Από την «πράσινη μετάβαση» στην πολεμική οικονομία – το Ελληνικό μάρμαρο / γράφει η Αντριάνα Βασιλά
Η κατάντια της Ευρώπης είναι πλέον έκδηλη: μια ήπειρος που δεν μπορεί να διασφαλίσει φθηνή ενέργεια για τους πολίτες της, με το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος να παραμένει 25% υψηλότερο σε σχέση με το 2021, αλλά βρίσκει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς
Το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, που ξεκινά σε λίγα 24ωρα, έρχεται να επικυρώσει μια ζοφερή πραγματικότητα: η Ευρώπη έχει εγκαταλείψει οριστικά το όραμα της κοινωνικής ευημερίας για χάρη μιας «πολεμικής οικονομίας» δίχως τέλος.
Με το Ουκρανικό μέτωπο να παραμένει μια ανοιχτή πληγή που αιμορραγεί οικονομικά, οι Βρυξέλλες αλλάζουν βίαια πλεύση. Η στροφή είναι πλέον επίσημη: οι αμυντικές δαπάνες των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη αναμένεται να ξεπεράσουν το 2% του ΑΕΠ για το 2026, φτάνοντας το αστρονομικό ποσό των 480 δισ. ευρώ συνολικά.
Η μετάβαση από την «πράσινη ατζέντα» στην «αμυντική θωράκιση» δεν είναι δωρεάν. Το περίφημο «Ευρωπαϊκό Ομόλογο Άμυνας» που συζητείται στους διαδρόμους της Κομισιόν, αποτελεί το νέο εργαλείο χρέους που θα κληθούν να αποπληρώσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου το δημόσιο χρέος παραμένει στο 160% του ΑΕΠ, οι νέες δεσμεύσεις για εξοπλιστικά προγράμματα μαμούθ σημαίνουν αυτόματα «πάγωμα» δαπανών. Στην πράξη, ενώ οι αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας παραμένουν σταθερά πάνω από το 3,5% του ΑΕΠ —το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ—, οι δημόσιες επενδύσεις στην Υγεία παραμένουν καθηλωμένες στο 5,2%, πολύ κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 7,5%.
Η κατάντια της Ευρώπης είναι πλέον έκδηλη: μια ήπειρος που δεν μπορεί να διασφαλίσει φθηνή ενέργεια για τους πολίτες της, με το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος να παραμένει 25% υψηλότερο σε σχέση με το 2021, αλλά βρίσκει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς. Το «Ευρωπαϊκό Ταμείο Ειρήνης», που παρά το όνομά του χρηματοδοτεί στρατιωτικό εξοπλισμό, έχει ήδη δεσμεύσει πάνω από 12 δισ. ευρώ, κεφάλαια που στερούνται από την κοινωνική πρόνοια και την ανάπτυξη.
Η Ελλάδα, ως ο «πιστός και δεδομένος» σύμμαχος, πληρώνει το μάρμαρο διπλά. Το ερώτημα που τίθεται στους Δελφούς δεν είναι πώς θα αναπτυχθούμε, αλλά πώς θα χρηματοδοτήσουμε τη νέα ευρωπαϊκή ανασφάλεια. Με τον πληθωρισμό της ενέργειας να απειλεί εκ νέου τις βιομηχανίες της Ευρωζώνης, οι τεχνοκράτες επιμένουν σε μια ατζέντα λιτότητας για τους πολλούς και εξοπλιστικών κερδών για τους λίγους.
–
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Άρθρα
“Ιατρικές αμοιβές 2026: Η αύξηση στον ΕΟΠΥΥ και το μισθολογικό χάσμα με την Ευρώπη” / γράφει η Αντριάνα Βασιλά
Άρθρα
“Ενεργειακή κοσμογονία στην Ανατολική Μεσόγειο – Ποιοι είναι οι 8 μεγάλοι παίκτες που ψάχνουν τα οικόπεδα” / γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας
Άρθρα
“Η Ελλάδα στη δίνη της Μέσης Ανατολής – Οι επιπτώσεις στην «τσέπη» των πολιτών” / γράφει η Αντριάνα Βασιλά
Άρθρα
“Το χτύπημα στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο και οι ελληνικές αλχημείες” / γράφει ο Παναγιώτης Γερογλής
Άρθρα
“Βαθαίνει η ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο – Πώς η χώρα μπαίνει στο κάδρο της σύγκρουσης” / γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας
Ελλάδα








































































































