“Η σφεντόνα του Δαυίδ και η ασπίδα του Αχιλλέα” / γράφει ο Δημήτρης Πολιτάκης

Faretra.info

06/09/2026, 12:55

Ασφαλείς θα βαδίσουμε προς το μέλλον, κάτω από τον δικό μας «σιδερένιο θόλο». Ας είναι καλά το Ισραήλ, ο στοργικός στρατηγικός μας σύμμαχος

Δημήτρης Πολιτάκης

ΕΞ ΑΠΑΛΩΝ ΟΝΥΧΩΝ εμπεδώσαμε ότι στην Ελλάδα της μακράς μεταπολίτευσης μπορείς να αμφισβητήσεις τα πάντα σχεδόν εκτός από τα «εθνικά θέματα». Τα «ελληνοτουρκικά». Το διαρκές σίριαλ των εξοπλισμών με τις αστρονομικές δαπάνες. Είναι ταμπού αλλά και κάτι παραπάνω. Κάθε φωνή που θέτει ερωτήματα για την σκοπιμότητα άλλου ενός θηριώδους εξοπλιστικού προγράμματος είναι ύποπτη, παρά τα «εξοπλιστικά» σκάνδαλα ολκής που έχουν κατά καιρούς στοιχειώσει την πολιτική ζωή και συχνά έχουν φτάσει μέχρι τα δικαστήρια. Κάθε διαμαρτυρία για τα ιλιγγιώδη ποσά που δαπανώνται υπονομεύει εξ ορισμού το εθνικό συμφέρον και την αμυντική ετοιμότητα της χώρας. Υποτιμά την τουρκική απειλή. Γίνεται νερό στον μύλο του εχθρού. Είναι προδοσία.

Ακόμα κι όταν πρόκειται για μια αμυντική συμφωνία σαν αυτή που υπεγράφη προχθές μετά βαΐων και κλάδων με το Ισραήλ (η «μεγαλύτερη αμυντική εξαγωγική συμφωνία» που έχει υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών και «η πρώτη ευρωπαϊκή ολιστική προσπάθεια αντιμετώπισης απειλών και προκλήσεων», σύμφωνα με τον Έλληνα υπουργό Εθνικής Άμυνας), ένα κράτος που έχει στήσει εδώ και δεκαετίες ένα στυγνό καθεστώς απαρτχάιντ και κατηγορείται, με πλήρη τεκμηρίωση, για γενοκτονία, ενώ ο πρωθυπουργός του καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Οι καιροί έχουν αλλάξει, η τεχνολογία κυβερνά και η πολεμική οικονομία καλπάζει. Και όλοι χρειάζονται (ακόμα κι αν δεν χρειάζονται) συστήματα άμυνας απέναντι σε drones, βαλλιστικούς πυραύλους, ηλεκτρονικούς πολέμους, επιθέσεις κορεσμού και άλλες εξεζητημένες παραλλαγές σύγχρονου ολέθρου.

Ψιλά γράμματα. Ποιος νοιάζεται για το σφαγείο βρεφών στη Γάζα ή για την ηθική απομόνωση του Ισραήλ από κάθε διεθνή οργανισμό και κάθε πολιτική και κρατική οντότητα που σέβεται τον εαυτό της και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα; Η ουσία είναι ότι αποκτήσαμε κι εμείς – αντί 3,5 δις – τον δικό μας «σιδερένιο θόλο» και μπορούμε να νιώσουμε ακόμα πιο ασφαλείς σ΄ ένα μιλιταριστικό Τρούμαν Σόου, προστατευμένοι από την έξωθεν απειλή. Οι καιροί έχουν αλλάξει, η τεχνολογία κυβερνά και η πολεμική οικονομία καλπάζει. Και όλοι χρειάζονται (ακόμα κι αν δεν χρειάζονται) συστήματα άμυνας απέναντι σε drones, βαλλιστικούς πυραύλους, ηλεκτρονικούς πολέμους, επιθέσεις κορεσμού και άλλες εξεζητημένες παραλλαγές σύγχρονου ολέθρου.

«Δημιουργήθηκε από τους προγόνους μας, τελειοποιήθηκε από εμάς»: αυτό είναι το σλόγκαν στο βίντεο που κυκλοφόρησε η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία Rafael Advanced Defense Systems για τη συμμετοχή της στο νέο πολυδύναμο και πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας της χώρας μας που φέρει την ονομασία «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η εταιρεία, η οποία είναι ο βασικός κατασκευαστής της «Σφεντόνας του Δαβίδ» (“David’s Sling”), ενός από τα συστήματα που θα αποτελέσουν τον νέο ελληνικό ουράνιο θόλο, δηλώνει πανέτοιμη «να προστατεύσει τον ουρανό της Ελλάδας» και στο βίντεο που δημοσίευσε στο X, το άγαλμα του Δαυίδ (φτυστός με τον Δαυίδ του Μιχαήλ Άγγελου) ζωντανεύει και η πέτρα που εκτοξεύει η σφεντόνα του μεταμορφώνεται σε πύραυλο που αναχαιτίζει κάθε εναέρια απειλή.

Ούτε ο Αχιλλέας ούτε η μεγαλειώδης ασπίδα του, που σφυρηλατήθηκε από τον Ήφαιστο τον ίδιο (δεν ήταν όμως αρκετή για να τον σώσει), εμφανίζονται στο βίντεο της Rafael. Ούτε φυσικά γίνεται κάποια αναφορά στο ομώνυμο αντιπολεμικό ποίημα του Όντεν («Η ασπίδα του Αχιλλέα»), που δημοσιεύτηκε το 1952 και αντίθετα από την επικολυρική περιγραφή του Ομήρου στην «Ιλιάδα», σύμφωνα με την οποία πάνω στην ασπίδα απεικονιζόταν ο κόσμος όλος, στο σύγχρονη εκδοχή του μύθου το μόνο που έχει απομείνει είναι «μια τεχνητή ερημιά», «ένας ουρανός σαν μολύβι» και «ένα εκατομμύριο μάτια, χωρίς έκφραση, ένα εκατομμύριο άρβυλα σε σειρά, που περιμένουν ένα σημάδι».

lifo.gr

–