Βέροια: Ο Βασίλης Σκουλάς σε μια από καρδιάς επικοινωνία με το κοινό του
Σίγουρα ο Βασίλης Σκουλάς είναι ένας λαϊκός καλλιτέχνης που τιμά τον όρο και το έχει αποδείξει αφιερώνοντας τη ζωή του σε μια μακρόχρονη πορεία χωρίς εκπτώσεις.
Έτσι, στη χθεσινή συναυλία που δόθηκε στον Χώρο Τεχνών της πόλης “Θάνος Μικρούτσικος” είχε την ευκαιρία να το αποδείξει για άλλη μια φορά.
Κουβαλώντας στο DNA της κρητικής ιδιοσυγκρασίας του όλη την παράδοση του νησιού του, ήταν εκείνος που με τη λύρα του θήτευσε δίπλα σε μεγάλους, όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος και στη συνέχεια έχτισε το δικό του πορτρέτο παίζοντας αλλά και τραγουδώντας.

Στα 80 του χρόνια σήμερα, όπως ο ίδιος ανακοίνωσε, η φωνή του κρατά τα δικά της ηχοχρώματα και τα τραγούδια με τα οποία ταυτίστηκε προκαλούν πάντα ενθουσιασμό.
Στη μεγάλη αίθουσα της Βέροιας που τον φιλοξένησε η βραδιά χωρίστηκε σε δύο μέρη, στο μέρος του λόγου και στο μέρος της μουσικής κι αυτό επειδή προηγήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου με τίτλο “Στο μετερίζι τσ΄ανθρωπιάς”. βιογραφία του γνωστού καλλιτέχνη.
Το βιβλίο, γραμμένο από τον Κώστα Μπαλαχούτη, εκδόσεις Όγδοο, αφιερώθηκε όχι μόνο στη μουσική πορεία του Σκουλά αλλά και στη διαδρομή του ως ανθρώπου, που τη χαρακτηρίζουν όχι μόνο λέξεις που αναφέρονται στο πρόσωπό του ως καλλιτέχνη, αλλά και στον χαρακτήρα του.

Ο τίτλος “Στο μετερίζι τσ’ ανθρωπιάς” είναι από τη φύση του εύλογος, αφού επικεντρώνεται σε δύο λέξεις, στη λέξη “μετερίζι”, που δηλώνει το σημείο αντίστασης σ’ ένα κόσμο που πουλιέται κι αγοράζεται εδώ και πολύ καιρό, και στη λέξη “ανθρωπιά”, που χαρακτηρίζει τον ίδιο τον Σκουλά ως τίτλος τιμής πια!
Εκείνοι που παρουσίασαν επί σκηνής το βιβλίο, ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας Κώστας Φωτιάδης και ο δικηγόρος της Βέροιας Θεόφιλος Παπαδόπουλος έδωσαν το περιεχόμενο και το βάρος των δύο λέξεων, που τις έκανε πράξη σε όλη του τη ζωή ο Σκουλάς. Συντονιστής στην παρουσίαση ο δημοσιογράφος Κοζάνης Παναγιώτης Τσαρτσιανίδης.

Το δεύτερο μέρος ήταν μια επικοινωνία του καλλιτέχνη με το κοινό του μέσα από το τραγούδι πια.
Ξεκινώντας με Ερωτόκριτο και περνώντας λεπτό το λεπτό σε τραγούδια που έχουν ταυτιστεί με τη δική του προσωπική ερμηνεία, διέγραψε έναν κύκλο που ένωσε την Κρήτη με τη Μικρά Ασία, (“Μενεξέδες και ζουμπούλια”), ή με τη Σύρα,(“Φραγοσυριανή), για να αποδώσει μοναδικά δύο αγαπημένα για το κοινό τραγούδια από τη σειρά “Σασμός”.

Σαφώς όμως οι καλύτερες στιγμές του ήταν τα Ριζίτικα της Κρήτης, με κορυφαίο το “Αγρίμια κι αγριμάκια μου”…
Ο κόσμος, που σίγουρα μεγάλο μέρος του αποτελούσε και η κρητική παροικία της Βέροιας, τον καταχειροκρότησε γεμίζοντας την αίθουσα με ένα κλίμα ευφορίας και ψυχικής ανάτασης.
Φωτογραφίες: faretra.info
………………

……………











