Όταν ο Μητσοτάκης απέλυε δημοσίους υπαλλήλους, αλλά προσλάμβανε τον… “άξιο” Λαζαρίδη / γράφει η Δήμητρα Μυρίλλα
Και παράλληλα ακούγαμε για “επίορκους”, “απατεώνες”, “κομματικά διορισμένους” σε ένα αδιανόητο όργιο συκοφάντησης των εργαζόμενων του δημόσιου τομέα. Έτσι, ως δερβέναγας της νεοφιλελεύθερης “αξιοκρατίας” έβαλε σε τεράστια περιπέτεια χιλιάδες ανθρώπους και οικογένειες.
Ας θυμηθούμε μία ιστορία: Το 2013- 2014 ένας εκολλαπτόμενος “άριστος”, άλλα έτοιμος κυνικός και αδίστακτος, ο Κυρ. Μητσοτάκης, ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Σαμαρά, ετοίμαζε προεγγραφές για 25.000 διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων. Κάποιοι, θα μετακινούνταν σε άλλες υπηρεσίες, αλλά έως τότε θα λάμβαναν μόνο το 75% του μισθού τους, αλλά οι 15.000 από αυτούς θα απολύονταν.
Το ανηλεές κυνηγητό δημοσίων υπάλληλων ξεκίνησε: Σχολικές καθαρίστριες, φύλακες, καθηγητές τεχνικών λυκείων, βιβλιοθηκονόμοι, γιατροί, απολύθηκαν.
Μέχρι τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο Κυρ. Μητσοτάκης είχε απολύσει περίπου 9.500 εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα.
Γιατί; Επειδή, όπως έλεγε, είχε ξεκινήσει εκστρατεία “αξιοκρατίας” και “κάθαρσης” στο δημόσιο, εξ’ ου και χιλιάδες άνθρωποι κρίθηκαν άχρηστοι ή περιττοί ή μετακινούμενοι εν μια νυκτί!
Δήλωνε τότε: «Η κινητικότητα και οι απολύσεις αφορούν τους υπαλλήλους που διορίστηκαν στο Δημόσιο από την πίσω πόρτα και όχι την μπροστινή»!
Και παράλληλα ακούγαμε για “επίορκους”, “απατεώνες”, “κομματικά διορισμένους” σε ένα αδιανόητο όργιο συκοφάντησης των εργαζόμενων του δημόσιου τομέα.
Έτσι, ως δερβέναγας της νεοφιλελεύθερης “αξιοκρατίας” έβαλε σε τεράστια περιπέτεια χιλιάδες ανθρώπους και οικογένειες.
Εκτός από έναν… Τον ΜΑΚΑΡΙΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ!
Αυτός είχε μπει από την “μπροστινή πόρτα” και είχε κριθεί άξιος και άριστος (δηλαδή, όχι παράσιτο, όχι επίορκος, όχι ψευδόμενος, όχι κομματικά διορισμένος, όχι “Γκρούεζας”) να προπαγανδίζει και να υπερασπίζεται το ιερό μητσοτάκειο σχέδιο της απόλυσης 15.000 εργαζόμενων! Αυτός δεν φοβόταν τίποτα και κανέναν. Όχι μόνο άξιζε, αλλά είχε και την ανώτερη εύνοια. Και φυσικά ένα μπακολόχαρτο που πριν το κυκλοφορούσε ως πτυχίο, αλλά ποιος νοιαζόταν για τέτοιες λεπτομέρειες.
Με απλά λόγια: όταν χιλιάδες άνθρωποι έχαναν τη δουλειά τους, το μισθό τους, το ψωμί τους, σε ένα νοσηρό σχέδιο που υλοποιούσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, ως μνημονιακή δέσμευση όπως έλεγε, ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ, θριάμβευε ως άξια ενσάρκωση και εξαπτέρυγο του “άριστου” Μητσοτάκη.
Ετούτος ο εξαιρετικός κύριος, μετά από όσα αποκαλύφθηκαν, με το ασυμμάζευτο θράσος που τον διακρίνει και τον προκλητικό πολιτικό παχυδερμισμό που εκπέμπει, δεν έχει ακόμα παραιτηθεί και ούτε προτίθεται κατά δήλωσή του: “Οχι δεν παραιτούμαι”!
Περιφέρεται ως “ευλογημένος” αξιωματούχος και παριστάνει όψιμα τον “λεβέντη” που αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Εχει προηγηθεί η αλαζονική του πόζα και ο αντικομμουνιστικός τους οχετός: “Οι αριστεροί είναι τεμπέληδες”!
Ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν τον έχει απομακρύνει. Ούτε διαθεσιμότητα, ούτε απόλυση….
Πρόκειται για την πλήρη κατάρρευση όλων των προσχημάτων, ακόμα και των αστικών – δημοκρατικών.
Ένας “άριστος” που προήγαγε σε επίπεδα άπιαστης “αριστείας” το πελατειακό κράτος, το οποίο, ναι, υπήρχε και πριν από αυτόν (όπως αρέσκεται να θυμίζει) και που το οικοδόμησαν οι ιδεολογικοί πολιτικοί του πρόγονοι με τα υλικά της εποχής τους, τα οποία ο ίδιος φρόντισε να αναβαθμίσει σε επίπεδα τεχνικής και τεχνοκρατικής “επιτελικότητας” .
Αυτός, ο πρωθυπουργός, ενώ βοά ο τόπος, την μια από τους αδιανόητους διαλόγους ρουσφετολογίας και φαυλοκρατίας όπου οι “Γκρούεζες” μοιράζουν τα χρήματα του ΟΠΕΚΕΠΕ σε “δικούς” τους και μεταξύ τους, την άλλη από την συντριπτική επίδειξη “αριστείας” από τον πτυχιούχο κάτοχο ενός “μπακαλόχαρτου”, την τρίτη με τις βρωμιές των υποκλοπών, την παράλλη με τις αθλιότητες της επιχείρησης συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών, συνεχίζει να περιφέρει εαυτόν ντυμένο με μανδύα “Μωυσή”, κραδαίνοντας τρόπαιο καθαρότητας και ρομφαία κάθαρσης και εξολόθρευσης της διαφθοράς.
Η σαπίλα της ιδιωτικο – οικονομικής δημοκρατίας που υπηρετούν ενσαρκώνεται στην πολιτική τους και την συμπεριφορά τους, υπόδειγμα αλαζονείας και απροσχημάτιστης περιφρόνησης του λαού και της κοινωνίας.














































































































