Βέροια: “Τα περιστέρια της ειρήνης”. Μια εμπνευσμένη εικαστική εγκατάσταση του Γιάννη Ναζλίδη, με έντονο συμβολισμό

Σε μια συνέντευξη τύπου στο Δημαρχείο της Βέροιας, “Τα περιστέρια της ειρήνης”,  καλλιτεχνική κατάθεση του Γιάννη Ναζλίδη στην πόλη, έγιναν το αντικείμενο μιας παρουσίασης που αποτέλεσε η ίδια ένα καλλιτεχνικό γεγονός.

Πολύς ο κόσμος στα έδρανα των συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου απηχώντας τη σημασία του γεγονότος, που προκάλεσε όχι απλά ενδιαφέρον στους πολίτες, αλλά συνάμα κι ένα αίσθημα ευφορίας.

Μια μαντεμένια κολόνα, στο κεντρικότερο τρίστρατο της πόλης, που το 1904 ήταν ξύλινη και ζει μέχρι σήμερα, μεταμορφώθηκε με καλλιτεχνική έμπνευση από τον Ναζλίδη,  αλλά και με γνήσιο ενδιαφέρον από πολλούς ανθρώπους σε ένα συμβολικό τοπόσημο.

Σε μια εποχή που ο πλανήτης σπαράσσεται από πολέμους, πληγές που δεν κλείνουν, το έργο που αναπαριστά περιστέρια που ανυψώνονται στον ουρανό, συμβολίζουν τον πόθο της ειρήνης, ευχή και προσευχή  όλων μας.

Με εισηγητές τη Χαρούλα Ουσουλτζόγλου, τον Νίκο Μανούδη, τον  Άρη Λαζαρίδη, τον Γιάννη Ναζλίδη και τον Νίκο Ώττα, τα “περιστέρια” δήλωσαν την ταυτότητα τους και τη διαδρομή τους μέχρι να πετάξουν στον ουρανό της Βέροιας.

Προηγήθηκε βίντεο, που έδειξε αυτήν τη διαδρομή με την καλλιτεχνική υπογραφή του Γιάννη Γαλιάτσου, που ενημέρωσε και εντυπωσίασε.

Η πρ. Δήμαρχος Χαρούλα Ουσουλτζόγλου, που ενημέρωσε πρώτη το κοινό , ξεκίνησε με τη φράση “μεγάλη μου τιμή να κομίζω τα καλά νέα, κι αυτά τα καλά νέα έχουν και ηλικία και χρώμα και μηνύματα ελπιδοφόρα”, μιλώντας για το έργο.

Αιτιολογώντας το “καλά” επεσήμανε πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση έρχεται  έτσι σε επαφή με ανθρώπους της Τέχνης, αναφερόμενη σε ανάλογη κίνηση που έγινε από τον Νίκο Μαυροκεφαλίδη  με ζωγράφισμα των ΚΑΦΑΟ της Βέροιας από μαθητές και καλλιτέχνες της πόλης.

Και το σημαντικότερο, πρόσθεσε, πως για τη χώρα και την πόλη μας ξημέρωσε άλλη μια μέρα με ειρήνη, όταν η γη φλέγεται γύρω μας.

Τα “περιστέρια” ξεκίνησαν από μια ιδέα του Νίκου Μανούδη, που διατυπώθηκε σε άρθρο του και ο χώρος που επιλέχθηκε για τον συμβολισμό της ειρήνης είναι το τρίστρατο που συμβολίζει τη συνύπαρξη των τριών θρησκειών της πόλης παλιά.

Η κολόνα στήθηκε το 1904 ξύλινη, έγινε μεταλλική το ’60 κι από τότε με την ανάπλαση και την υπογειοποίηση των καλωδίων έμεινε ανενεργή, αδρανής και αόρατη, ώσπου την έσωσε από το ξήλωμα ο Γιάννης Καμπούρης με παρέμβασή του και ο Νίκος Μανούδης τής ξαναέδωσε ζωή προτείνοντας δημόσια την μεταμόρφωσή της σε καλλιτεχνική εγκατάσταση.

Γοητευμένος ο Γιάννης Ναζλίδης από την ιδέα, πλαισιώθηκε από φίλους  που έγιναν κοινωνοί της, μεταφέροντας την ιδέα στον Δήμο που την αγκάλιασε.

Και δεν την αγκάλιασε μόνο ο Δήμος αλλά και πολλοί άλλοι, που συνέβαλαν με ενθουσιασμό, ώστε  η αόρατη κολόνα να γίνει ένα συμβολικό τοπόσημο της πόλης.

Η Χαρούλα Ουσουλτζόγλου αναφέρθηκε σε όλους εκείνους που βοήθησαν στην υλοποίηση της ιδέας  και έκλεισε λέγοντας “Ας αφήσουμε τους καλλιτέχνες να εκφραστούν στον δημόσιο χώρο. Θα γίνουμε καλύτεροι. Η παιδεία και ο πολιτισμός είναι απαραίτητα…”

Ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων Άρης Λαζαρίδης εξομολογήθηκε πως η κολόνα γι αυτόν ήταν αόρατη μέχρι που επεσήμανε την ύπαρξη και την ιστορία της ο Γιάννης Καμπούρης.

“Διατηρήθηκε μέχρι που με επισκέφτηκαν εκείνοι που θέλησαν να της δώσουν ζωή μεταμορφώνοντάς την  σε καλλιτεχνικό έργο.Ο Δήμαρχος συμφώνησε κι έτσι ένα απλό ιστορικό υπόλειμμα μεταμορφώθηκε σε σύμβολο ειρήνης.

Αλλάζουν έτσι πολλά πράγματα στην οπτική μας και θα είμαστε αρωγοί σε τέτοιες ιδέες και προτάσεις.”

Ο  χημικός και συγγραφέας Νίκος Μανούδης, που είχε την ιδέα  της μεταμόρφωσης της κολόνας σε ένα εικαστικό έργο, μίλησε με λόγο ποιητικό λέγοντας:

“Να λοιπόν που γίνονται θαύματα…

Μια βαριά σιδερένια κολόνα μεταμορφώνεται σε Προμηθέα και σηκώνει στις πλάτες της τα περιστέρια της ειρήνης, που ξεχάστηκαν φυλακισμένα στα στρατόπεδα του πολέμου. Επιτέλους να πετάξουν ελεύθερα ανάμεσα στα σύννεφα.

Ένα σύμβολο ειρήνης και αγάπης στην καρδιά της πόλης. μας καλούν να σηκώνουμε το βλέμμα ψηλά να ξεχαστούμε για λίγο στο όνειρο..

Συμπορευτήκαμε για καιρό, πάντα με οδηγό την αγάπη για τη γενέθλια πόλη, ο Γιάννης Ναζλίδης κι εγώ, σ’ αυτήν τη δημιουργία. μας βοήθησαν πολλοί. Περίσσεψε η αγάπη σ’ αυτήν τη δημιουργία. και τώρα την παραδίνουμε στην πόλη μας, για να είναι ένα σημείο συνάντησης και περισυλλογής.”

Ο  αρχιτέκτονας εσωτερικών χώρων Νίκος Ώττας  έγραψε για τη συνεργασία του με τον Γιάννη Ναζλίδη, μέχρι να πάρει σάρκα και οστά το έργο:

Η σύνθεση οργανώνεται ως μία ήπια ροή
κίνησης και βάθους,
όπου τα περιστέρια και τα σύννεφα
δεν αποτελούν απλώς μορφές
αλλά φορείς μετάβασης. […]

Το έργο δεν θα επιβάλλεται
αλλά θα συνομιλεί με το περιβάλλον και άνθρωπο.

Και ο δημιουργός του έργου, ο εικαστικός Γιαννης Ναζλίδης ξεκίνησε λέγοντας:

“Ο Πικάσο είπε πως σκοπός της Τέχνης είναι το ξέπλυμα της σκόνης της καθημερινότητας

Με τον δικό του χαρακτηριστικό λόγο, λόγο ποιητικό, είπε:

Ένα έργο σηματοδοτεί
και πλουτίζει την ταυτότητα της πόλης
της δίνει την ικανότητα
να διηγείται την ιστορική της ιδιαιτερότητα.
[…]

Τα περιστέρια θα “κατοικήσουν”
στον εγκαταλελειμμένο στύλο της ΔΕΗ”
στη γωνία μητροπόλεως, Βενιζέλου και Ελιάς
πρόκειται να συγκατοικήσουν μαζί μας
να συνομιλήσουν μαζί μας,
να προικίσουν την επικοινωνιακή γλώσσα της πόλης
μαζί μας
και με τους ξένους που θα την επισκέπτονται. […]

Η συνέντευξη τύπου, που είχε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτήν τη φορά, δεν ενημέρωσε απλά, αλλά μας έκανε κοινωνούς σε μια ιδιαίτερη αίσθηση συλλογικότητας. Εμείς, η Τέχνη και η πόλη μας…

……….

Ευχαριστίες για τη βοήθειά τους στους:

Μητροπολίτη κ. Παντελεήμονα
Δήμαρχο και Δημοτική Αρχή
αντιδήμαρχο Άρη Λαζαρίδη
Κώστα Πατρίκα
Νίκο Ώττα
Γιάννη Μελιόπουλο
Γιάννη Κετίκογλου
Γρηγόρη Αντωνιάδη
Μανώλη Βλαχογιάννη
Γιώργο Δημούλα
Σπύρο Τσιλιγκιρίδη
Γιάννη Καμπούρη
Στέργιο Ζυγουλιάνο
Βαγγέλη Οικονόμου
Γιάννη Γαλιάτσο
Εύα& Θεοδώρα Λιλιοπούλου

………..

Φωτογραφίες: faretra.info

………………….

……………

Φαρέτρα