“Ο υβριδικός πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν” / ανάλυση των Jeffrey D. Sachs και Sybil Fares

Το ερώτημα δεν είναι αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα επιτεθούν στο Ιράν, αλλά πότε. Στην πυρηνική εποχή, οι ΗΠΑ αποφεύγουν τον ολοκληρωτικό πόλεμο, καθώς μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε πυρηνική κλιμάκωση. Αντ’ αυτού, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ διεξάγουν πόλεμο εναντίον του Ιράν μέσω ενός συνδυασμού συντριπτικών οικονομικών κυρώσεων, στοχευμένων στρατιωτικών επιθέσεων, κυβερνοπολέμου, υποκίνησης αναταραχών και αμείλικτων εκστρατειών παραπληροφόρησης. Αυτή η συνδυαστική στρατηγική ονομάζεται «υβριδικός πόλεμος».

Τόσο οι αμερικανικές όσο και οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες είναι εθισμένες στον υβριδικό πόλεμο. Δρώντας από κοινού, η CIA, η Μοσάντ, οι συμμαχικές στρατιωτικές εταιρείες και οι υπηρεσίες ασφαλείας έχουν σπείρει το χάος σε ολόκληρη την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, σε μια σειρά υβριδικών πολέμων που περιλαμβάνουν τη Λιβύη, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Παλαιστίνη, τον Λίβανο, τη Συρία, το Ιράκ, το Ιράν και την Υεμένη.

Το συγκλονιστικό γεγονός είναι ότι για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, οι στρατοί και οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν καταστρέψει μια περιοχή με εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους, έχουν εμποδίσει την οικονομική ανάπτυξη, έχουν δημιουργήσει τρόμο και μαζικές μετακινήσεις προσφύγων, και δεν έχουν να επιδείξουν τίποτα πέρα από το ίδιο το χάος. Δεν υπάρχει ασφάλεια, δεν υπάρχει ειρήνη, δεν υπάρχει σταθερή φιλοαμερικανική ή φιλοϊσραηλινή συμμαχία, μόνο πόνος. Στην πορεία, οι ΗΠΑ καταβάλλουν επίσης κάθε δυνατή προσπάθεια για να υπονομεύσουν τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τον οποίο οι ίδιες οι ΗΠΑ έφεραν στη ζωή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών καθιστά σαφές ότι ο υβριδικός πόλεμος παραβιάζει την ίδια τη βάση του διεθνούς δικαίου, το οποίο καλεί τις χώρες να απέχουν από τη χρήση βίας εναντίον άλλων χωρών.

Υπάρχει ένας μόνο ωφελούμενος από τον υβριδικό πόλεμο, και αυτός είναι το στρατιωτικο-βιομηχανικο-ψηφιακό σύμπλεγμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, με εταιρείες όπως η Palantir και άλλες να επωφελούνται από τους αλγόριθμους δολοφονίας που υποστηρίζονται από τεχνητή νοημοσύνη. Ο Πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ μας προειδοποίησε στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του το 1961 για τον βαθύ κίνδυνο που αποτελεί το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα για την κοινωνία μας. Η προειδοποίησή του έχει επαληθευτεί ακόμη περισσότερο από ό,τι είχε φανταστεί, καθώς τώρα τροφοδοτείται από την τεχνητή νοημοσύνη, τη μαζική προπαγάνδα και την απερίσκεπτη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Τις τελευταίες εβδομάδες είμαστε μάρτυρες δύο ταυτόχρονων υβριδικών πολέμων, στη Βενεζουέλα και στο Ιράν. Και οι δύο αποτελούν μακροπρόθεσμα σχέδια της CIA που έχουν πρόσφατα κλιμακωθεί. Και οι δύο θα οδηγήσουν σε περαιτέρω χάος.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν από καιρό δύο στόχους έναντι της Βενεζουέλας: να αποκτήσουν τον έλεγχο των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου της Βενεζουέλας στην Ζώνη Ορινόκο και να ανατρέψουν την αριστερή κυβέρνηση της Βενεζουέλας, που βρίσκεται στην εξουσία από το 1999. Ο υβριδικός πόλεμος των ΗΠΑ κατά της Βενεζουέλας χρονολογείται από το 2002, όταν η CIA βοήθησε να υποστηριχθεί μια απόπειρα πραξικοπήματος κατά του προέδρου Ούγκο Τσάβες. Όταν αυτό απέτυχε, οι ΗΠΑ ενέτειναν άλλα υβριδικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων οικονομικών κυρώσεων, της κατάσχεσης των αποθεμάτων δολαρίων της Βενεζουέλας και μέτρων για την παράλυση της παραγωγής πετρελαίου της Βενεζουέλας, η οποία στην πραγματικότητα έχει καταρρεύσει. Ωστόσο, παρά το χάος που σπέρνουν οι ΗΠΑ, ο υβριδικός πόλεμος δεν ανέτρεψε την κυβέρνηση.

Ο Τραμπ έχει πλέον κλιμακώσει τις ενέργειές του με βομβαρδισμούς στο Καράκας, την απαγωγή του Προέδρου Νικολά Μαδούρο, την κλοπή φορτίων πετρελαίου της Βενεζουέλας και την επιβολή ενός συνεχιζόμενου ναυτικού αποκλεισμού, ο οποίος φυσικά αποτελεί συνεχή πράξη πολέμου. Φαίνεται επίσης πιθανό ότι ο Τραμπ εμπλουτίζει ισχυρούς φιλοσιωνιστές χρηματοδότες της εκστρατείας του, οι οποίοι έχουν βάλει στο μάτι την κατάληψη των πετρελαϊκών περιουσιακών στοιχείων της Βενεζουέλας. Τα σιωνιστικά συμφέροντα έχουν επίσης στοχεύσει την ανατροπή της βενεζουελάνικης κυβέρνησης, καθώς αυτή υποστηρίζει από καιρό την παλαιστινιακή υπόθεση και διατηρεί στενές σχέσεις με το Ιράν. Ο Νετανιάχου επευφημούσε την αμερικανική επίθεση κατά της Βενεζουέλας, αποκαλώντας την «τέλεια επιχείρηση».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κλιμακώνουν ταυτόχρονα τον συνεχιζόμενο υβριδικό πόλεμο τους κατά του Ιράν. Μπορούμε να αναμένουμε συνεχιζόμενη υπονόμευση, αεροπορικές επιδρομές και στοχευμένες δολοφονίες από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η διαφορά με τη Βενεζουέλα είναι ότι ο υβριδικός πόλεμος κατά του Ιράν μπορεί εύκολα να κλιμακωθεί σε έναν καταστροφικό περιφερειακό πόλεμο, ακόμη και σε έναν παγκόσμιο πόλεμο. Στην πραγματικότητα, ακόμη και οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή, ειδικά οι χώρες του Κόλπου, έχουν εμπλακεί σε εντατικές διπλωματικές προσπάθειες για να πείσουν τον Τραμπ να υποχωρήσει και να αποφύγει τη στρατιωτική δράση.

Ο πόλεμος κατά του Ιράν έχει ακόμη μακρύτερη ιστορία από τον πόλεμο κατά της Βενεζουέλας.

Οι ΗΠΑ άρχισαν να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στο Ιράν ήδη από το 1953, όταν ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός Μοσαντέκ εθνικοποίησε το πετρέλαιο του Ιράν, αψηφώντας την τότε αποκαλούμενη Anglo-Iranian Oil Company (σημερινή BP). Η CIA και η MI6 οργάνωσαν την Επιχείρηση Ajax για να ανατρέψουν τον  Μοσαντέκ μέσω ενός συνδυασμού προπαγάνδας, βίας στους δρόμους και πολιτικής παρέμβασης. Η CIA έβαλε τον Σάχη στην εξουσία και τον υποστήριξε μέχρι το 1979.

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Σάχη, η CIA βοήθησε στη δημιουργία της διαβόητης μυστικής αστυνομίας, SAVAK, η οποία κατέστειλε τη διαφωνία μέσω παρακολούθησης, λογοκρισίας, φυλάκισης και βασανιστηρίων. Τελικά, αυτή η καταστολή οδήγησε σε μια επανάσταση που έφερε τον Αγιατολάχ Χομεϊνί στην εξουσία. Εν μέσω της επανάστασης, φοιτητές πήραν αμερικανούς ομήρους στην Τεχεράνη, όταν οι ΗΠΑ δέχτηκαν τον Σάχη για ιατρική περίθαλψη, προκαλώντας τον φόβο ότι οι ΗΠΑ θα προσπαθούσαν να τον επαναφέρουν στην εξουσία. Η κρίση με τους ομήρους δηλητηρίασε περαιτέρω τις σχέσεις των ΗΠΑ και του Ιράν. Από το 1981 και μετά, οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να βασανίσουν το Ιράν και, αν ήταν δυνατόν, να ανατρέψουν την κυβέρνηση. Μεταξύ των αμέτρητων υβριδικών ενεργειών που έχουν αναλάβει οι ΗΠΑ, χρηματοδότησαν το Ιράκ στη δεκαετία του 1980 για να κηρύξει πόλεμο στο Ιράν, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους, αλλά χωρίς να καταφέρουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση.

Ο στόχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ έναντι του Ιράν είναι το αντίθετο από μια διαπραγματευτική λύση που θα ομαλοποιούσε τη θέση του Ιράν στο διεθνές σύστημα, περιορίζοντας παράλληλα το πυρηνικό του πρόγραμμα. Ο πραγματικός στόχος είναι να διατηρηθεί το Ιράν οικονομικά κατεστραμμένο, διπλωματικά στριμωγμένο και υπό εσωτερική πίεση. Ο Τραμπ έχει υπονομεύσει επανειλημμένα τις διαπραγματεύσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ειρήνη, ξεκινώντας με την απόσυρσή του από το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (JCPOA) του 2016, το οποίο θα παρακολουθούσε τις δραστηριότητες του Ιράν στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.

Η κατανόηση των τακτικών του υβριδικού πολέμου βοηθά να εξηγηθεί γιατί η ρητορική του Τραμπ ταλαντεύεται τόσο απότομα μεταξύ απειλών πολέμου και ψεύτικων προσφορών ειρήνης. Ο υβριδικός πόλεμος ευδοκιμεί στις αντιφάσεις, τις αμφισημίες και την απόλυτη εξαπάτηση των προθέσεων των ΗΠΑ. Το περασμένο καλοκαίρι, οι ΗΠΑ επρόκειτο να πραγματοποιήσουν μια σειρά διαπραγματεύσεων με το Ιράν στις 15 Ιουνίου 2025, αλλά στη συνέχεια υποστήριξαν τον βομβαρδισμό του Ιράν από το Ισραήλ στις 13 Ιουνίου, δύο ημέρες πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Για το λόγο αυτό, τα σημάδια αποκλιμάκωσης των τελευταίων ημερών δεν πρέπει να ληφθούν ως έχουν. Μπορεί πολύ εύκολα να ακολουθηθούν από άμεση στρατιωτική επίθεση τις επόμενες ημέρες.

Η καλύτερη ελπίδα για τον κόσμο είναι ότι οι άλλες 191 χώρες του ΟΗΕ, εκτός από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, θα πουν τελικά «όχι» στον εθισμό της Αμερικής στον υβριδικό πόλεμο: όχι στις επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος, όχι στις μονομερείς κυρώσεις, όχι στη χρήση του δολαρίου ως όπλου και όχι στην απόρριψη του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ο αμερικανικός λαός δεν υποστηρίζει την παρανομία της κυβέρνησής του, αλλά δυσκολεύεται πολύ να κάνει την αντίθεσή του να ακουστεί. Αυτός και σχεδόν όλος ο υπόλοιπος κόσμος θέλουν να τερματιστεί η βία του αμερικανικού «βαθέος κράτους» πριν να είναι πολύ αργά.