Πραγματοποιήθηκε η αφιερωματική ημερίδα στον Δημήτριο Βικέλα από το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας και την ΕΜΙΠΗ
![](https://faretra.info/wp-content/uploads/2022/04/IMG_0001.jpg)
Ενώ συνεχίζονται οι παραστάσεις “Ανάμνησις και παπα Νάρκισσος” του Δημητρίου Βικέλα από την Πειραματική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας, η αφιερωματική ημερίδα στον συγγραφέα από το ΔΗΠΕΘΕ και την Εταιρεία Μελετών Ιστορίας και Πολιτισμού Νομού Ημαθίας, που πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών της Βέροιας, ήρθε να φωτίσει την προσωπικότητά του πολύπλευρα.
Με τον τίτλο “Έργα και Ημέραι λογοτεχνίας, ποίησης και θεάτρου”, η ημερίδα έδωσε τη μεταφραστική δουλειά του Βικέλα, που είχε σχέση με το Θέατρο, την λογοτεχνική και τέλος την κοινωνική του πλευρά και τη σχέση του με τη Βέροια, από την οποία καταγόταν ο πατέρας του.
Εισηγητές ήταν:
– Δημήτρης Πυρινός, Δρ Ιστορίας:
Ο Δημ. Βικέλας και το Θέατρο: Μεταφράσεις ξένων δραματουργών και Μεταφορές στη θεατρική σκηνή.
– Γεωργία Πατερίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο:
Η Διηγηματογραφία του Δημητρίου Βικέλα: Μνήμη, Εντοπιότητα, Οικογενειακός βίος
– Μάκης Δημητράκης, Μελετητής Τοπικής Ιστορίας και Λαογραφίας
Δημήτριος Εμ. Βικέλας, η Ζωή του και η σχέση του με τη Βέροια.
Εκπροσωπώντας την ΕΜΙΠΗ, ο Πρόεδρός της Μανόλης Ξυνάδας, στον σύντομο χαιρετισμό του τόνισε την αξία του έργου του Βικέλα αλλά και τον πατριωτισμό του, επισημαίνοντας την απουσία ενός σημαντικού μέλους της ΕΜΙΠΗ, του “βικελιστή” Δημήτρη Καρασάββα, που ο πρόσφατος θάνατός του μας στέρησε την παρουσία του.
Ο Μανόλης Ξυνάδας έκλεισε με ευχαριστίες προς τους εισηγητές της ημερίδας, ευχόμενος καλή επιτυχία στις εργασίες της, αλλά και στις παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ, το οποίο επιτελεί έναν σημαντικό ρόλο για την πόλη.
Ο απών μελετητής του Βικέλα, οΔημήτρης Καρασάββας, τιμήθηκε από το κοινό με ενός λεπτού σιγή.
Ξεκινώντας ο Πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Δημήτρης Πυρινός την εισήγησή του για τον Βικέλα τον χαρακτήρισε ως τον διεθνέστερο των Ελλήνων, καθώς, πολυταξιδεμένος, προσπαθούσε να φέρει σε επαφή το ελληνικό κοινό με την ξένη λογοτεχνία.
Αποτέλεσμα αυτού του στόχου ήταν οι εξαιρετικές μεταφράσεις του κορυφαίων θεατρικών έργων, καθώς η επάρκεια της γνώσης των γλωσσών τού έδινε τη δυνατότητα να μεταφράζει, και μάλιστα κατά το πνεύμα του έργου και όχι κατά γράμμα.
Με τη μετάφραση της “Εσθήρ”, μόλις στα δεκαπέντε του, έφτασε μεγαλώνοντας να μεταφράζει Γκαίτε με αποκορύφωμα έργα του Σαίξπηρ.
“Με το καλύτερο έργο του, τον “Λουκή Λάρα”, να αποτελεί σταθμό στη διηγηματογραφία της εποχής του, ο συγγραφέας της ήρεμης εγκαρτέρησης και της ανθρώπινης καθημερινότητας πρόσφερε πολλά και στη Λογοτεχνία και στο Θέατρο και τιμήθηκε για το σύνολο του έργου του από την Πολιτεία” είπε ολοκληρώνοντας ο εισηγητής.
Οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες της Πειραματικής Σκηνής διάβασαν, εμβόλιμα στην εισήγηση του Δημήτρη Πυρινού, αποσπάσματα από θεατρικά έργα, μεταφρασμένα από τον ίδιο.
Η Γεωργία Πατερίδου έδωσε την προσωπικότητα του Βικέλα μέσα από το λογοτεχνικό του έργο, που συγκεντρώνεται σε 8 τόμους.
Εντάσσοντας τον συγγραφέα στο λογοτεχνικό κλίμα της εποχής του, στη γενιά του 1880, τον παρακολουθεί να ασπάζεται τις επιταγές της, που ταυτίζουν τη Λογοτεχνία με το Έθνος.
Μπορεί ο Βικέλας να εντάσσεται στα πλαίσια της ηθογραφικής γραφής της εποχής, οι ήρωές του όμως διαπνέονται από ένα αντιηρωϊκό πνεύμα, το οποίο κορυφώνεται στο καλύτερο έργο του, τον “Λουκή Λάρα” είπε η εισηγήτρια.
Μένοντας στα δύο του διηγήματα, στο “Ανάμνησις” και “παπα Νάρκισσος”, που ανέβασε η Πειραματική Σκηνή, έδωσε το πνεύμα των έργων, καθώς το κοινό είχε την ευκαιρία να ακούσει ταυτόχρονα χαρακτηριστικά αποσπάσματα και από τους δημιουργούς της παράστασης.
Ο Μάκης Δημητράκης, κάνοντας το πορτρέτο του συγγραφέα από τη γέννησή του στην Πόλη μέχρι και το θάνατό του, με σταθμούς την Ερμούπολη της Σύρου, όπου μεγάλωσε, και τα πάμπολλα ταξίδια του -ανάμεσά τους και ένα στη Βέροια, την πατρίδα του πατέρα του- έδωσε στοιχεία της οικογενειακής του ζωής, με τη γνωστή αδυναμία στη διανοούμενη μητέρα του, την ασυνέχεια στην εκπαίδευσή του λόγω των συνεχών μετακινήσεων, τις σπουδές του στο Λονδίνο και την ευρυμάθειά του σε πολλοίς τομείς και ιδιαίτερα στις γλώσσες.
Δίνοντας βαρύτητα στο όραμά του να κάνει γνωστή την αξία της Ελλάδας στον τομέα του Πολιτισμού, πετυχαίνοντας και τη διενέργεια στη χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων, έδωσε πέρα από το πνευματικό, γνωστό του έργο, και το κοινωνικό, Φιλόπτωχος Αδελφότης, Σύλλογος προς διάδοσιν ωφελίμων Βιβλίων.
Ο εισηγητής, επιπλέον, έδωσε πληροφορίες ενδιαφέρουσες για την οικογένεια του Βικέλα στη Βέροια, το πατρικό του στην Αγίου Δημητρίου, το “Μπικελάδικό”, όπως λεγόταν, με τη μεγαλόπρεπη πόρτα του στολισμένη με 1995 (!) γυφτόκαρφα, για την κατεδάφισή του αρχοντικού, αλλά και για την αναλήθεια που εξακολουθεί να υφίσταται, πως η “Βίλα Βικέλα’, στο λόφο της Βέροιας, ανήκε κάποτε στον Δημήτριο Βικέλα.
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ημερίδας, στη σκηνή του Χώρου Τεχνών της πόλης ξεκινούσε η παράσταση των δραματοποιημένων έργων του Βικέλα.
Φωτογραφίες: faretra.info