Άρθρα Μουσική Πολιτισμός Ρεπορτάζ Τοπικά

Εθνογραφικό Κέντρο Γιώργη Μελίκη: “Ο ζουρνάς μάς ενώνει” / Τρεις ζυγιές ζουρνατζήδων μαζί ζωντάνεψαν την παράδοση σ’ ένα αυθεντικό γλέντι

20/06/2026, 14:56

Σε μια αλλιώτικη εκδήλωση, όπου η παράδοση όχι μόνο θύμισε πως υπάρχει, αλλά εξακολουθεί να συγκινεί, οι Φίλοι του “Εθνογραφικού Κέντρου Γιώργη Μελίκη” διοργάνωσαν μια εκδήλωση με βασιλιά ένα από τα πιο αγαπημένα όργανα στην Ελλάδα, τον ζουρνά.

“Ο ζουρνάς μάς ενώνει” ήταν ο τίτλος της εκδήλωσης κι αυτό το “ενώνει” αποτελεί μια πραγματικότητα που αποδείχτηκε όχι μόνο μέσα στον χρόνο αλλά και στη χθεσινή βραδιά.

Στην αυλή του Εθνογραφικού Κέντρου με οικοδεσπότες τον Γιώργη Μελίκη αλλά και τον Γιάννη Μοσχόπουλο, τον πρόεδρο των Φίλων, οι παρέες που μαζεύτηκαν για να απολαύσουν τον ζουρνά στα καλύτερά του έζησαν τη γοητεία του.

Τρεις φημισμένες ζυγιές ζουρνατζήδων, (και λέγονται ζυγιές γιατί ο ζουρνάς συνοδεύεται πάντα από το νταούλι), από την Ηράκλεια Σερρών: Χρήστος Μάλαμας, Γιάννης Μάλαμας και Ηλίας Δημάνος.

Από τη Νάουσα: Τρύφων Παζαρέντζης, Γιώργος Παζαρέντζης και Παναγιώτης Παπαδόπουλος.

Και από το Ρουμλούκι: Αλέξανδρος Πάτμος, Θωμάς Μυλωνάς και Σάββας Πάτμος.

Με τραπεζιάτικους σκοπούς, μακάμια, ουσάκ, σαμπάχ, χιτζασκιάρ, νιαβέτ και πολλούς πολλούς χορευτικούς τοπικούς αλλά και βαλκάνιους σκοπούς, υποσχέθηκαν μια ιδιαίτερη βραδιά και το πέτυχαν.

Ο Γιάννης Μοσχόπουλος προλογίζοντας είπε:

Ο τίτλος της εκδήλωσης “Ο ζουρνάς μάς ενώνει” δεν είναι τυχαίος. Δείχνει πως υπάρχουν άνθρωποι που τον λαχταρούν, ζουν μαζί του, τον χαίρονται, ειδικά στα πανηγύρια αλλά και σε χαρές και λύπες, σαν να υπάρχει στο DNA τους.

Η ιδέα ήταν της Ζωής Βεσυροπούλου, που είναι η ταμίας μας. Πρότεινε να ενώσουμε τις τρεις περιοχές με μια εκδήλωση που θα μας ενώσει όλους απόψε.

Και ο Γιώργης Μελίκης πρόσθεσε:

Πρόκειται πραγματικά για μια πολύ ωραία πρωτοβουλία του Συλλόγου των Φίλων, που θα εξελιχθεί σε μια ξεχωριστή βραδιά. Θελήσαμε να το κάνουμε, όπως παλιά, χωρίς μικρόφωνα και εφέ.

Έχουμε την τύχη απόψε να έχουμε τρεις ζυγιές, κατεξοχήν αντιπροσωπευτικές του ζουρνά στην Ελλάδα. Από την Ηράκλεια Σερρών, τη βρυσομάνα Τζουμαγιά, από την Νάουσα την αγαπημένη και φυσικά από το Ρουμλούκι, από τον τόπο μας, όπου ένα νέο φυντάνι βγαίνει και μας χαροποιεί ιδιαίτερα από τη γνωστή οικογένεια των Πάτμηδων.

Είναι πολύ σημαντικό το τελευταίο, γιατί κάποια στιγμή νιώσαμε πως χάνεται ο ζουρνάς, αλλά ο εικοσάχρονος Αλέξανδρος συνεχίζει. Η φιλόξενη αυλή μας γελά απόψε!

Στο πρώτο μέρος τα “μαστόρια” του ζουρνά θα μας παίξουν τραπεζιάτικα τραγούδια, που δυστυχώς δεν τα ζητούν πια τόσο πολύ, και στο δεύτερο μέρος θα παίξουν τα χορευτικά, που όχι απλά θα μας ενώσουν, αλλά θα μας φέρουν πολύ κοντά!

Και έτσι έγινε. Με την ψησταριά να γεμίζει τον αέρα με την τσίκνα της, τα ποτήρια γεμάτα και τις τρεις ζυγιές να παίζουν η μια μετά την άλλη τα επιτραπέζια, τα τραπεζιάτικα, μια ειδικά εικόνα είχε ιδιαίτερο βάρος. Ο γνωστός ζουρνατζής της Νάουσας Παζαρέντζης έσκυψε τελετουργικά στο αυτί του Γιώργη Μελίκη, για να του παίξει έναν σκοπό που ιδιαίτερα αγαπά. “Πέντε μήνες γκιζερνούσα” έλεγε το τραγούδι, αγαπημένο του Γιώργη, που του θύμιζε τον Ναουσαίο παππού του. Μεγάλη η συγκίνησή του αλλά και πραγματικά συγκινητική η εικόνα των δύο.

Και σε λίγο αρχίσανε και οι χοροί. Πώς αλλιώς;

Η παράδοση, λοιπόν, εξακολουθεί να ζει, αντέχει, όσο υπάρχουν άνθρωποι που της έχουν αφιερωθεί, όπως ο Γιώργης Μελίκης και όπως οι Φίλοι του Εθνογραφικού, που τη στηρίζουν.

Φωτογραφίες: faretra.info

………….