Από τον αναγνώστη μας Φ.Π. (Fotios Papageorgiou) πήραμε την επιστολή που ακολουθεί:
Όταν αγαπητοί μου, εκείνοι που ηγούνται της Εκκλησίας γίνονται αιτία σκανδαλισμού, η πληγή είναι βαθύτερη,, γιατί δεν βλάπτεται μόνο η εικόνα τους, αλλά πληγώνεται ολόκληρο το ποίμνιο. Ο Χριστός είπε: «οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ τὸ σκάνδαλον έρχεται. Όταν η συμπεριφορά τους απογοητεύει και σκανδαλίζει τους πιστούς, τότε αντί να οικοδομούν την Εκκλησία, την πληγώνουν βαθύτατα.
Η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες που να υπηρετούν το ποίμνιο, όχι ποιμένες που κάνουν το ποίμνιο να απομακρύνεται. Τούς παγίδευσε ο τρισκατάρατος με τον διπλασιασμό του μισθού τους όπως οι Φαρισαίοι τόν Ιούδα. Όμως η μεγαλύτερη παγίδα δεν είναι όσα προσφέρονται ή όσα χάνονται, αλλά είναι να ξεχάσει ο επίσκοπος , “από ποιον και για ποιον” κλήθηκε να υπηρετήσει τον λαό του. Όταν ο λαός δυσκολεύεται, όταν οικογένειες αγωνίζονται και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα οικονομικά όταν οι πιστοί αισθάνονται ότι η Εκκλησία απομακρύνεται από τον πόνο τους, τότε η αύξηση των προνομίων των επισκόπων ,ο σκανδαλισμός γίνεται ακόμη ποιο μεγάλος και θλιβερός . Όταν αγνοούν το ποίμνιο, όταν κλείνουν τα αυτιά στις φωνές του και όταν προτάσσουν τα προσωπικά τους οφέλη ,παρά να επιζητούν την πνευματική ειρήνη της Εκκλησίας, τότε δεν οικοδομούν την Εκκλησία, τη σκανδαλίζουν και τη διαιρούν .Αυτό δεν είναι εικόνα καλού ποιμένα. Είναι εικόνα ποιμένα που κινδυνεύει να ξεχάσει το ποίμνιο για χάρη της προσωπικής του άνεσης.
Ο Χριστός δεν είπε στον ποιμένα «φρόντισε πρώτα τον εαυτό σου: Είπε:«ό ποιμήν ό καλός την ψυχὴν αὐτού τίθησιν ὑπέρ των προβάτων». Ο καλός ποιμένας θυσιάζεται για τα πρόβατα, δεν αφήνει τα πρόβατα να θυσιάζονται, ενώ ο ίδιος απολαμβάνει τα προνόμια.Μην καμαρώνετε, λοιπόν, για όσα σας προσφέρθηκαν. Να φοβάστε μήπως αυτά που σήμερα θεωρείτε κέρδος, αύριο γίνουν ντροπή ενώπιον του Θεού και του ποιμνίου σας.
Πού είναι η ποιμαντική σας ευθύνη; Πού είναι η αυταπάρνηση; Πού είναι το παράδειγμα που οφείλει να δίνει ένας επίσκοπος;
Αυτό δεν είναι απλώς μια οικονομική διαφορά. Είναι πνευματικός σκανδαλισμός. Διότι όταν ο λαός βλέπει τους ποιμένες του να απολαμβάνουν περισσότερα, ενώ ο ίδιος αγωνίζεται για τα στοιχειώδη, τότε εύλογα διερωτάται : πού βρίσκεται πλέον η θυσιαστική αγάπη του ποιμένα;
Μην ξεχνάτε ότι η Εκκλησία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός και η ποιμαντική εξουσία δεν είναι προσωπικό προνόμιο. Σας εμπιστεύθηκαν ψυχές, όχι θρόνους. Σας εμπιστεύθηκαν ποίμνιο, όχι προνόμια.
Και αν συνεχίσετε να αγνοείτε τη φωνή του λαού, μην απορείτε όταν ο λαός απομακρυνθεί από εσάς. Η Εκκλησία δεν καταστρέφεται μόνο από τους εχθρούς της, πληγώνεται και από εκείνους που, ενώ βρίσκονται στην κορυφή της, ξεχνούν τον λόγο για τον οποίο βρίσκονται εκεί.
Με πολύ λύπη κ θλίψη Φ.Π.
–
