«Έτοιμος για επίθεση στο Ιράν ο Τραμπ» / γράφει ο Γιώργος Τσιάρας

Στο χείλος της αβύσσου βρίσκεται για ακόμη μία φορά η ανθρωπότητα, καθώς ο ανεξέλεγκτος Αμερικανός πρόεδρος μοιάζει αποφασισμένος να επιτεθεί για δεύτερη φορά μέσα σε μόλις επτά μήνες στο Ιράν, αδιαφορώντας για τις προειδοποιήσεις εχθρών και φίλων και για τις δυνάμει καταστροφικές συνέπειες.

Σύμφωνα με αναλυτικό ρεπορτάζ των New York Times, που επικαλούνται πλήθος –εμφανώς ανήσυχων– Αμερικανών και Ευρωπαίων αξιωματούχων, ο Τραμπ έχει δηλώσει στους επιτελείς του πως θα λάβει την τελική απόφαση για επίθεση το αργότερο μέχρι το Σάββατο 31 Ιανουαρίου, με τις πιθανότητες όμως να γέρνουν σαφώς υπέρ του πολέμου, καθώς οι Αμερικανοί εκτιμούν ότι κάθε προοπτική «διαλόγου» με την Τεχεράνη έχει εξαντληθεί. Στην πραγματικότητα, αυτό που φαίνεται πως έχει συμβεί τα τελευταία 24ωρα είναι ότι η ιρανική ηγεσία, έχοντας καταπνίξει τη λαϊκή εξέγερση που εξελίχθηκε σε αιματοβαμμένη απόπειρα βίαιης ανατροπής του καθεστώτος, απέρριψε κατηγορηματικά το τριπλό τελεσίγραφο που σύμφωνα με τους NYT και άλλα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ τής επιδόθηκε από την Ουάσινγκτον και απαιτούσε τα εξής:

● Να μπει μόνιμο τέλος σε κάθε προσπάθεια εμπλουτισμού ουρανίου και να καταστραφούν τα υφιστάμενα αποθέματα σχάσιμου υλικού

● Να περιοριστεί ο αριθμός, αλλά και το βεληνεκές των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων, και

● Να σταματήσει κάθε υποστήριξη της Τεχεράνης προς τις ομάδες του «Αξονα της Αντίστασης»-«δορυφόρων» του Ιράν στη Μέση Ανατολή, όπως είναι η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και οι σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ.

Τι λείπει από την παραπάνω λίστα αξιώσεων/casus belli του Τραμπ; Μα φυσικά, όπως υπογραμμίζουν και οι Times, απουσιάζει η οποιαδήποτε αναφορά στους συλληφθέντες διαδηλωτές κατά του καθεστώτος, στους οποίους ο Τραμπ είχε υποσχεθεί κυνικά πως «συνεχίστε εσείς να διαδηλώνετε και να καταλαμβάνετε δημόσια κτίρια, και η βοήθεια είναι στον δρόμο». Με άλλα λόγια, ο Λευκός Οίκος «ξέχασε» μέσα σε λίγες μέρες τις υποσχέσεις του προς τους διαδηλωτές: προφανώς, η «βοήθεια» που εννοούσε είναι το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln, τα τρία πυραυλοφόρα αντιτορπιλικά συνοδείας και τα πολυάριθμα αλλά σκάφη επιφανείας και υποβρύχια της συνοδείας του, που έχουν φτάσει ήδη στα ανοιχτά του Περσικού και ετοιμάζονται να βρέξουν φωτιά σε χιλιάδες Ιρανούς μαχητές και αμάχους.

Ήδη άλλωστε το αμερικανικό στρατηγείο στην περιοχή, η «Κεντρική Διοίκηση» (CENTCOM), ανακοίνωσε πως θα διεξαγάγει μεγάλης κλίμακας αεροναυτικές «ασκήσεις» στον χώρο ευθύνης του, που πολλοί πιστεύουν ότι θα κορυφωθούν με τον βομβαρδισμό δεκάδων στόχων στο Ιράν, στόχων που πιθανότατα θα περιλαμβάνουν ένα «ριπλέι» των πληγμάτων του Ιουνίου, δηλαδή «πλήγματα αποκεφαλισμού» κορυφαίων αξιωματούχων, στρατιωτικές βάσεις και πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Όσο για τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, χθες κατέθεσε με περισσό θράσος στη Γερουσία (όπου ειρήσθω εν παρόδω δέχτηκε δριμεία κριτική για τη χωρίς εξουσιοδότηση πολεμική επιχείρηση στη Βενεζουέλα) ότι η (υπερ-)συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων γύρω από το Ιράν αποτελεί… «προληπτική αμυντική ενέργεια», τονίζοντας πως οι ΗΠΑ «θα μπορούσαν να εξαπολύσουν προληπτικό πλήγμα εάν το Ιράν απειλήσει να επιτεθεί» σε αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή. Σύμφωνα με το οργουελικό σκεπτικό του, «οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις βρίσκονται εντός της εμβέλειας των όπλων του Ιράν» και άρα οι ΗΠΑ «βλέπουν την τρέχουσα κατάσταση ως ευκαιρία να αναπτύξουν επαρκείς δυνάμεις στην περιοχή για να αμυνθούν έναντι μιας πιθανής απειλής». Ε, βέβαια, φταίνε οι κακοί Ιρανοί που πήγαν οι αθεόφοβοι κι έβαλαν τη χώρα τους δίπλα σε όλες αυτές τις αμερικανικές βάσεις!

Κανένας αιφνιδιασμός

Η διαφορά βέβαια σε σχέση με την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση του περασμένου Ιουνίου είναι πως αυτή τη φορά οι Ιρανοί δεν πρόκειται να αιφνιδιαστούν – αντίθετα, υποστηρίζουν πως έχουν εξαρθρώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα δίκτυα ξένων και ντόπιων πρακτόρων και δηλώνουν πανέτοιμοι για «ολοκληρωτικό» πόλεμο διαρκείας με σαρωτικά χτυπήματα σε ολόκληρη την περιοχή, στον οποίο θα αξιοποιήσουν, λένε, και εκατοντάδες υπερσύγχρονους υπερηχητικούς πυραύλους που έχουν φυλάξει ειδικά για την περίσταση… Ηδη από χθες μάλιστα το ναυτικό του Ιράν προειδοποίησε ότι θα ξεκινήσει την Κυριακή ναυτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά (και την… καθόλου συμβολική ονομασία «Θαλάσσιος Πέλεκυς») στα Στενά του Ορμούζ, ενημερώνοντας μάλιστα δι’ ασυρμάτου τα δεκάδες δεξαμενόπλοια που πλέουν στην περιοχή. Ως γνωστόν, οι Ιρανοί έχουν ήδη από το περασμένο καλοκαίρι προ-εγκρίνει το κλείσιμο αυτής της στρατηγικής σημασίας θαλάσσιας διόδου σε περίπτωση νέας αμερικανικής επίθεσης, «μπλόκο» που βέβαια θα εκτοξεύσει στη στρατόσφαιρα τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.

Ταυτόχρονα, ο σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ, Αλί Σαμχανί, δήλωσε πως «η απάντησή μας [στις απειλές του Τραμπ] θα είναι άμεση, ολοκληρωμένη και πρωτοφανής, με στόχο τον επιτιθέμενο, την καρδιά του Τελ Αβίβ και όσους υποστηρίζουν τον επιτιθέμενο», ενώ ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί τόνισε ότι η χώρα παραμένει ανοιχτή σε διάλογο, αλλά ο στρατός της χώρας είναι έτοιμος για «άμεσα και ισχυρά» αντίποινα και συμπλήρωσε καυστικά ότι «γνωρίζουμε πως πολλές χώρες ενεργοποιούνται δραστήρια για την αποτροπή μιας νέας σύγκρουσης, αλλά καμιά από αυτές δεν είναι ευρωπαϊκή»… Μια έμμεση αναφορά στη δημόσια παρέμβαση της Ρωσίας και της Κίνας, που προσφέρθηκαν να μεσολαβήσουν για έναν νέο γύρο διαλόγου γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά και την εσπευσμένη επίσκεψη του Σαουδάραβα υπουργού Αμυνας στις ΗΠΑ, καθώς το Ριάντ και άλλες χώρες του Κόλπου προσπαθούν (μάταια;) να προλάβουν τα χειρότερα.

Να σημειώσουμε εδώ ότι, όπως σχολιάζουν οι New York Times αλλά και το CNN, ο Τραμπ φαίνεται πως έχει πάρει τόσο θάρρος από την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, ώστε θεωρεί ότι ένα ισχυρό και αποφασιστικό πλήγμα μπορεί να αναγκάσει την Τεχεράνη να δεχτεί τους όρους των ΗΠΑ και να επιτρέψει στον ίδιο να ανακηρύξει τον εαυτό του θριαμβευτή «όσο το δυνατόν γρηγορότερα». Αλλά βέβαια το ίδιο είχε κάνει και το περασμένο καλοκαίρι, όταν κόμπαζε ξεδιάντροπα ότι οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί «κατέστρεψαν ολοσχερώς» το πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν. Ισχυρισμός που έχει βέβαια καταρρεύσει ταχύτερα κι από τη δημοτικότητά του, καθώς, αν όντως ίσχυε, δεν θα χρειαζόταν τώρα να ξαναβομβαρδίσει τις υποτίθεται κατεστραμμένες εγκαταστάσεις σε Νατάνζ και Φόρντο, ούτε θα ζητούσε τον περιορισμό της εμβέλειας και του αριθμού των δήθεν ισοπεδωμένων περσικών βαλλιστικών πυραύλων…

 efsyn.gr 

–