Η Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται πια προσχήματα όπως η πάταξη της διακίνησης ναρκωτικών ή η παράνομη μετανάστευση για να επιτεθεί σε μία χώρα της οποίας το πετρέλαιο εποφθαλμιά, αλλά η εκλεγμένη κυβέρνηση δεν της το χαρίζει
Τζένη Κριθαρά
Οι ΗΠΑ επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ έχουν απεκδυθεί κάθε λογοδοσίας στο διεθνές σκηνικό, όπως αποδεικνύει το εν ψυχρώ πραξικόπημα στη Βενεζουέλα. Η Ουάσιγκτον δεν χρειάζεται πια προσχήματα όπως η πάταξη της διακίνησης ναρκωτικών ή η παράνομη μετανάστευση για να επιτεθεί σε μία χώρα της οποίας το πετρέλαιο εποφθαλμιά, αλλά η εκλεγμένη κυβέρνηση δεν της το χαρίζει. Οι ισχυρές αμερικανικές δυνάμεις που συγκεντρώνονται από τον Αύγουστο στα ανοιχτά της Καραϊβικής είχαν ένα και μόνο σκοπό: να ανατρέψουν τον Νικολάς Μαδούρο και να βάλουν χέρι στο πετρέλαιο του Καράκας. Η αρπαγή του προεδρικού ζεύγους της Βενεζουέλας και η ανακοίνωση Τραμπ περί εγκατάστασης αμερικανικής διοίκησης στη χώρα «μέχρι να γίνει δημοκρατική μετάβαση» τονίζουν την απροκάλυπτη ιμπεριαλιστική μανία των ΗΠΑ.
Χώρες της Νότιας Αμερικής με κυβερνήσεις που εναντιώνονται στον Τραμπ – όπως η Κολομβία – εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους για την αμερικανική επίθεση και ζητούν την προστασία του διεθνούς δικαίου για να αποφύγουν αντίστοιχες εξελίξεις. Όμως, ποιο διεθνές δίκαιο; Αυτό που καταπατά χωρίς τον παραμικρό δισταγμό και χωρίς την οποιαδήποτε κύρωση η Αμερική; Αυτό που οι ΗΠΑ έχουν κάνει κουρελόχαρτο; Οτιδήποτε θελήσει το μακρύ χέρι της Ουάσιγκτον, απλώνει και το παίρνει και ο πλανήτης παρακολουθεί ή – στην καλύτερη περίπτωση – βγάζει μία αυστηρή ανακοίνωση.
Η ασυδοσία, η ατιμωρησία και ασφαλώς, ο τρόπος δράσης του Ντόναλντ Τραμπ γίνεται παράδειγμα για τους απανταχού δικτατορίσκους. Είναι σαν να τους διδάσκει τα βασικά (101, όπως λέμε στα πανεπιστήμια) για την επίθεση σε μία ξένη χώρα και την ανατροπή της κυβέρνησής της, ανεξάρτητα από την επιθυμία του λαού της και τις διεθνείς συμβάσεις. Η χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η πρωτοφανής εγκατάσταση αμερικανικής διοίκησης σε ειρήνης δημιουργούν ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο. Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν φρόντισε καν να ενημερώσει το Κογκρέσο της χώρας του για την επέμβαση σε ξένο κράτος επικαλούμενος την «πολυπλοκότητα της επιχείρησης».
Φαίνεται πως η Ουάσιγκτον θα ακολουθήσει για τον Νικολάς Μαδούρο τη «συνταγή Μανουέλ Νοριέγα», τον οποίο συνέλαβαν οι ΗΠΑ όταν εισέβαλαν το 1989 στον Παναμά. Αναμένεται, δηλαδή, να χαρακτηρίσουν τον Μαδούρο ναρκέμπορο ή τρομοκράτη που παραβιάζει την αμερικανική νομοθεσία για τον δικάσουν και να τον καταδικάσουν στις ΗΠΑ. Δεν πρόκειται να θεωρηθεί αρχηγός κράτους ούτως ώστε να μην αξιοποιήσει την διπλωματική ασυλία. Άλλωστε, οι ΗΠΑ δεν τον έχουν αναγνωρίσει ως πρόεδρος της Βενεζουέλας. Η Ουάσιγκτον αρέσκεται να πατάει πάνω στο δικό της νομοθετικό πλαίσιο και δικαστικό σύστημα για να νομιμοποιεί τις (κατά κύριο λόγο παράνομες, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο) δραστηριότητές της στο εξωτερικό. Επί της ουσίας, αυτό που λέει σήμερα ο Λευκός Οίκος είναι πως βομβάρδισε το Καράκας και συνέλαβε τον Μαδούρο λόγω εντάλματος σύλληψης αμερικανικού δικαστηρίου!
Ο Τραμπ άνοιξε έναν δρόμο ανεξέλεγκτης εφαρμογής των ιμπεριαλιστικών σκοπιμοτήτων. Χωρίς προκαλύμματα, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς μεγαλοστομίες περί ανώτερων … σκοπών. Το θέμα είναι ποιοι θα τον ακολουθήσουν.
–











