Βέροια – Αγία Παρασκευή: Ο Επιτάφιος στολισμένος περιμένει…

Εκκλησία της γειτονιάς. Μακριά από τον πολύ κόσμο. Στην ανηφοριά χτισμένη μέσα στα δέντρα. Μισοκρύβεται θαρρείς καλώντας τους πιστούς της ενορίας της.

Σήμερα η καμπάνα της χτυπάει πένθιμα ξανά και ξανά. Ο Επιτάφιος στολίστηκε, περιμένει. Ανεβαίνουν τα πολλά σκαλοπάτια της για να προσκυνήσουν οι πιστοί. Ανάμεσά τους πολλά παιδιά. Ο χώρος ευωδιάζει. Πίσω μια βρύση τρέχει ασταμάτητα… “Νίψον ανομήματα…”

Πόσα ανομήματα σ’ αυτόν τον παράνομο κόσμο, όπου η ισχύς και το κέρδος τον κυβερνούν.

Από τα βιτρώ των παραθύρων της μπαίνει το φως σχηματίζοντας χρώματα που παίζουν σιωπηλά. Τα κεριά αναμμένα στη χάρη της Αγίας Παρασκευής κι αυτή κοιτάζει αυστηρά μέσα από την εικόνα της. Γιατί τάχα; Γιατί ξέρει πόσο απάνθρωπος μπορεί να γίνει ο άνθρωπος.

Κάποιο λουλούδι ανθίζει μέσα στη γλάστρα, κάποια περίεργη ευωδιά είναι διάχυτη παντού. Είναι η άνοιξη που ήδη έκανε αισθητή την παρουσία της παρά τα σκαμπανεβάσματα;

Κατηφορίζοντας μια ανθισμένη κουτσουπιά ντυμένη στα ροζ αποχαιρετά τον επισκέπτη. Γαλήνη…

far

……………………….

Φαρέτρα