Όταν ο πολιτικός κυνισμός γίνεται θέσφατο

Φαίνεται εδώ και πολύ καιρό πως επί γης παρουσιάστηκε ένας νέος… Μεσσίας, που θα επιβάλει με το κήρυγμα  των όπλων την… ειρήνη! Γιατί έτσι παρουσιάζεται ο Ντόναλντ Τραμπ, ο… ειρηνοποιός!

Κι αν βρυχάται εναντίον της Γροιλανδίας κι αν επιτίθεται εναντίον της Βενεζουέλας κι αν φοβερίζει την περήφανη Κούβα, που η πατρίδα του την έχει αφαιμάξει με το εμπάργκο χρόνων, η επίθεση στο Ιράν αποδεικνύει σε όλο της το μέγεθος τον πολιτικό κυνισμό που όχι απλά τον διακρίνει, αλλά που τον έχει επιβάλει στην παγκόσμια πολιτική σκακιέρα, χωρίς διαμαρτυρίες από τον υποτιθέμενο δημοκρατικό κόσμο.

Όταν χτυπούν την καρδιά μιας χώρας και δολοφονούν τον θρησκευτικό ηγέτη της στο γραφείο του με την οικογένειά του, τότε γιατί μιλάμε; Για αποκατάσταση της… δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της επερχόμενης ειρήνης; Πείθουν αυτά τα… επιχειρήματα 

Οι δηλώσεις επιπλέον μάλιστα του πλανητάρχη, ο οποίος επί δεκάδων παιδικών πτωμάτων θριαμβολόγησε για το κατόρθωμά του, φορώντας το άσπρο καπελάκι με τα αρχικά της χώρας του, αποτελούν το άκρον άωτον ενός πολιτικού κυνισμού, που επιβάλλεται ως θέσφατο!

Πού είναι τα στοιχειώδη αντανακλαστικά του ΟΗΕ, των λαών της Ευρώπης, που υπεραμύνονται της Δημοκρατίας; Η επίθεση των τραμπιστών πριν από χρόνια στο Καπιτώλιο έδειξε ολοφάνερα από τότε τις προθέσεις του αρχηγού τους.

Και τώρα; Τι γίνεται τώρα στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό; Πού οδηγούμαστε “δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα” που λέει και ο Βάρναλης;

far

(Το σκίτσο είναι του Δημήτρη Γεωργοπάλη)

……………

Φαρέτρα