Η erectus τάση και στάση;
Τα στηθόνια στις άκρες των δακτύλων;
Ο αντιτακτός αντίχειρας, ο δείκτης;
Η αίσθηση του πεπρωμένου,της αγέλης;
Η επίγνωση του θανάτου;
Η φωτιά;
Tροφοσυλλέκτης και κυνηγός
βίαια τα δόντια του στα σπλάχνα ·των ζώων
για να χορτάσει, πρώτος αυτός,
πριν καταφθάσουν οι ύαινες.
Ακούστηκαν πολλά του γρουξίματα
της πείνας κι αγωνίας του…
Στους ίσκιους του δάσους,
απ’ όταν ακόμα, είχε κατέβει για πάντα απ’ τα δένδρα.
Του φόβου και του θριάμβου του,
οιμωγές και κραυγές σ’ όλα τα μονοπάτια,
σ’ όλα τα βουνά και τις κοιλάδες…
Ίσως να ήταν ακριβώς εκείνος
που άρθρωσε τους πρώτους φθόγγους…
Μα ένα χειμωνιάτικο βράδυ,
στις Χάλκινες αναλαμπές της φωτιάς
και μόλις ησύχασαν οι νυχτερίδες…
Πήρε ένα κάρβουνο.
και το ’συρε στο βράχο της σπηλιάς του…
Σιγά-σιγά, ένα άπιαστο ελάφι.
Σιγά-σιγά, ένα άπιαστο όνειρο.
Ένα άλογο!
Το μόνο που έμεινε.
Χιλιάδες άλογα της βαθιάς στέπας,
ένας άνθρωπος, –άλογο κι αναβάτης, κένταυροι;–,
ιππεύοντας όλη μέρα κι όλη νύχτα.
Τοξεύοντας και σκύβοντας, μόνο,
για ν΄ αδράξουν το θήραμα…
Με το κρέας να μαλακώνει κάτω από τη σέλα,
χωρίς νερό, χωρίς ανάπαυλα,
χωρίς δισταγμό…
Κατέλυαν αυτοκρατορίες χιλίων χρόνων.
Εκατοντάδες άλογα κλεισμένα στις μηχανές
στην καρδιά ερπυστριοφόρων αρμάτων,
να τρομοκρατούν και να αιματοκυλούν την ανθρωπότητα.
|Χιλιάδες άλογα ν΄απογειώνουν σιδερένια πουλιά στον αέρα,
να πετούν απ’ τον ένα κόσμο στον άλλο.
Εκατομμύρια άλογα να σπρώχνουν
την περιέργεια του ανθρώπου στο διάστημα…
Horse Power, να κινεί τους στροφάλους
Horse Power, να λιώνει το σίδερο.
Τη λάβα,
για το μολύβι και το ατσάλι
στις πυρρόχροες κι αιμάσουσες
αναλαμπές των πολέμων…
Ι.Θ.Α 2010















































































































