Καλό ταξίδι, κυρία Σοφία...

Ξημερώματα χθες έφυγε η κυρία Σοφία Ανδρεανίδου, η γειτόνισσά μου. Σήμερα κηδεύτηκε απλά, σεμνά, όχι μόνο λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που ζούμε, αλλά όπως της ταίριαζε.

Γιατί, αν η απλότητα και η σεμνότητα είναι χαρακτηριστικά σημαντικά για έναν άνθρωπο, μαζί πάντα με την καλοσύνη, η κυρία Σοφία τα είχε και τα τρία.

Συνήθως γράφονται ή λέγονται την ώρα της αποδημίας κάποια πράγματα για ανθρώπους γνωστούς στην πόλη. Για τους απλούς και λαϊκούς ανθρώπους δεν μιλούμε. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, γι' αυτήν.

Τριάντα τέσσερα χρόνια στην ίδια γειτονιά, κι όμως την αποκαλούσα πάντα κυρία Σοφία. Γιατί; Μερικά πράγματα επιβάλλονται μόνα τους, χωρίς να το θέλεις.

Ήταν πραγματική κυρία, ένας τίτλος που τον κέρδισε μόνη της. Όχι γιατί είχε τη  μόρφωση των σχολείων. Είχε τελειώσει μόλις το Δημοτικό. Μ' αυτήν όμως έλυσα την απορία που είχα από μικρή, όταν οι μεγάλοι λέγανε πως αυτός ή αυτή έχει "κοινωνική μόρφωση!" Να, λοιπόν, που κοινωνική μόρφωση σημαίνει απλότητα, αξιοπρέπεια και μέτρο στη συμπεριφορά και στα λόγια... Η κυρία Σοφία πρόσεχε πολύ τι θα πει, πώς θα το πει, για ποιον θα το πει.

Όμορφες εικόνες από τα παλιά, όταν ζούσε ακόμα ο άντρας της ο Αντώνης... Ήταν αυτή, που τηγάνιζε τις καλύτερες πατάτες, αυτή που είχε στο σπίτι της το καλύτερο ψωμί, όπως έλεγαν τα δύο μικρότερα από τα παιδιά μου, που αυτοπροσκαλούνταν στο τραπέζι της, χωρίς να ντρέπονται ή που τα φώναζε η ίδια μερικές φορές, για να τα φιλέψει.

Ντυμένη  για πολλά χρόνια στα μαύρα όταν χήρεψε, ήταν πάντα στο ισόγειο μπαλκονάκι της πλέκοντας δαντέλες με το τσιγκελάκι της. Στωική, με τη θρησκευτική πάντα ματιά  στις δυσκολίες που φέρνει η ζωή, έλεγε "Έτσι ήθελε ο Θεός" ή "Έχει ο Θεός". Κι έτσι όλα λύνονταν, γίνονταν πιο απλά.

Οι γειτόνισσες μαζεύονταν γύρω της, έξω από το μπαλκονάκι της στην πίσω αυλή των δίδυμων πολυκατοικιών μας, για να τα πούνε, θυμίζοντας τον παλιό καλό καιρό, που οι γυναίκες κάθονταν μπροστά στις πόρτες κουβεντιάζοντας.

Αν κάποιος στα σπίτια μας είχε πρόβλημα, η κυρία Σοφία έτρεχε να βοηθήσει, να συμπαρασταθεί. Αυτό υπαγόρευε η "κοινωνική της μόρφωση"και ο δοτικός χαρακτήρας της. Βαθιά ανθρώπινη...

Κι όταν για μας τους ξένους ήταν έτσι, πώς μπορούσε να μην τα έδινε όλα για τα παιδιά και τα εγγόνια της;

Κάθε χρόνο οι εγγονούλες της  μάς έλεγαν τα κάλαντα. Την πρώτη φορά ήρθε και η γιαγιά Σοφία μαζί τους για συμπαράσταση. Τι όμορφες στιγμές...

Φέτος τα κάλαντα δεν αντήχησαν στις γειτονιές. Τα κορίτσια δεν ήρθαν, η γιαγιά Σοφία έφυγε για πάντα και μεις θα περνάμε από το μικρό της μπαλκονάκι και θα τη θυμόμαστε εκεί, να μας χαιρετά με τη γνωστή της ευγένεια και ζεστασιά...

Καλό ταξίδι, κυρία Σοφία...

Δήμητρα Σμυρνή

Συντάκτης

3 Σχόλια

  1. ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ
    Δεκέμβριος 30, 23:04 Reply
    Σας ευχαριστούμε θερμά για τα όμορφα λόγια που γράψατε στη μνήμη της αείμνηστης μητέρας και γιαγιάς μας! Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο Θεός, να αναπαύσει την ψυχή της!
  2. Μαργαρίτα Δαμιανίδου
    Ιανουάριος 02, 21:37 Reply
    Δήμητρα αιφνιδιάστηκα όταν με ενημέρωσες για την απώλεια της κυρίας Σοφίας, συγκινήθηκα με τον "επικήδειο"σου. Δεν θα την ξαναδώ ν απλώνει τη μπουγάδα της εκεί στο ισόγειο μπαλκονάκι, δεν θα την ξαναδώ να επιστρέφει φορτωμένη ψώνια και να παραπονιέται για τους πόνους στα γόνατα της,δεν θα την ξαναδώ να κρατά τρυφερά στην αγκαλιά της τις εγγονούλες της... Θα τη θυμάμαι όμως για την πραότητα , τη σύνεση, την απλότητα , την καλοσύνη της,τα μετρημένα λόγια της, τις τόσες αρετές της...Ακούραστη μαχήτρια της ζωής μεγάλωσε με θυσίες τα τρία παιδιά της, που ο αναπάντεχος θάνατος της τα βρίσκει απροετοίμαστα. Τους εύχομαι κουράγιο και να διατηρούν αιώνια τη μνήμη της, όπως και όλοι όσοι την γνώρισαν. Καλό ταξίδι κυρία Σοφία...
  3. Andreanidoy Anastasia
    Ιανουάριος 03, 16:06 Reply
    Πόσα ευχαριστώ να πω ΚΥΡΊΑ Δήμητρα ΚΥΡΊΑ Μαργαρίτα;Η μάνα μου η δική μου μάνα είναι ακριβώς αυτό που περιγράφετε.Η ΚΥΡΊΑ η ΚΥΡΑ Σοφία όπως όλοι την αποκαλούσαν μια γυναίκα ταλαιπωρημένη τυρρανισμενη που ποτέ δεν έσκυψε το κεφάλι στα προβλήματα της ζωής.Με υπομονή και πίστη κερδίζεις τα πάντα παιδί μου μου έλεγε.Η πιο αξια η πιο κιμπαρισσα η πιο δοτική η πιο ταπεινή....Δεύτερη σ αυτόν το ντουνιά δεν θα υπάρξει. Έλεγε πως είναι φτωχια όμως όλοι ξέρουμε πως ήταν είναι και θα είναι η πιο πλούσια απ όλους μας.Ευχαριστω το Θεό που ήρθα στον κόσμο και διδάχτηκα τα πάντα από αυτή την μάνα Παρακαλώ συγχρόνως το Θεό να είμαι μια μάνα ακριβώς σαν τη δική μου.Το κορίτσι μου το στολίδι μου το λουλούδι μου η ανάσα μου όπως την αποκαλουσα Γιατί αυτή είναι η δική μου ΜΆΝΑ....

Leave a Reply

Ειδήσεις με Διάρκεια