Λογοτεχνία

Δημήτρης Παπαστεργίου «Ο των θαυμάτων πρώτος ξεναγός»

Ο των θαυμάτων πρώτος ξεναγός

        … κι όταν, στ’ οστεοφυλάκιο,
            ανέκραξες: «πατέρα…»,
                        πατέρα, έπρεπε, το χέρι να σου δώσω…

«Δώσ’ μου το χέρι να περάσουμε τον δρόμο…»
«Λίγη ησυχία κάνε, ο κόσμος βλέπει την ταινία…»
«Πρόσεχε! πάλι θα χτυπήσεις και θα κλαις…»

Χρόνια μετά, στη μνήμη μου, η έγνοια του ακόμα,
η αγάπη μου άσπρα να του βάφει τα μαλλιά,
κι ακόμα η τίμια μυρουδιά του στα ρουθούνια
μετά απ’ το μεροκάματο,
τη σπάνια εκδρομή·

που πάει να πει: χρόνια μετά,
τα ελάτια −ακόμα−, τα ψηλά,
ο ήλιος βασιλιάς λαμπρός να του χαμογελάει,

οι παρελάσεις,
οι εξοχές,
τα σινεμά,

θαύματα που με πήγε.

Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου

Πρώτη δημοσίευση, Φαρέτρα 16 Ιουνίου 2019

Στην εικόνα, ο Δημήτρης Παπαστεργίου σε μικρή ηλικία, με τον πατέρα του Γεώργιο,

Σέλι (Κάτω Βέρμιον), 15-8-1969.

(Από το αρχείο του Δημήτρη Γ. Παπαστεργίου).

Σημείωση Φαρέτρας: Το ποίημα δημοσιεύεται σήμερα, 19 Ιουνίου, με αφορμή τη Γιορτή του Πατέρα.