν κατέχτι έγνια.

Ικινδινιεύσατι πουλί
ουμού και ι παριβρισκόντις
κι άμα κουλίστι τουν ιό
θα καταστίτ' απόντις.

Τα λόγια του μι έθισαν
ις πιρισιλουγί
του πάρτ' που διουργάνουσα
μιγάλ αντρουπί!

Πιδί ίμι νια, θαρούσα
ιόνια πως θα ζω
κι ντιπ δεν τουν λουγάριαζα
τουν κουρουνουιό.

Μι τα καθαριβουσιάνκα τ'
μ' έδουκιν κι κατάλαβα
καλιέ μ', τν ατουμικί μ' ιφθίν'
πάραφτα τν ανάλαβα!

...........................

Μ’ αγάπ' κι ικτίμισ'
ις πάσα ις, νια κι νιο,
απού δίχνουν ιπιφθινότιτα
στουν κουρουνουιό!

Ι γκουστιρίτσα

Συντάκτης

Ειδήσεις με Διάρκεια