Λογοτεχνία

Άρης Ορφανίδης “Λάθασσα”

……………….

Λάθασσα

Τι ψιθυρίζεις απέραντο γαλάζιο;

Ψιθυρίζω όσα οι άνθρωποι έπνιξαν μέσα μου

Ρηχή ήμουν κάποτε.. το ξέρεις για να βαθαίνει η αρετή των ανθρώπων

Μα των ψυχών οι άγκυρες με βάθυναν

Κι ο βυθός μου γέμισε με ιδρώτα ναυτικών και δάκρυα άξιων γυναικών ξοπίσω

Δεν είναι νερά αυτά γελάστηκα είναι ο πόνος των ανθρώπων


Που τα καράβια πάνω του το αύριο χαράζουν

Άρης Ορφανίδης

( Από τη συλλογή “Δία Ερέβους”)