Η έλευση του Ιουλίου και η παρατεταμένη άνοδος της θερμοκρασίας φέρνουν στην επιφάνεια τη σκληρή οικονομική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά. Ενώ η κυβερνητική ρητορική επιχειρεί να καλλιεργήσει κλίμα εφησυχασμού, οι καταναλωτές βρίσκονται αντιμέτωποι με τη «μέγγενη» των λογαριασμών ενέργειας, οι οποίοι, σε συνδυασμό με τον επίμονο πληθωρισμό στα είδη πρώτης ανάγκης, εξανεμίζουν το διαθέσιμο οικογενειακό εισόδημα. Η ανάγκη για ψύξη μέσα στο κατακαλόκαιρο μετατρέπεται από βασικό αγαθό σε ακριβό προνόμιο.
Η ψευδαίσθηση της σταθερότητας στη λιανική
Οι ανακοινώσεις των τιμολογίων ρεύματος για τον Ιούλιο του 2026 από τους προμηθευτές ενέργειας παρουσιάστηκαν ως μια μικρή «ανάσα», καθώς οι περισσότεροι μεγάλοι καθετοποιημένοι πάροχοι επέλεξαν να απορροφήσουν μέρος των πιέσεων. Η χαμηλότερη βασική χρέωση στο ειδικό («πράσινο») οικιακό τιμολόγιο διατηρήθηκε στα 13,8 λεπτά ανά κιλοβατώρα (kWh) για μηνιαία κατανάλωση έως 200 kWh.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή είναι πλασματική για δύο βασικούς λόγους.
● Πρώτον, η τιμή κλιμακώνεται στα 15,3 λεπτά/kWh για υψηλότερες καταναλώσεις, οι οποίες θεωρούνται δεδομένες λόγω της χρήσης κλιματιστικών.
● Δεύτερον, η αγορά παραμένει έντονα κατακερματισμένη και χωρισμένη σε «δύο ταχύτητες», με αρκετούς εναλλακτικούς παρόχους να διατηρούν τις χρεώσεις τους σε υψηλά επίπεδα, που αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 19,6 έως 19,9 λεπτά ανά κιλοβατώρα. Αυτή η απόκλιση, που ξεπερνά το 40% μεταξύ της χαμηλότερης και της υψηλότερης τιμής της αγοράς, εγκλωβίζει χιλιάδες καταναλωτές σε δυσβάσταχτα κόστη.
Το Χρηματιστήριο Ενέργειας και το «παράδοξο» της χονδρεμπορικής
Στο πεδίο της χονδρεμπορικής, η εγχώρια αγορά συνεχίζει να κινείται σε ρυθμούς υψηλής μεταβλητότητας. Στις αρχές Ιουλίου, η μέση τιμή εκκαθάρισης της αγοράς (Spot Price) διαμορφώνεται στην περιοχή των 103,51 ευρώ ανά μεγαβατώρα (ευρώ/MWh), παρουσιάζοντας έντονες διακυμάνσεις ανάλογα με τη συμμετοχή των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) και τη ζήτηση του συστήματος, η οποία αγγίζει τα 7.200 MW τις ημέρες αιχμής.
Το παράδοξο του ελληνικού ενεργειακού μοντέλου παραμένει ορατό: παρά τις σποραδικές ώρες με χαμηλές ή μηδενικές τιμές κατά τη διάρκεια της μεσημεριανής ηλιοφάνειας, οι τιμές εκτοξεύονται τις απογευματινές και βραδινές ώρες, όταν η παραγωγή των φωτοβολταϊκών μηδενίζεται και το σύστημα εξαρτάται από το ακριβό φυσικό αέριο. Αυτό το δομικό έλλειμμα αποθήκευσης ενέργειας στερεί από τους τελικούς καταναλωτές τα οφέλη της πράσινης μετάβασης, την ίδια στιγμή που οι παραγωγοί ΑΠΕ καταγράφουν ζημιές από τις περικοπές ενέργειας.
Η επιβάρυνση των οικογενειών
Σε απόλυτα νούμερα, ένα μέσο νοικοκυριό με μηνιαία κατανάλωση 400 kWh θα κληθεί να πληρώσει μόνο για το καθαρό κόστος ενέργειας (χωρίς τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και τους φόρους) ένα ποσό που κυμαίνεται από 55 έως 80 ευρώ, ανάλογα με τον πάροχο. Αν προστεθούν οι πάγιες χρεώσεις, που πλέον ξεκινούν από τα 5 ευρώ και φτάνουν έως τα 11,9 ευρώ τον μήνα, καθώς και οι επιβαρύνσεις δικτύων, ο τελικός λογαριασμός προκαλεί «έμφραγμα».
Η κυβέρνηση αρνείται να προχωρήσει σε οριζόντιες επιδοτήσεις, θεωρώντας ότι οι τρέχουσες τιμές λιανικής είναι «διαχειρίσιμες». Στην πραγματικότητα, η ακρίβεια στο ρεύμα λειτουργεί πολλαπλασιαστικά, καθώς μετακυλίεται στο κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων και, κατ’ επέκταση, στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Για την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών, το φετινό καλοκαίρι επιβεβαιώνει ότι η ενεργειακή φτώχεια δεν είναι μια χειμερινή απειλή, αλλά μια μόνιμη, διαρθρωτική πραγματικότητα.
topontiki.gr
Άρθρα
Άρθρα
Άρθρα
Άρθρα
Οικονομία
Άρθρα
