Πένθος στο ελληνικό τραγούδι: Έφυγε από τη ζωή η Μαρινέλλα

Την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 87 ετών, άφησε η Μαρινέλλα, μετά από μια σκληρή μάχη με τις συνέπειες του εγκεφαλικού που υπέστη πριν τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Ηρώδειο.Η σπουδαία ερμηνεύτρια, πέθανε στο σπίτι της με την οικογένειά της να γνωστοποιεί τη θλιβερή είδηση μέσω ανακοίνωσης: «Με βαθιά οδύνη σας ενημερώνουμε για την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία έφυγε από τη ζωή σήμερα, 28 Μαρτίου 2026, στις 18:00, στο σπίτι της».

Ένας από τους τελευταίους θρύλους του ελληνικού τραγουδιού της προηγούμενης γενιάς, η Μαρινέλλα, είχε καταρρεύσει στη σκηνή του κατάμεστου Ηρωδείου στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, ενώ ερμήνευε το τραγούδι, «Εγώ κι εσύ», προκαλώντας σοκ στο κοινό και σε ολόκληρη τη χώρα. Στη συνέχεια νοσηλεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου παρέμεινε υπό τη φροντίδα της οικογένειάς της, χωρίς ουσιαστική επικοινωνία με το περιβάλλον της.

Η Κυριακή Παπαδοπούλου -όπως ήταν το πραγματικό της όνομα- γεννήθηκε στις 19 Μάϊου του 1938 στη Θεσσαλονίκη, από γονείς που είχαν καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Σε ηλικία 17 ετών, ακολούθησε ως ηθοποιός τον θίασο της Μαίρης Λωράνς, στον οποίο συμμετείχαν οι ανερχόμενοι τότε ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη. Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ’ έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, αλλά και το «Μαλαγκένια», Ισπανικό τραγούδι της Κατοχής και έκτοτε έγινε η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.

Το 1956, μπήκε στο Στρατιωτικό Θέατρο Θεσσαλονίκης ως τραγουδίστρια και παράλληλα άρχισε να εμφανίζεται στο κέντρο «Πανόραμα», όπου ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας, της έδωσε και το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Μαρινέλλα», εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του. Στο μαγαζί δούλευε ως μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο οποίος έναν χρόνο αργότερα την γνώρισε στον Στέλιο Καζαντζίδη με τον οποίο έγιναν ζευγάρι στο πάλκο και στη ζωή.

Από το παραθαλάσσιο κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78′ στροφών το 1957.

Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες), στην κωμική ταινία του Ροβήρου Μανθούλη «Η κυρία Δήμαρχος», ερμηνεύοντας μαζί τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα».

Τον Μάρτιο του 1961, στο θέατρο «Κεντρικόν», ερμήνευσαν 4 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι («Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι», «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ») σε ποίηση Νίκου Γκάτσου (τα δύο πρώτα) και 6 του Μίκη Θεοδωράκη («Βράχο – βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη») από τον κύκλο τραγουδιών «Πολιτεία», σε ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου και Τάσου Λειβαδίτη (τα δύο τελευταία). Με τον Μίκη Θεοδωράκη συνεργάστηκαν ξανά το 1962 στο θέατρο «Παρκ», στη θεατρική παράσταση «Όμορφη πόλη» σε κείμενα του θεατρικού συγγραφέα Μποστ.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 και ταξίδεψαν τραγουδώντας στη Γερμανία και την Αμερική. Στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33′ στροφών.

Η Μαρινέλλα συνέχισε αυτόνομα την πορεία της και το 1968 ο Γιώργος Ζαμπέτας ήταν αυτός που της έδωσε την πρώτη της μεγάλη προσωπική επιτυχία, το τραγούδι «Σταλιά, σταλιά», το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια». Την ίδια χρονιά τραγούδησε το εμβληματικό «Άνοιξε πέτρα» στο μιούζικαλ «Γοργόνες και μάγκες» του Γιάννη Δαλιανίδη. Το 1970, στην τελευτά της εμφάνιση στον κινηματογράφο, ερμήνευσε το «Κρίμα το μπόι σου» στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη.

Το 1973 παρουσίασε το πρώτο one-woman show στην Ελλάδα, καθιερώνοντας μια νέα μορφή καλλιτεχνικής παράστασης που συνδύαζε το τραγούδι με την παρουσίαση θεάματος και το 1974 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Eurovision, με το τραγούδι «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου».

Με πορεία που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, και περισσότερους από 40 δίσκους στο ενεργητικό της η Μαρινέλλα θεωρείται μια εμβληματική μορφή, μια από τις τελευταίες «μεγάλες κυρίες», που έφυγε σήμερα από τη ζωή αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια φωνή που θα μείνει για πάντα.

 kosmodromio.gr