Θεατρική παράσταση: Τσιριτσάντσουλες! «Ο Μαρξ κι ο Μπακούνιν στον Παράδεισο» / γράφει η Ειρήνη Δασκιωτάκη

Οι Τσιριτσάντσουλες παρουσίασαν στη Βέροια το πρώτο θεατρικό έργο του Κώστα Δεσποινιάδη: «Ο Μαρξ και ο Μπακούνιν στον Παράδεισο».

Για άλλη μια φορά στο όμορφο θεατράκι της Κυψέλης, ο «Άχθος Αρούρης», τη Δευτέρα στις 20 Ιουλίου και ώρα 9 το βράδυ, φιλοξένησε την αυτόνομη κι αυτοδιαχειριζόμενη θεατρική ομάδα Τσιριτσάντσουλες και μας έδωσε για άλλη μια φορά την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια διαφορετική και αξιόλογη θεατρική παράσταση .

Οι ηθοποιοί εξαιρετικοί πάντα!

Όσοι έχουν γευτεί τις παραστάσεις τους, τα προηγούμενα χρόνια, δε θέλουν να χάσουν μια τέτοια παράσταση και μπράβο στην ομάδα «Άχθος Αρούρης» που συνεχίζει εδώ αυτή τη συνεργασία.

Στο θεατρικό αυτό έργο συνδιαλέγονται φιλόσοφοι και πολιτικοποιημένοι διανοητές οι οποίοι όλοι γεννήθηκαν στις αρχές ή στα μέσα του 19ου αιώνα….

Ο Καρλ Μαρξ, ο Μιχαήλ Μπακούνιν, ο Μαξ Στίρνερ, ο Ερρίκο Μαλατέστα, ο Πιερ Ζοζέφ Προυντόν, η διανοούμενη φεμινίστρια Έμμα Γκόλντμαν.

Επίσης  ο Άγγελος και ο Ιωσήφ.

Η παράσταση αρχίζει με δύο πολυθρόνες πάνω στις οποίες κάθονται ο Μαρξ και ο Μπακούνιν.

Ο Μαρξ κρατάει ένα κόκκινο βιβλίο και φοράει έναν κόκκινο λαιμοδέτη

Και οι δύο με μακριά μαλλιά και γενειάδα.

Ο Μπακούνιν βαριέται φρικτά…

Ο Μαρξ αντιμετωπίζει την κατάσταση με μεγαλύτερη ψυχραιμία βρίσκοντας καταφύγιο στο διάβασμα και το γράψιμο…

Καθώς συζητούν για το πώς βρέθηκαν εκεί, ακούγονται ψαλμωδίες.

«Κύριε ελέησον…»

Μα πού βρίσκονται;

Στον Παράδεισο!

Ο Μαρξ, βρέθηκε εκεί επειδή ήταν απόγονος του Αβραάμ και του Ισαάκ όπως αποδείχτηκε, και ο Μπακούνιν, επειδή κάτι φίλοι του… πλαστογράφησαν το πιστοποιητικό γέννησης ενός ξαδέρφου του που τον λέγανε κι αυτόν Μιχαήλ και τους μπέρδεψαν.
Τον ξάδερφο τον έστειλαν στην κόλαση και τον Μπακούνιν στον Παράδεισο…

Σε όλη την πορεία του θεατρικού έργου, υπέροχες, με λεπτό χιούμορ, έξυπνες ατάκες.
Οι θεατές εκδήλωναν με το αβίαστο γέλιο τους την ευχαρίστησή τους.

Ζούσαν εκεί με την…

Μαρία, τον Ιωσήφ, τα Χερουβείμ, με τον Μαξ Στίρνερ, την Εμμα Γκόλντμαν…

Η Έμμα Γκόλντμαν, είχε καταφέρει να φύγει από την κόλαση όπου κοιμόταν στο ίδιο καζάνι με τον Ερρίκο Μαλατέστα και χάρη στην παρέμβαση της… Παναγίας, γιατί τώρα είχαν  αλλάξει οι καιροί με την πολιτική ορθότητα και… το metoo, και πάτησε πόδι.
Εκεί στον Παράδεισο, είχαν και έναν Άγγελο να τους υπηρετεί αλλά και να τους κατασκοπεύει.

Ο άγγελος τους προσέφερε τσάι, καθώς τίποτα άλλο δεν επιτρεπόταν στον Παράδεισο…

Αδιανόητη η χρήση αλκοόλ…

Και μετά το τσάι,  η άλλη εναλλακτική ήταν η Θεία Κοινωνία…

Συχνά τις συζητήσεις τους διέκοπταν

ψαλμωδίες.

Είχαν αρχίσει να βαριούνται άπραγοι, καθώς ήταν μαθημένοι να οργανώνουν επαναστάσεις και κινήματα, και σκέφτηκαν να πάνε στην κόλαση να οργανώσουν εκεί την κατάσταση, όπου υπέφεραν οι άνθρωποι πάνω από 8 ώρες μέσα στα καζάνια, μέσα στο καμίνι της κόλασης.

Για λίγο έβγαζαν το κεφάλι τους και αμέσως σε μικρό χρονικό διάστημα έπρεπε να το βάλουν ξανά μέσα στο καζάνι που έβραζε.

Πώς να πάνε λοιπόν στην κόλαση, αφού απαγορεύεται γιατί στην είσοδο υπάρχουν φύλακες;

Τότε σκέφτηκαν να ζητήσουν τη βοήθεια της πιο επικίνδυνης γυναίκας του 20ου αιώνα, κατά τον  Μαρξ, αλλά ήταν η καλύτερη λύση γιατί είχε πάει για αρκετό καιρό και στην κόλαση.

Την Εμμα Γκόλντμαν!

Αρχικά μόλις τη συναντούν, την πείθουν και αυτήν ότι όντως είναι βαρετό μέρος ο παράδεισος, αφού πολλά που τους ευχαριστούν αυτούς δεν επιτρέπονται.

Σκέφτονται λοιπόν να σχεδιάσουν μία απόδραση στην κόλαση, και να  οργανώσουν εκεί τους δαίμονες και τους υπόλοιπους και να μεταφέρουν την επανάσταση μετά στον παράδεισο.

Εξάλλου οι περισσότεροι δικοί τους βρίσκονταν στην κόλαση!

Αρχίζουν οι συζητήσεις και πάνω στη συζήτηση αρχίζει ξανά να μαλώνει ο Μπακούνιν με τον Μαρξ και ο Μαρξ με τον Μπακούνιν.

Η Έμμα τους χωρίζει.

Κλασικοί άνδρες λέει, νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και αφού τα κάνουν μαντάρα με τις εξυπνάδες τους ρωτάνε τις γυναίκες να βρουν μια λύση.

Τελικά τα βρίσκουν οι τρεις τους, καθώς ενθουσιάζονται όταν η Έμμα βρίσκει τη λύση…

«Να φέρουμε εδώ τον Μαλατέστα που γνωρίζει από ηλεκτρολογικά κι έχει την άδεια να έρχεται κι εδώ στον Παράδεισο, αν κάτι προκύψει…»

Τι όμως;

Η Γκόλντμαν δίνει πάλι τη λύση.

«Θα περιμένουμε να χαλάσει καμιά λάμπα και όταν θα εμφανιστεί ο Μαλατέστα για να τη διορθώσει, εσείς θα παρουσιαστείτε ως βοηθοί του και επειδή μπαίνει και βγαίνει στον παράδεισο με ειδική άδεια, δεν γίνονται έλεγχοι στην είσοδο, θα βγείτε μαζί του και θα πάτε στην κόλαση…

Ο Μπακούνιν, είπε, πως δεν χρειαζόταν να περιμένουν να χαλάσει κάποια λάμπα. Θα χαλάσουν αυτοί τη λάμπα στον λόφο που οδηγεί στο σπίτι της Μαρίας .

Τότε ο Ιωσήφ δεν θα βλέπει να γυρίσει το βράδυ στο σπίτι, και έτσι θα ζητήσουν σίγουρα ηλεκτρολόγο.

Ενθουσιασμένοι τώρα πια ενώνουν τις δυνάμεις τους, βάζουν στην άκρη τις διαφορές και τα παλιά που τους χώρισαν και ο Μπακούνιν επικοινωνεί με έναν παλιό του φίλο,  βγάζοντας από την τσέπη του το… κινητό!

Με τον Προυντόν, για να τους φέρει σε επαφή με τον Μαλατέστα.

Ο Μαρξ μόλις ακούει Προυντόν ωρύεται, αλλά για τον κοινό σκοπό συμβιβάζεται.

Ο Μιχαήλ λέει στον Προυντόν να πει του Μαλατέστα ότι θα τον περιμένουν στο 5ο σύννεφο αριστερά κάτω από έναν δροσερό πλάτανο…

Όλα πάνε καλά, το σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή.

Η Έμμα μαζεύει τις κατάλληλες πέτρες.

Με την τρίτη προσπάθεια η λάμπα σπάει, έρχεται ο Μαλατέστα την επιδιορθώνει και οι δύο άντρες ως βοηθοί του πηγαίνουν στη συνέχεια στην κόλαση …

Εκεί όπου κατάφεραν κινητοποιήσεις τους να κερδίσουν κάποια δικαιώματα.

Κατάφεραν να τους κολλάνε βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα στην κόλαση.

Πριν όμως πάνε στην κόλαση τα σχέδια τους τα χαλάει η παρουσία του Ιωσήφ.

Ο Ιωσήφ προβληματισμένος καθώς προχωράει λέει:

«Χάλασε ο παράδεισος τέκνον μου, χάλασε.

Παλιά ήταν αλλιώς τα πράγματα.

Μια χαρά ήμασταν στη φάτνη. Μπορεί να ήμασταν φτωχοί, αλλά τουλάχιστον κοιμόμασταν με τις πόρτες ανοιχτές.»

Βρίσκουν όμως την ευκαιρία και παρουσιάζονται ο Μπακούνιν και ο Μαρξ ως βοηθοί του Μαλατέστα, μεταμφιεσμένοι κατάλληλα.

Έτσι… ούτε γάτα ούτε ζημιά!

Στην 4η και τελευταία πράξη του θεατρικού, ενωμένοι όπως είναι πλέον, κάνουν τον αγώνα τους βοηθώντας όλους τους αδικημένους της κόλασης να ξεσηκωθούν και να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους …

Οι αιρετικοί του Μεσαίωνα οι κυνηγημένες από την Ιερά Εξέταση μάγισσες, οι σκλάβοι του αρχαίου κόσμου κι άλλοι.

Ποτάμι ολόκληρο των καταπιεσμένων, τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει .

Μπροστά στα μάτια τους γεννιέται ένας καινούργιος κόσμος.

Ήρθε η ώρα της ελευθερίας ελευθερία μέσα στην αλληλεγγύη, μέσα στην ισότητα, θριαμβευτική Ελευθερία.

Και ο άγγελος που τους υπηρετούσε επαναστατεί και αυτός λέγοντας :

«Δούλος υπάκουος για λίγη σιγουριά
Ας δοκιμάσω επιτέλους τι σημαίνει λευτεριά» και βγάζει τα φτερά του.

ΕΠΑΙΞΑΝ:

ΝΤΙΝΑ ΜΑΥΡΙΔΟΥ (Άγγελος, Μαξ Στίρνερ, Μαλατέστα, Έμμα Γκόλντμαν)

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟΓΕΝΗΣ( Μπακούνιν)

ΜΑΡΙΝΟΣ ΜΟΥΖΑΚΗΣ( Μαρξ, Ιωσήφ)

Συντελεστές

Σκηνοθεσία, μουσική: ΜΑΡΙΝΟΣ ΜΟΥΖΑΚΗΣ

Κοστούμια: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Κατασκευή μασκών: ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σχεδιασμός αφίσας και σκηνικού: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΤΑΡΑΓΚΑΣ

Κατασκευή σκηνικού: ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΛΑΤΣΟΣ

Οργάνωση παραγωγής: ΝΤΙΝΑ ΜΑΥΡΙΔΟΥ

Οι Τσιριτσάντσουλες για την παράσταση:
(ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ)

«Φέτος έχουμε τη μεγάλη χαρά να παρουσιάσουμε το πρώτο θεατρικό έργο του Κώστα Δεσποινιάδη, που γράφτηκε ειδικά για τον θίασό μας. Πρόκειται για τη μεταφυσική πολιτική κωμωδία «Ο Μαρξ και ο Μπακούνιν στον παράδεισο». Ένα ευφάνταστο έργο που αξιοποιεί όλα τα υλικά του λαϊκού θεάτρου και της μπρεχτικής θεατρικής κληρονομιάς, που μάς έχει επηρεάσει καίρια όλα αυτά τα χρόνια της καλλιτεχνικής μας πορείας.

Μπακούνιν , Μαξ Στίρνερ, Μαρξ

Οι δύο πυλώνες της κωμωδίας αυτής δεν είναι άλλοι από τους Καρλ Μαρξ και Μιχαήλ Μπακούνιν, τα δύο «τοτέμ» του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος

Το έργο είναι δομημένο πάνω στις δραματουργικές φόρμες της λαϊκής κωμωδίας, θυμίζοντας τη δομή του θεάτρου σκιών ή της commedia dell’ arte, μ’ ένα ξεκάθαρο πρώτο επίπεδο ανάγνωσης που χαρίζει άφθονο γέλιο με τις χειμαρρώδεις ατάκες του και που απευθύνεται σ’ όλον τον κόσμο, γνωρίζοντες ή μη των πολιτικών ζυμώσεων του 19ου αιώνα. ποτέ.

Αυτοί οι δύο γίγαντες της επανάστασης, που τα έδωσαν όλα για την «κοινή υπόθεση» και πέθαναν πάμφτωχοι, ηττημένοι και ταλαιπωρημένοι από τις διώξεις και την ανέχεια, επιστρέφουν από τον άλλον κόσμο για να μας θυμίσουν κάποιες θεμελιώδεις αλήθειες που στην εποχή μας τείνουμε να ξεχνούμε· τη δύναμη της χειραφέτησης των ανθρώπων, την επιτακτική ανάγκη καταστροφής του σάπιου και της δημιουργίας ενός δίκαιου κόσμου.»

Ει. Δα.

–

Φαρέτρα